Δεν είμαστε «Μπρούκληδες»


Πρώτη Δημοσίευση: 23/05/2016 08:26 - Τελευταία Ενημέρωση: 23/05/2016 08:26
Είναι αλήθεια ότι ένας από τους κλάδους που έχει πληγεί υπέρμετρα από την φορολογία των τελευταίων ετών και ιδιαίτερα φέτος, είναι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και γενικότερα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Τα ποσά που καλούνται να πληρώσουν κάθε μήνα και για τον ασφαλιστικό τους φορέα και για τη φορολογία, είναι για αρκετούς πολύ περισσότερα από τα έσοδά τους και η πλειοψηφία κρατιέται με «νύχια και με δόντια», ώστε να μην βάλει λουκέτο, όπως άλλωστε έχουν κάνει πολλοί.
Αυτό όμως που με προβλημάτισε τον τελευταίο μήνα, είναι η – αναγκαστικά -  μεγάλη έρευνα αγοράς που έπρεπε να κάνω για αγορά πολλών πραγμάτων (έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές, κ.λπ.), λόγω μετακόμισης.
Ξεκίνησα με τη διάθεση στήριξης των καθαρά τοπικών επαγγελματιών, για την αγορά, ει δυνατόν όλων όσων χρειαζόμουν. Δυστυχώς, βρήκα και άκουσα τιμές, σε πολλά είδη, που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ακόμα και εξωφρενικές σε ορισμένες περιπτώσεις. Σίγουρα δεν επισκέφθηκα όλα τα καταστήματα και τις επιχειρήσεις της Καλαμάτας, αλλά επισκέφθηκα πάαααρα πολλές.
Πράγματα ίδιας ποιότητας, σε καταστήματα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, μαζί με τα μεταφορικά, σου έρχονταν στη μισή τιμή, απ’ όσo τα έβρισκες στην Καλαμάτα. Μέσω ίντερνετ έχεις πλέον τη δυνατότητα να δεις ότι θέλεις, σε αξιόπιστες επιχειρήσεις, να αγοράσεις και σε λίγες ημέρες να τα έχεις παραλάβει. Ιδιαίτερα μάλιστα, αν μπορεί κάποιος να σε διαβεβαιώσει για την ποιότητα όσων θέλεις να αγοράσεις (διότι είναι γεγονός ότι είναι εύκολο να εξαπατηθείς στο διαδίκτυο), τότε μπορείς να κάνεις πολύ καλές αγορές.
Με φίλη που συζητούσα τις προάλλες, μου είπε ότι ακόμα και τις φόρμες των παιδιών της τις παραγγέλνει από site της Αγγλίας...
Και όπως και οι επαγγελματίες έχουν πάρα πολλά έξοδα, έτσι και οι οικογένειες μετρούν πλέον και το τελευταίο ευρώ. Με την οικονομική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας, δεν μπορώ να ψέξω αυτόν που τελικά αναζητά οικονομικές λύσεις.
Δυστυχώς, από επιχειρήσεις της Καλαμάτας, μπόρεσα τελικά να προμηθευτώ μόλις ένα 10% των όσων χρειαζόμουν και οι οικονομικές μου δυνατότητες με ανάγκασαν να καταφύγω σε επιχειρήσεις της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας.
Εξ αρχής εξήγησα ότι είναι πολύ δύσκολη περίοδος για τους επαγγελματίες, όμως κάπως, με κάποιο τρόπο, πρέπει να δουν το θέμα των τιμών. Σε αρκετές περιπτώσεις είναι πολύ υψηλές για την τσέπη του μέσου Μεσσήνιου. Εκτός, εάν και δεν στοχεύουν εκεί, αλλά στους λίγους, που μπορούν ακόμα να δώσουν 195 ευρώ για ένα μπλουζάκι, όπως είδα προχθές σε μια βιτρίνα!
Κλείνοντας, δεν μπορώ να μην ανακαλέσω στη μνήμη μου κι ένα περιστατικό πριν μερικά χρόνια, ενδεικτικό της πολιτικής που έχουν κάποιες εταιρίες.
Μία ημέρα πριν ταξιδέψω για Αθήνα, σε κατάστημα υποδημάτων γνωστής εταιρίας στην Καλαμάτα, είδα ένα ζευγάρι παπούτσια με τιμή 85 ευρώ.
Την επομένη, στην Αθήνα πλέον και συγκεκριμένα στην αγορά της Νέας Σμύρνης, στο κατάστημα υποδημάτων της ίδια εταιρίας, το συγκεκριμένο ζευγάρι παπούτσια είχε τιμή στη βιτρίνα 38 ευρώ!
Απόρησα και μπήκα να ρωτήσω αν υπήρξε μείωση τιμής. Με έκπληξη άκουσα την κοπέλα του καταστήματος να μου εξηγεί και μάλιστα λίγο συνωμοτικά, ότι αυτή η διαφορά στην τιμή οφείλεται στο γεγονός ότι η εταιρία καθορίζει διαφορετικές τιμές για τα είδη της σε κάθε πόλη της Ελλάδας! Καλά διαβάσατε! Άλλη τιμή για την Καλαμάτα, άλλη για τη Νέα Σμύρνη.
Μπρούκληδες μάλλον είμαστε εμείς εδώ!
  
Βίκυ Βετουλάκη
Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου