Το τέλος της αριστεράς


Πρώτη Δημοσίευση: 26/08/2019 19:00 - Τελευταία Ενημέρωση: 26/08/2019 19:00
Κάθε Κυριακή με Θάρρος
 
 
 
Οι εξελίξεις είναι τέτοιες, που δεν περίμενε κανείς την αριστερά να κυβερνήσει για να αποδείξει, ότι είναι χειρότερη από τη δεξιά (πελατειακές σχέσεις, ανικανότητα, αναξιοκρατία κτλ.) και να σημάνει το τέλος της. Σε παγκόσμιο επίπεδο, το τέλος της αριστεράς έχει επέλθει εδώ και πολλά χρόνια. Στην Ελλάδα, απλώς καθυστέρησε. Έτσι, μαζί με το τέλος της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς, επέρχεται και το τέλος της ίδιας της αριστεράς. Αρκούν τα εξής:
 
Α. Η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς τελείωσε. Είναι γνωστό ότι μεταπολεμικά την πολιτική κυριαρχία την είχε η δεξιά, ενώ την ιδεολογική κυριαρχία η αριστερά. Στην επιστήμη, στα γράμματα και στις τέχνες, στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας κτλ. κυριαρχούσε η αριστερά. Ίσως, γιατί η δεξιά νεμόταν την εξουσία και δεν ενδιαφέρθηκε να δημιουργήσει ιδεολογία.
Επίσης, το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς αποδείχτηκε φούσκα. Αρκεί να αναφερθούν δύο μόνο περιπτώσεις: πρώτον, η συμμετοχή και η πρακτική του Φώτη Κουβέλη (διάβαζε Κουρέλη) στην τρικομματική κυβέρνηση (Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ). Δεύτερον, η διακυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα, με το ψέμα, τον λαϊκισμό και τον κομματισμό. Και οι δύο περιπτώσεις απέδειξαν ότι ο βασιλιάς ήταν γυμνός.
Άλλωστε, μην ξεχνιέται ότι η κομμουνιστική-αριστερή ιδεολογία κατέρρευσε σε παγκόσμια κλίμακα, πλην Βόρειας Κορέας, η οποία μας επιβεβαιώνει καθημερινά, τι σημαίνει κομμουνιστική-αριστερή ιδεολογία.
Η Ελλάδα, όπως και σε τόσα άλλα, έτσι και στην κατάρρευση του κομμουνισμού και της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς, ακολουθεί ασθμαίνουσα.
 
Β. Η μόδα της αριστεράς τελείωσε. Στη μεταπολεμική Ελλάδα, κυρίως τις δεκαετίες 1960, 1970, 1980, ζήσαμε μια περίοδο που κάθε νέος, εάν ήθελε να είναι «in» θα έπρεπε να είναι αριστερός. Δηλαδή, οι νέοι να μάθουν την αριστερή ιδεολογία, να συγκρούονται, να συνωμοτούν, να δημιουργούν μηχανισμούς, να λένε ψέματα, να διαδίδουν τις ιδέες τους, να αντιμετωπίζουν τους αντιπάλους τους κτλ.
Από τη δεκαετία του 1990 οι περισσότεροι νέοι έκαναν στροφή προς τα δεξιά. Σε αυτό, ίσως, βοήθησε η κατάρρευση του υπαρκτού/ανύπαρκτου σοσιαλισμού στην τότε Σοβιετική Ένωση, και αργότερα σε όλο τον κόσμο.
Πάντως, είναι γεγονός ότι πολλοί, με μόνο προσόν ότι «πέρασαν» από την αριστερά έκαναν καριέρα στον δημόσιο βίο (βουλευτές, δήμαρχοι, συνδικαλιστές, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες κτλ.). Μάλιστα, δεν είναι λίγοι αυτοί, που με μόνο εφόδιο την αριστερή ταυτότητα, νομίζουν ότι είναι πιο καλοί, πιο ενάρετοι, πιο προοδευτικοί, έστω και αν στην πραγματικότητα είναι λαμόγια, ψεύτες, αναίσχυντοι και αντιδραστικοί. Και αυτό είναι ένα από τα προβλήματα του νεοέλληνα, αφού νομίζει ότι είναι κάτι που δεν είναι.
Η εμπειρία δείχνει ότι, μετά από θητεία κάποιων χρόνων, σε διάφορα κόμματα ή κομματίδια της αριστεράς, η συντριπτική πλειοψηφία των νέων τα εγκαταλείπει τρέχοντας προς τα δεξιά. Γιατί άραγε; Γιατί η αριστερά δεν μπορεί να κρατήσει τους νέους που αρχικά εντάσσονται σε αυτή; Για ποιους λόγους εγκαταλείπουν την αριστερά;
Σήμερα, μάλλον οι όροι έχουν αντιστραφεί. Για να είσαι «ιn» πρέπει να είσαι δεξιός, αφού η αριστερά είναι αναχρονιστική. Μετά την κατάρρευση της κομμουνιστικής/σοσιαλιστικής ιδεολογίας, η αριστερά τελείωσε σε ολόκληρο τον κόσμο.
 
Γ. Ο κομμουνισμός έχει αρνητικό πρόσημο στη συνείδηση του Έλληνα. Αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους. Δεν είναι μόνο τα θεωρητικά αδιέξοδα του κομμουνισμού. Δεν είναι μόνο τα εγκλήματα που συνέβησαν στις χώρες του υπαρκτού/ανύπαρκτου σοσιαλισμού. Δεν είναι μόνο τα λάθη και η προσπάθεια για βίαιη κατάληψη της εξουσίας στον εμφύλιο. Είναι και άλλα πολλά. Επιπλέον, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και όλων των κομμουνιστικών καθεστώτων της γης, ανοίξαμε τα μάτια μας. Όπως τόσοι λαοί, έτσι και οι Έλληνες, άνοιξαν τα μάτια τους, που οι ιδεολογικές παρωπίδες και η ιδεολογική προπαγάνδα κρατούσαν κλειστά.
 
Δ. Η ανανεωτική αριστερά χρεοκόπησε. Κάποτε ήταν τιμή να είσαι ενταγμένος ή να υποστηρίζεις την ανανεωτική αριστερά. Τότε, τα δύσκολα χρόνια, που άφηνες πίσω το Σοβιετικό-Σταλινικό-Ολοκληρωτικό παρελθόν, ώστε να αγωνιστείς για τον σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, για να υπερασπιστείς τη δημοκρατία, για να υποστηρίξεις την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ένταξη της χώρας σε αυτή. Τότε που οι φύλακες του Σταλινισμού σε βάφτιζαν αναθεωρητή, οπορτουνιστή κτλ.
Δυστυχώς, η ανανεωτική αριστερά κατέρρευσε σε κομματικό επίπεδο, από τα λάθη των επίδοξων σωτήρων της. Ο κ. Φώτης Κουβέλης (Κουρέλης) φέρει τεράστια ευθύνη για αυτή την εξέλιξη. Όμως, οι ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς περί σοσιαλισμού και δημοκρατίας παραμένουν πάντα επίκαιρες.
Σημείωση: αυτονόητον ότι στην ανανεωτική αριστερά δεν συμπεριλαμβάνονται κόμματα και πρόσωπα που στηρίζουν αυταρχικά καθεστώτα τύπου Κάστρο και Μαδούρο.
 
 
Γράφει ο Παύλος Μάραντος* 
 
*Ο Παύλος Μάραντος είναι Έλληνας και Ευρωπαίος πολίτης
marantosp@gmail.com
Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου