Πολιτικοί με όραμα και προσόντα και όχι με τσίμπλες στο μυαλό


Πρώτη Δημοσίευση: 19/08/2019 18:44 - Τελευταία Ενημέρωση: 19/08/2019 18:44
Κάθε Κυριακή με Θάρρος
 
Ο τρόπος παραγωγής πολιτικών τις τελευταίες δεκαετίες, καταστρέφει την ίδια την  πολιτική. Πράγματι, όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι πολιτικοί μαθαίνουν την πολιτική από τις καταλήψεις σχολείων και πανεπιστημίων, γινόμενοι όργανα κάποιου κόμματος. Από την αρχή μπαίνουν σε στραβό δρόμο. Οι εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν.
Το αποτέλεσμα είναι, πως οι υποψήφιοι πολιτικοί, από μικρή ηλικία, βάζουν παρωπίδες και ακολουθούν έναν μονόδρομο σκέψης. Έτσι, λείπει κάθε προβληματισμός περί του ορθού και του δικαίου, κάθε αναζήτηση της αλήθειας.
Βέβαια, οι περισσότεροι πολιτικοί αποφοιτούν από τα πανεπιστήμια. Μάλιστα, κάποιοι έχουν και επιπλέον σπουδές, επιπέδου Master ή διδακτορικού. Κάποιοι είναι διακεκριμένοι επιστήμονες.
Όμως, όσες σπουδές κι’ αν έχουν κάνει, είναι σχεδόν αδύνατον να ξεφύγουν από τον μονόδρομο σκέψης που μπαίνουν από την εφηβική ηλικία. Αυτό τους σημαδεύει για όλη τους τη ζωή. Δεν μπορούν να βγάλουν τις παρωπίδες. Δυσκολεύονται. Αν το κατορθώσουν χάνουν το χώμα κάτω από τα πόδια τους. Συνειδητοποιούν ότι η πραγματικότητα δεν είναι αυτή που νόμιζαν τόσα χρόνια αλλά διαφορετική. Και χρειάζεται μεγάλος προσωπικός αγώνας για να παραδεχτεί κανείς, ότι τόσα χρόνια ήταν σε λάθος δρόμο.
Ο μεταπολεμικός κόσμος είναι διαφορετικός. Οι καιροί έχουν αλλάξει. Η οικονομική ανάπτυξη έχει αλλάξει τη ζωή μας. Η τεχνολογία επικοινωνιών έχει σμικρύνει τον χώρο, ενώ η τεχνολογία των μεταφορών έχει σμικρύνει τον χρόνο. Η τεχνολογία παραγωγής έχει πλημμυρίσει τις αγορές με προϊόντα. Ταυτόχρονα, η τεχνολογία δημιουργεί νέα επαγγέλματα αλλά στέλνει στην ανεργία στρατιές εργαζομένων. Οι πολυεθνικές επιχειρήσεις κυριαρχούν. Η παγκοσμιοποίηση αλλάζει τις σχέσεις μας και τη ζωή μας. Το κράτος παρακολουθεί αμήχανο και ανίκανο να επηρεάσει καθοριστικά τις εξελίξεις. Η οικονομία πλέον κυριαρχεί της πολιτικής. Κι’ όμως, από γενέσεως κόσμου, η πολιτική καθόριζε τις εξελίξεις.
Επομένως, ο ρόλος της πολιτικής είναι πρωταρχικός και αναντικατάστατος. Η πολιτική μπορεί να επιλύει τα προβλήματά μας. Να καλυτερεύει τη ζωή μας.
Αλλά, για να κατορθωθεί αυτό χρειάζονται πολιτικοί, που να μην έχουν τσίμπλες στο μυαλό. Χρειάζονται πολιτικοί με όραμα, ιδέες και γνώσεις. Με ρεαλισμό, χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες. Με γνώση της πολιτικής, της κοινωνίας, της οικονομίας, της τεχνολογίας, της ιστορίας, των διεθνών σχέσεων και των διεθνών συσχετισμών. Πολιτικοί που θα γνωρίζουν τα χαρακτηριστικά του λαού, τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του και θα τον οδηγούν μπροστά. Πολιτικοί ρεαλιστές και όχι ψεύτες και λαϊκιστές. Ελπίζουμε ένας τέτοιος πολιτικός να είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Το ερώτημα είναι: υπάρχουν πολίτες, που έχουν τόσα πολλά προσόντα και θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική; Ασφαλώς υπάρχουν. Πολλοί πολίτες έχουν πολλά προσόντα, αλλά αρνούνται να ασχοληθούν με την πολιτική αυτή, όπως την έχουν καταντήσει οι επαγγελματίες πολιτικοί.
Την κύρια ευθύνη για την κατάντια της πολιτικής την έχουν τα κόμματα. Και επειδή τα κόμματα συνεχίζουν να είναι οι κύριοι φορείς παραγωγής πολιτικής και πολιτικών, η λύση, αναγκαστικά, θα προέλθει από αυτά. Επομένως, αν δεν θέλουν να καταστραφούν και αυτά, θα πρέπει να αλλάξουν τρόπο παραγωγής πολιτικών.
Πρώτα από όλα τα ίδια τα κόμματα θα πρέπει να λειτουργούν δημοκρατικά. Να γίνουν κυψέλες διαλόγου και σχολεία δημοκρατίας. Να αναδεικνύουν τους καλύτερους και όχι τους τσιανακογλύφτες των μηχανισμών.
Αν λοιπόν από τα κόμματα αναδεικνύονται οι καλύτεροι της κοινωνίας, κι’ αν από αυτούς οι πολίτες εκλέγουν τους καλύτερους, τότε θα αλλάξουν όλα. Ναι,  όλα, προς το καλύτερο. Η διακυβέρνηση της χώρας θα είναι καλύτερη, γιατί θα κυβερνούν καλύτεροι. Οι σχέσεις των κομμάτων θα είναι καλύτερες. Οι σχέσεις των πολιτών με τα κόμματα και μεταξύ τους θα είναι καλύτερες. Κόμματα και πολίτες θα αγωνίζονται για να κάνουν καλύτερο καλό στην πολιτεία και όχι για μεγαλύτερο κομμάτι εξουσίας.
Πολίτες και κόμματα χρειάζεται να καταλάβουν ότι δεν πάει άλλο. Όταν ένας καταληψίας μαθητής, και στη συνέχεια αιώνιος φοιτητής, γίνεται πρωθυπουργός, τότε γιατί να μην ακολουθήσουν όλοι τον δρόμο του; Δεν χρειάζονται γνώσεις, προσόντα, διακρίσεις. Αυτό που χρειάζεται είναι οι καταλήψεις σχολείων, η ένταξη στο κόμμα, το ψέμα, ο λαϊκισμός.     
Αυτός ο σύγχρονος και διαφορετικός κόσμος που αδρά αναφέρθηκε παραπάνω, δεν μπορεί να κυβερνηθεί από πολιτικούς των καταλήψεων και των μηχανισμών. Ο σύγχρονος πολιτικός χρειάζεται άλλα και πολλά προσόντα. Αν κάποιος νομίζει ότι η πολιτική είναι εύκολη υπόθεση, είναι γελασμένος και μακριά νυχτωμένος.
Ο νέος πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ένα βαρύ βιογραφικό και ένα ιστορικό όνομα και, όπως έδειξαν οι πρώτες μέρες, μπορεί να κάνει όλες τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η Χώρα.
 
Γράφει ο Παύλος Μάραντος* 
 
 
 
*Ο Παύλος Μάραντος είναι Έλληνας και Ευρωπαίος πολίτης
marantosp@gmail.com
 
Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου