Φανταστικός και πραγματικός κόσμος…


Πρώτη Δημοσίευση: 16/08/2016 11:26 - Τελευταία Ενημέρωση: 16/08/2016 11:26
Στις σελίδες του "Θάρρους", σήμερα, θα διαβάσετε ένα ρεπορτάζ για τη νέα τρέλα που χτύπησε και στην Ελλάδα το παιχνίδι Pokeman Go. Θεωρώ ότι στην προέκτασή του το μήνυμα ήδη είχε δοθεί με την πρώτη ταινία της σειράς ταινιών "Matrix". Ο κόσμος μας αποτελεί μια ψευδαίσθηση, μια "εικονική πραγματικότητα". Αξίες που έχουν υιοθετηθεί στη ζωή μας, όπως ειρήνη, ελευθερία, δικαιοσύνη, δεν είναι παρά έννοιες που αποκτούν όποιο πρακτικό νόημα επιζητούν κάποιοι λίγοι ισχυροί, οι οποίοι ξέρουν πολύ καλά να κατευθύνουν την κοινή γνώμη παρουσιάζοντάς μας ένα "ιδανικό κόσμο".
Πού βρίσκεται το κακό στο Matrix; Πώς είναι τόσο ουσιαστικά διαφορετικό από τον κόσμο στον οποίο ζούμε σήμερα; Η απάντηση στην τελευταία ερώτηση είναι ότι δεν υπάρχει διαφορά. Ζούμε σε έναν κόσμο που έχει διαβρωθεί από μια απατηλή πραγματικότητα που ελέγχεται από υπερ-δυνάμεις πέραν της αντίληψης μας.
Πιστεύουμε ότι έχουμε επιλογές, αλλά δεν έχουμε. Πιστεύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι, αλλά δεν είμαστε. Τα σώματα μας είναι σαν μπαταρίες που παρέχουν ενέργεια για την λειτουργία των ανώνυμων, απρόσωπων πολυεθνικών εταιρειών. Οι περισσότεροι από εμάς στον δυτικό κόσμο είμαστε σκλάβοι των εταιρειών. Ακόμα κι αν είμαστε εντελώς δυστυχισμένοι, σε μεγάλο βαθμό είμαστε απρόθυμοι να κάνουμε σημαντικές αλλαγές στην ζωή μας. Οι περισσότεροι από εμάς ποτέ δεν θα απαρνιόντουσαν τον υπερ-πραγματικό μας κόσμο για την «έρημο του πραγματικού».
 Αν κάποιος ερχόταν να μας «ελευθερώσει», θα τον βλέπαμε σαν έναν αλαζόνα, φαρισαϊκό, φανατικό, τρομοκράτη, που ήλθε να αντικαταστήσει τις ανέσεις και τις ευκολίες μας με την απωθητική εικόνα της πραγματικότητας του, και να ολοκληρώσει την αποστολή του επιβάλλοντας μια νέα σειρά περιορισμών. Οι περισσότεροι από εμάς θα προτιμούσαν να παραμείνουν εν υπνώσει και τυφλοί και όχι να «ξαναγεννηθούν».
Οι Επικυρίαρχοι προετοιμάζουν την κοινωνία να δεχθεί το Matrix της Νέας Τάξης Πραγμάτων μέσω των συνεχών διαδοχικών προσαρμογών στην ελεγχόμενη υπερ-πραγματικότητα.
Γιατί η εξαπάτηση μοιάζει με το βράσιμο του βατράχου: Αν τον ρίξεις σε ζεματιστό νερό, θα πεταχτεί αμέσως έξω. Αν, όμως, αρχίσεις με κρύο νερό, δεν θα πάρει ποτέ είδηση την αύξηση της θερμοκρασίας.
 Με λίγα λόγια, μπορείς να εξαπατάς όλο τον κόσμο, αρκεί η βασική προετοιμασία να γίνει με το σωστό ρυθμό. Για να μην «ξυπνήσει το γομάρι μονομιάς και έρθει ανάποδα ο ντουνιάς», όπως έλεγαν οι στίχοι του Κώστα Βάρναλη, πρέπει να ανεβάζεις την θερμοκρασία σιγά-σιγά, μέχρι να μαγειρευτεί το θύμα. Με αυτό τον ρυθμό, όσο περνά ο καιρός το Matrix- Pokemon της παγκοσμιοποίησης θα γίνεται όλο και πιο αληθινό.
Παιχνίδι περιπατητικό το Pokemon, αφού, όπως λένε, σε βγάζει έξω στον αληθινό κόσμο, μια περίτεχνη και εθιστική πηγή (ή υποκατάστατο) ζωής, συγκίνησης, εμπειριών. Έκπληξη, αποτυχία, έξαρση, αγωνία, νέα προσπάθεια, επιβράβευση αλλά και συλλογικότητα, αλληλοβοήθεια. Ευρύ φάσμα συναισθημάτων σε μια τόσο δα μικρή οθόνη.
Κάποιος είχε πει ότι η διαφορά ανάμεσα στο νευρωτικό και το ψυχωτικό άτομο είναι ότι ο πρώτος χτίζει φανταστικούς κόσμους ενώ ο δεύτερος όχι μόνο τους χτίζει αλλά και τους κατοικεί. Σήμερα δείχνουμε ολοένα και μεγαλύτερη προθυμία να κατοικήσουμε σε κόσμους που άλλοι κατασκεύασαν πριν από εμάς για εμάς.
Οι σαλταδόροι της Κατοχής έκλεβαν πραγματικές ρεζέρβες από πραγματικά καμιόνια παίρνοντας πραγματικό ρίσκο. Τώρα, παραμένοντας στον πραγματικό κόσμο, σαλτάρουμε (για την ακρίβεια, σημαδεύουμε) με στόχο να αποκτήσουμε όχι μία αλλά 151 διαφορετικές πολύχρωμες ρεζέρβες. Και όχι για να τις ανταλλάξουμε και να χορτάσουμε την πείνα μας, παρότι η πείνα, ακόμα και αν δεν έχει χτυπήσει τη δική μας πόρτα, είναι πολύ κοντά μας...
 
Του Αντώνη Πετρόγιαννη
Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου