Επιζήμια ακροβασία μεταξύ καταστροφολογίας και λαϊκισμού…


Πρώτη Δημοσίευση: 17/08/2013 19:07 - Τελευταία Ενημέρωση: 17/08/2013 19:07
                                  
Του Ηλία Γιαννόπουλου
 
Χρονιάρα μέρα προχθές και όσο και αν ήθελα , δε μπόρεσα  ν’ «Αγιάσω»! Ακούγοντας βαθυστόχαστες αναλύσεις για την τραγικότητα της εποχής που διανύουμε, βλέποντας πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς να βγάζουν λόγους και λογύδρια για την οικονομική κρίση και διαβάζοντας περί της κατάστασης, έχω την εντύπωση ότι οι Ταγοί μας και τα φερέφωνά τους, ζουν εκτός πραγματικότητας, σε δύο παράλληλους κόσμους. Όμως, η πραγματικότητα της χώρας και των πολιτών είναι μία και μόνη. Δύσκολη, δυσβάσταχτη και τραγική. Υπάρχουν και χειρότερα; Ακόμη, ναι δυστυχώς. Αν φτάσουμε ή μάλλον, αν μας φτάσουν σε σημείο τέτοιο να ζήσουμε και τα ακόμη χειρότερα απ’ όσα βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, τότε ναι, θα έχουμε σαν χώρα και πολίτες ζήσει την απόλυτη παρακμή, την πλήρη φτωχοποίηση και εξαθλίωση. Όχι βέβαια ότι σήμερα είμαστε σε «καλή» μοίρα. Με δυο – τουλάχιστον - εκατομμύρια ανέργους, με το ένα στα πέντε νοικοκυριά - σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Κομισιόν - να ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας, με 600.000 χιλιάδες παιδιά να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας στην Ελλάδα και περισσότερα από τα μισά να μην εκπληρώνουν τις καθημερινές βασικές διατροφικές ανάγκες τους σύμφωνα με τη UNICEF, χωρίς πολλές -πολλές αναλύσεις, γίνεται αντιληπτό ότι η κοινωνία μας ζει μια σύγχρονη και ιδιότυπη τραγωδία. Απέναντι σε αυτή την τραγική πραγματικότητα, συγκυβέρνηση και αντιπολίτευση επιδίδονται σε μια ακροβασία μεταξύ καταστροφολογίας και λαϊκισμού που είναι άκρως επιζήμια για τη χώρα. Από τη μία, η καταστροφολογία, ότι π.χ. αν δεν παρθούν μέτρα σκληρά «με πόνο ψυχής» και δε και σφίξει κι άλλο περισσότερο – μέχρι σκασμού – το ζωνάρι ο πολίτης, δε θα μας δώσουν την κάθε δόση οι δανειστές, είναι η μόνιμη επωδός και από την άλλη κυριαρχεί ο άκρατος λαϊκισμός.
 Δεν πιστεύω ότι ο Πρωθυπουργός και τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης είναι σαδιστές που θέλουν, σώνει και καλά, να «μαστιγώνουν» και να «βασανίζουν» τους Έλληνες, ούτε και ότι οι άλλοι, της αντιπολίτευσης, ξέρουν, μπορούν ή έχουν το μαγικό ραβδί, χωρίς μέτρα και θυσίες, να «φτιάξουν» την κατάσταση. Δυστυχώς, για λόγους επικοινωνίας, έχει, όπως φαίνεται, χαθεί το μέτρο και το μέτρημα, γιατί τα νούμερα δε βγαίνουν. Ο λαός υφίσταται τα πάνδεινα, αλλά φως στη ζωή του δε βλέπει. Η συγκυβέρνηση δηλώνει πως αχνοφαίνεται φως στην άκρη του τούνελ, τα, δε, «πυροτεχνήματα» της αντιπολίτευσης, ναι, σκάνε, φωτίζουν για ελάχιστα και χάνονται, εξαφανίζονται. Ο κόσμος έχει πάθει «ταράκουλο» και από ψυχολογία, υπό το μηδέν. Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου όφειλαν και οφείλουν, να επιδεικνύουν σύνεση και σοβαρότητα και όχι να καταφεύγουν, για επικοινωνιακούς λόγους, σε μεθόδους πολιτικής πρακτικής πού ούτε τον κόσμο πείθουν ούτε και αποτέλεσμα φέρνουν στην κοινωνία. Μια κοινωνία, όπου η συνοχή της έχει διαρραγεί και έχει χάσει την αισιοδοξία και την ελπίδα της, ζώντας υπό συνθήκες αβεβαιότητας, απόγνωσης και τρομοκρατίας. Και από τους συγκυβερνώντες και από τους αντιπολιτευόμενους.
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου