Εκπαιδεύοντας τη «Ρίτα»…


Πρώτη Δημοσίευση: 30/11/2019 12:03 - Τελευταία Ενημέρωση: 30/11/2019 12:03
Έγραφα την Τετάρτη απ’ αυτήν εδώ τη στήλη ότι «η Τουρκία έχει ως στόχο, με μαθηματική ακρίβεια, το Καστελόριζο, στο οποίο οι γείτονες δεν αναγνωρίζουν υφαλοκρηπίδα, όπως και την Κρήτη, αλλά και όλα τα ελληνικά νησιά».
Πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις η Άγκυρα προχώρησε σε μια ακόμη μία κίνηση κλιμάκωσης, ανακοινώνοντας την υπογραφή μνημονίου κατανόησης (MoU) με την κυβέρνηση της Τρίπολης στη Λιβύη, η οποία πρέπει να σημειώσουμε ότι είναι χωρισμένη –ευτυχώς-σε ανατολική και δυτική, βάσει της οποίας οι δύο χώρες συμφωνούν να συνεργαστούν για τον «καθορισμό θαλάσσιων δικαιοδοσιών».
Αμέσως μετά τη γνωστοποίηση της τουρκικής επιστολής στον ΟΗΕ για προβολή διεκδικήσεων δυτικά του 28ου μεσημβρινού και οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ανάμεσα σε Τουρκία και Αίγυπτο, που πρακτικά εκμηδενίζει την επήρεια της Κύπρου και του Καστελλόριζου, η Άγκυρα προχώρησε και στην υπογραφή του μνημονίου με τη Λιβύη, ολοκληρώνοντας την πλήρη προβολή των αξιώσεών της στο σύνολο της Ανατολικής Μεσογείου.
Η Αθήνα απέρριψε εκ των υστέρων την υπογραφή του μνημονίου, αφού έπρεπε να έχει σπεύσει στη Λιβύη μετά την πρώτη συνάντηση Τούρκων και Λίβυων εδώ και δυο εβδομάδες, αλλά φευ… Ο κ. Δένδιας προτίμησε να πάει στην Αλβανία –αντί να στείλει έναν υφιστάμενό του- για να συμπαρασταθεί στους πληγέντες του σεισμού, ενώ ο κ. Μητσοτάκης, που γνώριζε το προσκήνιο και το παρασκήνιο των τεκταινομένων μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, πέταξε στην Αδριατική την ευκαιρία να ανακηρύξει ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας –θέμα ώριμο από την εποχή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όχι του Κωστάκη- στη συνάντηση που είχε με τον Ιταλό ομόλογό του κ. Κόντε, για να δείξει ότι η Ελλάδα κινείται δυναμικά για τα συμφέροντά της αντί να εκδίδει ανακοινώσεις.
Αντ’ αυτού, με τον κ. Κόντε μίλησαν για το Προσφυγικό, την Οικονομία και ολίγον για την τουρκική προκλητικότητα στην κυπριακή ΑΟΖ.
Μάννα εξ ουρανού η ανακοίνωση του αιγυπτιακού υπουργείου Εξωτερικών που τόνιζε ότι τα μνημόνια Τουρκίας-Λιβύης «δεν έχουν καμία νομική ισχύ».
Την ώρα που οι Τούρκοι κινούνται μεθοδικά και προκλητικά σε όλα τα επίπεδα, και δη στην Ανατολική Μεσόγειο, τώρα που ξεμπέρδεψαν με τη Συρία, για την ελληνική κυβέρνηση βαρκούλες αρμενίζουν.
Με άλλα λόγια, η χώρα μας είναι ουραγός και όχι πρωταγωνίστρια. Η Τουρκία παίζει μπάλα και σκοράρει και η Ελλάδα διαμαρτύρεται αν το γκολ είναι έγκυρο ή άκυρο. Έτσι θα ζητήσουμε τη βοήθεια του VAR ή, άλλως, κάποιου διεθνούς δικαστηρίου, εκεί δηλαδή ακριβώς που θέλει να οδηγήσει τα πράγματα η Τουρκία. Κι εκεί, στο δικαστήριο δηλαδή, ανάλογα ποιοι θα δικάσουν και ποιοι θα τους επηρεάζουν πολιτικά, η Τουρκία σε κάθε περίπτωση δε θα χάσει, ακόμη κι αν η απόφαση είναι σε βάρος της. Κι αυτό, γιατί όλα όσα διακυβεύονται είναι ελληνικά.
Τα μεγάλα ζητήματα για τον Έλληνα πρωθυπουργό, που ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κόσμου, είναι ο αντικαπνιστικός νόμος, η υπεραστυνόμευση, το πανεπιστημιακό άσυλο, τα Εξάρχεια, τα πρόστιμα για τη λαθρεπιβίβαση στα μέσα μαζικής μεταφοράς και όχι το τεράστιο αυτό εθνικό ζήτημα, που υπονομεύει την υπόσταση της πατρίδας μας.
Εν κατακλείδι, μ’ αυτή την υποχωρητικότητα από την εποχή των δηλώσεων Κοτζιά, Κατρούγκαλου, του άρθρου Σημίτη, της συνέντευξης Ντόκου πρόσφατα (που όλοι αναγνωρίζουν δικαιώματα στην Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, και όχι μόνο, και επί της ουσίας μιλούν για συνεκμετάλλευση των ελληνικών και κυπριακών υδρογονανθράκων), αλλά και την τελεία ακινησία σε διπλωματικό επίπεδο, εκπαιδεύουν τον ελληνικό λαό να δεχθεί απαθής τη συνεκμετάλλευση. Ουαί υμίν…

Του Δημήτρη Γιατράκου
Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου