Δραπετεύοντας…


Πρώτη Δημοσίευση: 22/02/2013 17:15 - Τελευταία Ενημέρωση: 22/02/2013 17:15

 

-Όχι ότι δεν υπάρχουν ειδήσεις για σχολιασμό. Όρεξη να ’χεις, πάντα φροντίζουν οι διοικούντες να σε θυμώνουν, να σε εκπλήσσουν, να ψάχνεις για το λογικό και το παράλογο…

 

 

-Όμως, σήμερα με τίποτα δεν μπορώ να βάλω το μυαλό μου σ’ αυτά τα γρανάζια.

 

 

-Μπορεί να φταίει ο καιρός. Αυτή η συννεφιά χωρίς ξεσπάσματα. Αυτό το κρύο χωρίς τη συνοδεία της υπέρμετρης υγρασίας. Αυτή η καταχνιά που σε κάνει να ονειρεύεσαι τζάκια με φλόγες που συναγωνίζονται σε ύψος η μία την άλλη.

 

 

-Τότε που ξέρεις πως είσαι στο γραφείο σου και όμως αφήνεσαι να αναρωτηθείς: Πού βρίσκομαι;

 

 

-Ας παίξουμε, λοιπόν, λίγο…

 

 

-Πού βρίσκομαι, ξαναρωτάς.

 

 

-Σε μια έρημο και περιφέρομαι άσκοπα. Διψάω και φοβάμαι πως σε λίγο θα νυχτώσει κι εγώ θα συνεχίζω να κάνω κύκλους σε μέρη άγνωστα. Στο πουθενά…

 

 

-Τότε μου λείπει η σιγουριά της φλόγας που τρεμοπαίζει στο γνώριμο δωμάτιο. Οι ήχοι οι γνωστοί, γιατί εγώ επέλεξα το σταθμό στο ραδιόφωνο. Η σιγουριά της πάχνης στο τζάμι που βλέπει στο δικό μου ακάλυπτο.

 

 

-Μου λείπει η φλυαρία της σιωπής μου. Η πολυλογία των σκέψεών μου. Ο ζεστός καφές με το σταχτοδοχείο γεμάτο αποτσίγαρα.

 

 

-Μου λείπουν τα αγαπημένα μου σοκολατάκια και η μαρμελάδα μανταρίνι με φλούδες από πορτοκάλι.

 

 

-Μου λείπει η φαρδιά καρώ ρόμπα μου κι εκείνες οι τόσο ζεστές παντούφλες.

 

 

-Μου λείπει το γλαστράκι στο πρεβάζι του παραθύρου μου.

 

 

-Μου λείπει το βιβλίο μου που ακόμα είναι τσακισμένο στη σελίδα 32.

 

 

-Μου λείπουν όλα αυτά τα απλά καθημερινά που δεν προλαβαίνω να απολαύσω.

 

 

-Μου λείπει το χουζούρι…

 

 

α.α.

Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου