Π. (Μπάμπης) Λαμπίρης: Να διαγραφούν τα ιδιωτικά χρέη ως συνέπεια της κρίσης

Πρώτη Δημοσίευση: 24/05/2014 18:02 - Τελευταία Ενημέρωση: 24/05/2014 18:02
Η αντιμετώπιση της ανεργίας και η δημιουργία θέσεων εργασίας είναι το βασικό ζήτημα των ευρωεκλογών, σύμφωνα με όσα αναφέρει στο «Θάρρος» ο καταγόμενος από τη Μεσσηνία υποψήφιος ευρωβουλευτής με το «Σχέδιο Β», Π. (Μπάμπης) Λαμπίρης.
Ο κ. Λαμπίρης αναφέρει, επίσης, πως υπήρξε συγκεκριμένη απόφαση από πλευράς της κυβέρνησης να συμπέσουν όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις (αυτοδιοικητικές και ευρωβουλευτικές), προκειμένου να υποβαθμιστούν.
Συμφωνεί με την άποψη ότι είναι κρίσιμες, αφού αμφισβητούνται τόσο η Ε.Ε. όσο και το ευρώ, ενώ προσθέτει πως συνεχώς αυξάνει η τάση αποχώρησης από το ευρώ. Σημειώνει δε πως «τα απλήρωτα δάνεια, τα απλήρωτα χαράτσια, τα απλήρωτα επαγγελματικά ταμεία και γενικά τα ιδιωτικά χρέη, ως συνέπεια της κρίσης, πρέπει να διαγραφούν. Δεν υπάρχει καμία δυνατότητα επιστροφής σε μια κανονικότητα με ένα νόμισμα σαν το ευρώ, χωρίς ριζοσπαστικά μέτρα».
 
-Ποιο είναι το διακύβευμα της εκλογικής αναμέτρησης της Κυριακής για το Ευρωκοινοβούλιο;  
Η κυβέρνηση δεν αποφάσισε τυχαία οι τοπικές, περιφερειακές και ευρωβουλευτικές εκλογές να συμπέσουν, έτσι ήταν πιο εύκολο γι’ αυτήν να υποβαθμίσει και τις δύο. Τα προβλήματα που σχετίζονται με τους Δήμους και τις Περιφέρειες, η τροφοδότηση των μικροφιλοδοξιών των παραγόντων, περνούν τη δική τους κρίση και ψάχνουν νέες σχέσεις με το τοπικό κράτος. Οι μεγάλες διακυβεύσεις, η κρίση του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποβαθμίζονται διπλά.
Η κρίση της ευρωζώνης και της Ε.Ε. είναι βαθιά και αξεπέραστη. Οι συνέπειες θα συνεχίσουν να είναι καταστροφικές. Όταν μια χώρα της Ευρωζώνης θα βγαίνει από την κρίση, μια άλλη θα παίρνει σειρά. Η αναιμική ανάπτυξη θα συνεχίσει να προσθέτει προβλήματα και στο εσωτερικό της κάθε χώρας και στο σύνολο της ευρωζώνης, παράδειγμα αποτελεί και η ίδια η Γερμανία που έχει και χαμηλή ανάπτυξη, σχεδόν ύφεση, και επεκτείνει τη φτώχεια στο εσωτερικό της και μεταφέρει κεφάλαια και επιχειρήσεις εκτός ευρωζώνης. Έτσι, δημιουργείται ένα κουβάρι αντιθέσεων και προβλημάτων σχεδόν αξεπέραστο.
Αυτό που μπαίνει με ένταση για τη χώρα μας και απαιτεί άμεση λύση, άρα αποτελεί και το βασικό ζήτημα των ευρωεκλογών της Κυριακής, είναι η αντιμετώπιση της ανεργίας και η δημιουργία  θέσεων εργασίας. Αυτό μέσα στην ευρωζώνη και με τις συνθήκες της Ε.Ε. είναι αδύνατον.  Επομένως, πρώτη επείγουσα ανάγκη είναι η διακοπή αυτών των ετεροβαρών σχέσεων, η ανάκτηση της νομισματικής πολιτικής και βαθιές αλλαγές στο σύνολο της οικονομίας με πρωταγωνιστές τους εργαζόμενους.
 
-Όλοι οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές υποστηρίζουν πως οι εκλογές της Κυριακής είναι οι κρισιμότερες από συστάσεως Ευρωβουλής. Συμφωνείτε με αυτό το χαρακτηρισμό;  
Χαρακτηρίζονται κρίσιμες, διότι αμφισβητείται τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και το ευρώ και αυτό πάει να πει ότι μπορούμε ν’ ανοίξουμε έναν άλλο δρόμο, να δώσουμε ένα τέλος στη σχέση μας με το ευρώ και να ανακτήσουμε ένα από τα εργαλεία που θα μας επιτρέψουν να εφαρμόσουμε εντελώς διαφορετικές πολιτικές από τις σημερινές. Αυτές θα αφορούν στον τρόπο που παράγουμε και συναλλασσόμαστε, διασφαλίζοντας τα κορυφαία δικαιώματά μας, στην εργασία, στην υγεία, στην παιδεία, στη σύνταξη και στον πολιτισμό. Η κρισιμότητα αυτών των εκλογών συνίσταται στο να τεθούν τα παραπάνω ζητήματα σαν το περιεχόμενό τους και να μετατρέψουν την συγκυρία σε εφαλτήριο για μια απελευθερωτική διαδικασία.
 
-Προ μηνός περίπου, παρουσιάζοντας τις θέσεις και τις υποψηφιότητες του συνδυασμού σας ο Αλέκος Αλαβάνος ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως «διαθέτουμε κι άλλον δρόμο μπροστά μας, χωρίς τις εντολές και τις προσβολές της τρόικας. Είμαστε πριν από όλους Ευρωπαίοι, αλλά αρνούμαστε να παραμείνουμε μια ξεφτιλισμένη αποικία σε ευρωπαϊκό έδαφος. Είμαστε αποφασισμένοι να πάρουμε πίσω την πατρίδα μας».
Με βάση τις σημερινές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, εκτιμάτε ότι μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, από τη στιγμή που έχει αναπτυχθεί μια τάση που θέλει να απειλούμαστε με διάφορα δεινά μετά την αποχώρησή μας από το ευρώ;  
Η τάση αυτή υποχωρεί κάτω από μια πραγματικότητα πολύ σκληρή. Έχει φτάσει από το 10% που αμφισβητούσε το ευρώ και την Ε.Ε., πριν 5 χρόνια, σε 30-40% σήμερα, και θα βαίνει συνεχώς αυξανόμενο. Μπορεί να μην απέχει πολύ πλέον από την ολοκληρωτική ανατροπή της. Κάτι τέτοιο θα δημιουργήσει νέα παράκρουση στους ευρωεπενδυτές τοκογλύφους και νέους φόβους για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής τους. Δεν υπάρχει περίπτωση να παραιτηθούν. Τους φόβους τους θα προσπαθήσουν να τους μεταφέρουν και να τους παρουσιάσουν σαν λαϊκούς φόβους. Οι εργαζόμενοι πρέπει να βαθύνουν την αντίστασή τους, γιατί αυτό είναι και το αδύνατο σημείο των δυναστών τους.
 
-Αν επιτευχθεί η έξοδος από το ευρώ και η στάση πληρωμών προς τους δανειστές μας, πόσο θα επηρεαστεί , θετικά ή αρνητικά, η καθημερινότητα των Ελλήνων;  
Η καθημερινότητα έχει πολύ μικρή σχέση με τις ανάγκες που καθημερινά δημιουργούνται και μένουν ανικανοποίητες. Η καθημερινότητά μας σήμερα είναι ζοφερή. Η κάθε οικογένεια έχει από ένα έως και 4 ανέργους (δύο παιδιά και τους γονείς τους). Αυτή η καθημερινότητα πρέπει να ανατραπεί. Τα απλήρωτα δάνεια, τα απλήρωτα χαράτσια, τα απλήρωτα επαγγελματικά ταμεία και γενικά τα ιδιωτικά χρέη, ως συνέπεια της κρίσης, πρέπει να διαγραφούν. Δεν υπάρχει καμία δυνατότητα επιστροφής σε μια κανονικότητα με ένα νόμισμα σαν το ευρώ, χωρίς ριζοσπαστικά μέτρα. Το δίλημμα «ευρώ ή ανάπτυξη και θέσεις εργασίας» πρέπει να απαντηθεί χωρίς ψέματα, υστερίες και φόβους, με την εφαρμογή ενός προγράμματος που θα εξασφαλίζει την έξοδο από την ευρωζώνη και θα διακόπτει μια ανισότιμη σχέση. Δεν μπορεί να σε εκλέγει ο ελληνικός λαός και εσύ να ζητάς έγκριση από την Ε.Ε. για το τι θα κάνεις, σαν να είσαι ο εγκάθετός της. Μόνο κάτω από τέτοιες συνθήκες μπορεί να δημιουργηθεί μια νέα καθημερινότητα που δε θα είναι «μεροδούλι – μεροφάι», στην καλύτερη των περιπτώσεων.
Θα έχει, λοιπόν, και σχέδια και όνειρα και προοπτικές, με εργασία για όλους και με αίσθημα ασφάλειας για την υγεία, παιδεία, κατοικία και πολιτισμό.
 
-Σε περίπτωση εκλογής σας, σε ποιους τομείς εκτιμάτε ότι θα προσφέρετε το καλύτερο, τόσο για τη χώρα όσο και, κατ’ επέκταση, για τη Μεσσηνία; 
Η στράτευση σε μια τέτοια υπόθεση, που απαιτεί την πάνδημη συμμετοχή για τη δημιουργική δράση όλων, η δική μου συμμετοχή και ο τομέας που μπορεί να είμαι χρήσιμος αύριο, θα μπορούσε να περιμένει, ώστε να αντιστοιχηθεί στις νέες ανάγκες και απαιτήσεις του αύριο.
 
Παναγιώτης (Μπάμπης) Λαμπίρης
Γεννήθηκε στο Ζευγολατιό Μεσσηνίας. Μετανάστευσε στην Αθήνα σε ηλικία 15 ετών. Από τότε μέχρι το 1980 εργαζόταν, σπουδάζοντας παράλληλα. Το 1981 δραστηριοποιήθηκε στο χώρο του πολιτισμού ως πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου Δημήτρης Γληνός, στο Αιγάλεω. Μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης. Από το 1990 δραστηριοποιείται σε ανεξάρτητες καλλιτεχνικές παραγωγές και εκδόσεις χαρακτικών έργων τέχνης. Σήμερα είναι άνεργος.

Του Χάρη Χαραλαμπόπουλου



Προσθήκη νέου σχολίου

CAPTCHA
Σχόλια με υβριστικό και προσβλητικό περιεχόμενο ή γραμμένα με greeklish ή δεν θα δημοσιεύονται. Συμπληρώστε τον αριθμό της εικόνας. Αυτή η ερώτηση γίνεται για να διαπιστωθεί εάν είστε άνθρωπος ή όχι και για την αποτροπή αυτοματοποιημένων υποβολών spam.

Σχετικές Ειδήσεις