Το σχολείο που χωρίζει τους ανθρώπους


Πρώτη Δημοσίευση: 09/09/2013 19:11 - Τελευταία Ενημέρωση: 09/09/2013 19:11
«Το καινούργιο σύστημα ζητάει πράγματα» μου είπε προχθές βιβλιοπώλης, καθώς συζητούσαμε για τα σχολικά που καλούνται να αγοράσουν οι γονείς αυτές τις μέρες. Ήξερα ότι κάθε Σεπτέμβρη οι γονείς βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, αλλά και πάλι εντυπωσιάστηκα από το πόσα ζητάει αυτό το «καινούργιο σύστημα».
Παράδειγμα: Τα παιδιά, λέει, στην πρώτη τάξη του Δημοτικού μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα χρήματα. Έτσι η λίστα με τα σχολικά περιλαμβάνει και τα «ψεύτικα λεφτά», τα οποία κοστίζουν γύρω στα 8 ευρώ. Ωραία, να μάθουν τα παιδιά να διαχειρίζονται τα χρήματα, αλλά γιατί πρέπει αυτά τα «ψεύτικα λεφτά» να τα αγοράσουν οι γονείς και να μην τα παρέχει το σχολείο;
Σε νηπιαγωγείο, μου έλεγε φίλη, ζήτησαν από τις μαμάδες να αγοράσουν στα παιδιά τους από ένα παραμύθι, για να το διαβάσουν στην τάξη! Δηλαδή, το νηπιαγωγείο δεν οφείλει να έχει παιδική βιβλιοθήκη; Το παραμύθι να το αγοράσουν οι γονείς για το σπίτι, το τι θα διαβαστεί στο σχολείο θα έπρεπε να είναι ευθύνη του σχολείου.
Σκέφτηκα πόσο άσχημα θα νιώθει ένα παιδί που οι γονείς του δεν έχουν να του αγοράσουν καλά καλά τα απολύτως απαραίτητα (τετράδια, μολύβια, μαρκαδόρους, κασετίνες, γομολάστιχες, χάρακες, υλικά χειροτεχνίας…), πόσω μάλλον παραμύθια, «ψεύτικα λεφτά» και δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να ζητάνε.
Να στείλει, λέει, ο τσιγγάνος το παιδί του στο σχολείο, για να μορφωθεί. Άντε και το στέλνει. Έχει λεφτά να του αγοράσει αυτά τα πράγματα; Πώς θα νιώθει το παιδί βλέποντας τους συμμαθητές του με όλο τον εξοπλισμό τους; Δε θα αισθανθεί μειονεκτικά; Δε θα ζηλέψει; Δε θα το πάρει το παράπονο; Δε θα ντραπεί; Θα μείνει στο σχολείο; Δε νομίζω. Κι εγώ να ήμουν, θα έφευγα.
Έτσι, ο διαχωρισμός των τάξεων γίνεται από νωρίς. Τα παιδιά δεν ξεκινούν την εκπαίδευση από την ίδια αφετηρία. Δεν μπορείς να πληρώσεις αυτά που απαιτεί το σύστημα; Θα σε πετάξει έξω.

Της Μαρίας Νίκα
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου