Εντυπωσίασε το “The Wall” των Pink Floyd από τη Δημοτική Φιλαρμονική Καλαμάτας


Πλήθος εκδηλώσεων, που περιελάμβαναν μεταξύ άλλων την πρώτη συναυλία της Συμφωνικής Ορχήστρας Καλαμάτας, πολλές εκδηλώσεις στο Μέγαρο Χορού και τη συναυλία της Δημοτικής Φιλαρμονικής Καλαμάτας στην «Τέντα» με τους Planet Caravan, που θα αποδώσουν το “The Wall” των Pink Floyd, συνθέτουν τον καμβά των εκδηλώσεων του Δήμου Καλαμάτας για την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
Ειδικότερα, η Δημοτική Φιλαρμονική Καλαμάτας, με τη σύμπραξη των Planet Caravan, παρουσίασε, προχθές, στο κλειστό γυμναστήριο «Τέντα», το “The Wall” των Pink Floyd. Πρόκειται για μια συναυλία η οποία ήταν αφιερωμένη στα Παιδικά Χωριά SOS και κατά γενική ομολογία άφησε άριστες εντυπώσεις.
 
Η ιστορία του 
Το “The Wall”, έχει ως κύρια θέματα την εγκατάλειψη και τη προσωπική απομόνωση. Η ιδέα του άλμπουμ συλλήφθηκε κατά την διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος In the Flesh Tour το 1977, όταν ο μπασίστας και στιχουργός Ρότζερ Γουότερς, απογοητευμένος από το κοινό τους, φαντάστηκε την δημιουργία ενός τείχους μεταξύ του συγκροτήματος και του κοινού. Το άλμπουμ επικεντρώνεται σε έναν χαρακτήρα, τον Pink, ο οποίος είναι βασισμένος στον Ρότζερ Γουότερς.
Οι προσωπικές εμπειρίες του Pink ξεκινούν με την απώλεια του πατέρα του κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και συνεχίζουν με την γελοιοποίηση και κακοποίηση από τους δασκάλους του, την υπερπροστατευτική μητέρα του και τέλος την διάλυση του γάμου του.
Όλα αυτά συμβάλλουν στην ενδεχόμενη αυτοεπιβληθείσα απομόνωση του από την κοινωνία και παριστάνονται με ένα εικονικό τείχος. Κάθε ένα από αυτά τα τραύματα μετατρέπονται μεταφορικά σε “τούβλα στο τείχος” (bricks in the wall).
Ο πρωταγωνιστής γίνεται τελικά αστέρι της ροκ, του οποίου οι σχέσεις αμαυρώνονται από την απιστία, τη χρήση ναρκωτικών, και τις εκρήξεις βίας. Δεδομένου ότι ο γάμος του καταρρέει, τελειώνει το χτίσιμο του τείχους του, ολοκληρώνοντας έτσι την απομόνωση του από την ανθρώπινη επαφή.
Κρυμμένος πίσω από το τείχος του, η κρίση του Pink κλιμακώνεται, και πιστοποιείται με μια παραισθησιογόνα εμφάνιση επί σκηνής, στην οποία πιστεύει ότι είναι ένας φασίστας δικτάτορας και εμφανίζεται σε συγκέντρωση όμοια με αυτή των Νεοναζί, όπου εξαπολύει άνδρες σε διάφορους θαυμαστές που πιστεύει ότι είναι ανάξιοι.
Βασανισμένος από την ενοχή, δικάζει τον εαυτό του (trial) να γκρεμίσει το τείχος, αφήνοντας τον Pink να βρει άνοιγμα προς τον έξω κόσμο. Το άλμπουμ γίνεται πλήρης κύκλος κλείνοντας με τα λόγια “Isn’t this where…”, που είναι οι πρώτες λέξεις της φράσης που ξεκινάει το άλμπουμ,”…we came in?”.
Φωτό: Στασινός Μουτσούλας
Α.Π.