Μόνο οι υποκριτές είναι ατσαλάκωτοι…


Πρώτη Δημοσίευση: 07/04/2013 19:21 - Τελευταία Ενημέρωση: 07/04/2013 19:21

-Αν πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, τότε αναρωτιέται κανείς πόσοι κατέχουν την τέχνη αυτή και τι θεωρείται εφικτό.


-Για τα αυτονόητα θα αναρωτιόμαστε πλέον…


-Αν ο χάρτης των ελληνικών υπεράκτιων εταιρειών (off shore) απαριθμεί 107, αναρωτιέται κανείς σε ποια πτωχευμένη χώρα αναφερόμαστε…


-Για παγκοσμιοποίηση μιλάμε…


-Αν οι Μεσσήνιοι εκμεταλλεύονταν σωστά και συντονισμένα τα προϊόντα αυτής της γης (λάδι, ελιές, σταφίδα, σύκα) και στρέφονταν με σοβαρότητα στο εξαγωγικό εμπόριο, τότε θα μιλούσαμε για φως ανάκαμψης από την οικονομική κρίση.


-Πριν από μέρες άκουσα τον Κώστα Παπαδημητρίου να αναλύει θαυμάσια τα παραπάνω, σε μια εκπομπή του Best, και απόλαυσα να τον παρακολουθώ.


-Αν η Μεσσηνία εκμεταλλευόταν τις φυσικές της ομορφιές (θάλασσα – βουνό) και τις αρχαιότητές της, τότε ο τουρισμός θα αποτελούσε μια ακόμη σοβαρή λύση.


-Αν αποφασίζαμε, ως υπεύθυνα άτομα, στην ερώτηση «τις πταίει» να στρέψουμε πρώτα προς τον εαυτό μας το δάχτυλο και μετά να «δείξουμε» τους άλλους, τότε κάτι πολύ σοβαρό θα άλλαζε σ’ αυτή την κοινωνία.


-Αντίθετα, εκπαιδευμένοι να δείχνουμε τους απέναντι, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά.


-Αν μάθουμε να παίρνουμε θέση με λεβεντιά και όχι με θράσος, τότε θα έχουμε καθαρίσει το απόστημα, θα φοράμε το ίδιο άρωμα στην ψυχή, ο βηματισμός θα είναι σίγουρα προς τα μπρος και όχι καμουφλαρισμένη οπισθοχώρηση.



-Μόνο οι υποκριτές, άλλωστε, είναι ατσαλάκωτοι…


α.α.
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου