Η φιλοξενία γεννήθηκε στην Ελλάδα


Πρώτη Δημοσίευση: 15/10/2015 20:43 - Τελευταία Ενημέρωση: 15/10/2015 20:43
Γ@μώ την κοινωνία μου…
Είναι φορές που η οργή σκοτεινιάζει τα μάτια και κανένας μα κανένας καθωσπρεπισμός δεν μπορεί να καταπνίξει το ξέσπασμα της απογοήτευσης που σκάει στα χείλη και τα χέρια.
Είναι από εκείνες τις στιγμές που ένα «άει στο διάολο» έρχεται και παρασύρει τους πάντες και τα πάντα στο πέρασμά του. Ένα παιδί. Ένα δεκάχρονο παιδί βρέθηκε στο δρόμο για ένα εισιτήριο. Ένα παιδί πετάχτηκε σαν σκουπίδι από το λεωφορείο για ένα ευρώ. Ένα παιδί εγκαταλείφθηκε στη μέση του πουθενά, επειδή, λέει, ήταν λαθρεπιβάτης. Και η οργή επικεντρώνεται στο πρόσωπο του ανάλγητου, του απάνθρωπου, του πες τον όπως θες οδηγού του λεωφορείου. Και δικαίως.
Αλλά δεν υπήρχαν άλλοι επιβάτες μέσα σ’ αυτό το λεωφορείο; Δεν υπήρχε ούτε ένας που να μπήκε ανάμεσα στο παιδί και στον οδηγό; Δε βρέθηκε ένας άνθρωπος είτε να τον εμποδίσει είτε ακόμα και να βάλει το χέρι στην τσέπη και να πληρώσει το εισιτήριο; Κανένας;
Δηλαδή, υπήρχαν άνθρωποι που παρακολούθησαν αυτή την εγκατάλειψη και συνέχισαν τη διαδρομή ως τον προορισμό τους και μετά πήγαν απλά να διηγηθούν το περιστατικό ή ακόμα και να το καταγγείλουν; Αυτό ήταν;
Δυστυχώς, αυτό ήταν. Μέχρι εκεί είμαστε.
Σε λίγες ημέρες ο ιδιοκτήτης του λεωφορείου από την Κόρινθο πολύ πιθανόν να υποστεί κάποιες διοικητικές κυρώσεις από τους υπόλοιπους μετόχους του ΚΤΕΛ. Θα υποστεί τη γενική κατακραυγή και τη δημόσια χλεύη για την απάνθρωπη συμπεριφορά του απέναντι σε ένα δεκάχρονο και ανυπεράσπιστο παιδί. Όσο για τους υπόλοιπους επιβάτες που ήταν παρόντες και αυτόπτες μάρτυρες, αυτοί θα έχουν να διηγούνται σε φίλους και συγγενείς το φοβερό περιστατικό που έζησαν και πιθανότατα θα στολίζουν με τα ανάλογα κοσμητικά επίθετα τον οδηγό. Οι δικαιολογίες του οδηγού, όποιες κι αν είναι αυτές, με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Θα ήθελα, όμως, πολύ να ακούσω την απάντηση, έστω και ενός συνεπιβάτη του αγοριού, στο ερώτημα «καλά, εσύ πώς επέτρεψες να γίνει κάτι τέτοιο;».
(Πέτρος Κατσάκος, εφημερίδα Αυγή)


Εξαιρέσεις…
Ιδιαίτερη μεταχείριση στον περιορισμό των τραπεζικών συναλλαγών έχει η Εκκλησία, όπως προκύπτει από ΦΕΚ που δημοσιεύεται με ημερομηνία 28 Σεπτεμβρίου και την υπογραφή του Ευκλείδη Τσακαλώτου και παρέχει τη δυνατότητα αναλήψεων έως 10.000 ευρώ το μήνα στις Μητροπόλεις και έως 20.000 στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Η ίδια απόφαση δημοσιεύθηκε και σε εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου με ημερομηνία 29 Σεπτεμβρίου.
Μάλιστα. Κι όλα αυτά με κυβέρνηση της Αριστεράς!
Α.Π.


Διαπιστώσεις ενός νομπελίστα…
O Σκοτσέζος Άνγκους Ντίτον τιμήθηκε πρόσφατα από τη Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομίας 2015 για την πολυετή συνεισφορά του στην ανάλυση της κατανάλωσης, της ευημερίας, της φτώχειας, της οικονομικής ανάπτυξης.
Ιδού ορισμένες από τις απόψεις του:
Για το προσφυγικό: Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι αποτέλεσμα αιώνων άνισης ανάπτυξης στον πλούσιο κόσμο που άφησε ένα μεγάλο τμήμα του πλανήτη πίσω της. Αυτοί οι άνθρωποι που αφέθηκαν πίσω θέλουν σήμερα μια καλύτερη ζωή και αυτό ασκεί τεράστια πίεση στα σύνορα φτωχών και πλούσιων χωρών. Το πρόβλημα θα λυθεί με τη μείωση της φτώχειας στις φτωχές χώρες, αλλά και πάλι όχι για πολύ. Βραχυπρόθεσμα, η σταθεροποίηση της πολιτικής αστάθειας στις εμπόλεμες ζώνες θα βοηθήσει.
Για την ανάπτυξη: Η μεγάλη ανησυχία είναι η επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης στον ανεπτυγμένο κόσμο, ακόμη και πριν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Αυτή η επιβραδυνόμενη ανάπτυξη δηλητηριάζει τα πάντα… ειδικά για όσους βρίσκονται στον πάτο. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι στον πλούσιο κόσμο που πραγματικά υποφέρουν και οι ζωές τους χειροτερεύουν. Το βλέπουν σαν συνέπεια αυτού που συμβαίνει οπουδήποτε αλλού.
Για τον ακραίο πλούτο: Η πραγματικά μαύρη πλευρά είναι όταν υπάρχει ακραία εισοδηματική ανισότητα... Κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο πλούσιοι που δε χρειάζονται σχεδόν καμία κυβέρνηση. Δε χρειάζονται δημόσια εκπαίδευση, δε χρειάζονται υγειονομική περίθαλψη, ενδεχομένως να μη χρειάζονται ούτε αστυνομία, ούτε δικαστήρια, επειδή μπορούν να αγοράσουν τους δικηγόρους και τους αστυνομικούς ή οτιδήποτε άλλο.
Για την ανισότητα: H επιτυχία γεννά ανισότητα και κανείς δε θέλει να καταστρέψει την επιτυχία... Η ανισότητα έχει ξεπεράσει το σημείο εκείνο το οποίο μπορούσε να μας κάνει πιο πλούσιους και τώρα είναι μια πολύ σοβαρή απειλή. Αποτελεί τον κινητήριο μοχλό της αλλαγής του κλίματος, έχει επιπτώσεις στην πολιτική, στη δημοκρατία. Ανησυχώ για έναν κόσμο στον οποίο οι πλούσιοι γράφουν κανόνες που όλοι υπόλοιποι πρέπει να υπακούμε.
Α.Π.


Η φιλοξενία γεννήθηκε στην Ελλάδα
«Οι Έλληνες: αυτός ο περήφανος λαός κράτησε την κουλτούρα και τις παραδόσεις ανθρωπιάς και αλληλεγγύης αναλλοίωτες στο πέρασμα των αιώνων και σήμερα που δοκιμάζεται απάνθρωπα από τους “φίλους” μας Ευρωπαίους με τα ταπεινωτικά μνημόνια και την εξαθλίωση του λαού, δείχνει την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά του, όχι μόνο στους συμπατριώτες μας (δωρεάν φρούτα, λαχανικά κ.λπ.), αλλά βοηθά και τους δυστυχισμένους μετανάστες με όποιον τρόπο μπορεί (ρούχα, φαγητό), χωρίς να κοιτά χρώμα, θρησκεία και φυλή, αλλά τον άνθρωπο, τον πεινασμένο, το παιδί, αγκαλιάζοντάς το σαν να είναι δικό του.
Αυτό είναι το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής. Το φως της δε θα σβήσει, θα εξακολουθεί να λάμπει μαζί με την ελληνική φυλή για να διδάξει στους λαούς ανθρωπιά και αλληλεγγύη για μια άλλη μορφή κοινωνίας, αυτή της αγάπης και της ανθρωπιάς για έναν καινούργιο κόσμο, της αλήθειας και όχι της υποκρισίας και της ψευτιάς.
Αυτό το μεγαλείο της φυλής μας προσφέρεται, όπως και άλλα τόσα που πήρε η Οικουμένη από την Ελλάδα, δωρεάν. Η χώρα μας εξακολουθεί ακόμη να δίνει με τους διακεκριμένους επιστήμονες που πλαισιώνουν τα αναγνωρισμένα πανεπιστήμια ανά τον κόσμο. Η Ελλάδα είναι πηγή πολιτισμού, σοφίας και επιστήμης. Την προσφορά της δεν μπορεί να την αμφισβητήσει κανένας, γιατί τους Έλληνες τούς έχουν κοντά τους, μαζί τους, στη σκέψη τους».
Τάδε έφη, μπάρμπα Γιώργος, και εκτιμώ πως δεν υπάρχει αντίρρηση επ’ αυτών.
Χ.Χ.


Η ανύπαρκτη πύλη στο παλιό στρατόπεδο
Σε παραλληλισμό δύο συγκεκριμένων πραγμάτων μάς οδήγησε αναγνώστης μας και καλός φίλος της στήλης. Μας παρακάλεσε να συγκρίνουμε την πύλη ή τις πύλες που έχουν τοποθετηθεί στο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων και την ανύπαρκτη πύλη του παλαιού στρατοπέδου στο σημερινό Ανατολικό Εμπορικό Κέντρο.
Όπως σημείωσε, είναι δείγμα πολιτισμού η διατήρηση στοιχείων του παρελθόντος, όταν μάλιστα αυτά έχουν αποκτήσει και ιστορική σημασία. Μίλησε για αδιαφορία στο παρελθόν και την ιστορία του τόπου και τέλος αναρωτήθηκε αν οι επισημάνσεις τους θα τύχουν ευαίσθητων ώτων. Ίδωμεν…
Χ.Χ.


Μια πρωτότυπη διαμαρτυρία….
Συχνά-πυκνά γινόμαστε θεατές περιστατικών με πυροβολισμούς σε σχολεία και πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Ωστόσο, σύμφωνα με όσα διαβάσαμε στο διαδίκτυο, στο Τέξας από την 1η Αυγούστου 2016 όσοι έχουν άδεια οπλοφορίας θα μπορούν να κουβαλούν μαζί το όπλο τους στα πανεπιστήμια.
Αντιδρώντας σε αυτό, ομάδα φοιτητών του Τέξας προχωρά σε μια πρωτότυπη διαμαρτυρία: στις 24 Αυγούστου 2016 φοιτητές και όσοι άλλοι θέλουν να συμμετάσχουν στην κίνηση, θα μπουν στο πανεπιστήμιο έχοντας δέσει στην τσάντα τους έναν δονητή.
Η κίνηση έχει ως στόχο να καταδείξει τον εξής παραλογισμό: από την 1η Αυγούστου είναι νόμιμη η οπλοφορία μέσα στο πανεπιστημιακό κάμπους, αλλά δεν είναι νόμιμο το να έχει κανείς μαζί του ένα δονητή ή οποιοδήποτε άλλο σεξουαλικό παιχνίδι, καθώς τα αντικείμενα αυτά θεωρείται ότι προσβάλλουν τη δημόσια αιδώ, σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα του Τέξας.
Χωρίς άλλα λόγια…
Χ.Χ.




Ο αβάπτιστος δρόμος…
Ο δήμαρχος Καλαμάτας δήλωσε στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο, όπως μάθαμε, ότι στην Καλαμάτα δεν υπάρχουν δρόμοι χωρίς όνομα.
Αν, λοιπόν, θέλει να γίνει νονός, υπάρχει δρόμος που δεν έχει όνομα και είναι, μάλιστα, φαρδύς, καταλήγοντας στην οδό Καλλιπατείρας!
Πάντως, στο συγκεκριμένο δρόμο η έλλειψη ονόματος αποτελεί πταίσμα, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν έχει καν ένα Stop κι ας καταλήγει στην Καλλιπατείρας.
Όσο για πεζοδρόμια ή φρεάτια, ούτε λόγος.
Π.Μπ.


Υ.Γ.: Οι ενδιαφερόμενοι νονοί μπορούν να επισκεφθούν το δρόμο αυτό. Είναι λίγα μέτρα πριν από την ταβέρνα του «Βάγια».






ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΔΕΥΑ NΟΜΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ


Περί τιμολογιακής πολιτικής


Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που ο έγκριτος δημοσιογράφος της εφημερίδας σας ασχολήθηκε με το φλέγον θέμα της τιμολογιακής πολιτικής της ΔΕΥΑΚ, ιδιαίτερα στις ευπαθείς ομάδες.
Το Σωματείο μας ποτέ δε συνδύασε το μισθό του με την τιμολογιακή πολιτική, ήταν και είναι ενάντια στα ανταποδοτικά τέλη.
Το νερό και οι υπηρεσίες της ΔΕΥΑΚ θα έπρεπε να λειτουργούν ως δημόσιοι οργανισμοί, χωρίς αποκλεισμό κοινωνικών ομάδων από την παροχή των υπηρεσιών της (νερό-αποχέτευση-όμβρια).
Το σύστημα της εξουσίας του κεφαλαίου χειρίζεται τις υπηρεσίες ως εμπόρευμα.
Η πολιτική της Δημοτικής Αρχής δε διαφέρει από αυτήν του επιχειρηματία.
Σύμφωνα με την παραπάνω λογική, έχει απορρίψει προτάσεις μας, που επίσημα και κατ’ επανάληψη κατατέθηκαν στο Διοικητικό Συμβούλιο, για κοινωνικό τιμολόγιο στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (άνεργοι, πολύτεκνοι κ.λπ.).
Το Δ.Σ.
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου