Αγάπη…


Πρώτη Δημοσίευση: 17/10/2015 18:43 - Τελευταία Ενημέρωση: 17/10/2015 18:43
Ομολογώ πως μπερδεύτηκα. Διάβασα, από τη μια, την είδηση που ήθελε συνταξιούχο να διαθέτει τη σύνταξή του για τους πρόσφυγες και, από την άλλη, για τον οδηγό λεωφορείου που κατέβασε από το όχημα μαθητή που δεν είχε ένα ευρώ να πληρώσει το εισιτήριο, αλλά και για τον «πανέξυπνο» που πρότεινε σε επαίτη να πέσει στη θάλασσα για να του δώσει δύο ευρώ.
Αναρωτήθηκα αν αυτή είναι η Ελλάδα, με τόσο αντιφατικά στοιχεία να τη χαρακτηρίζουν. Συνέκρινα την κατάσταση με άλλα δεδομένα και τελικά κατέληξα στο ότι δε θέλω την Ελλάδα με το απάνθρωπο πρόσωπο, αλλά λατρεύω την Ελλάδα της ανθρωπιάς και της συμπόνιας.
Έτσι, για παράδειγμα, βγάζω το καπέλο (ασχέτως αν δε φοράω) στον ηλικιωμένο που διέθεσε τη σύνταξή του για τους πρόσφυγες και εκνευρίζομαι για τις άλλες δύο θλιβερές πράξεις. Είναι πιθανόν ο συνταξιούχος να ήταν στο παρελθόν μετανάστης ή πρόσφυγας και γνωρίζοντας τι σημαίνει μετανάστευση ή προσφυγιά αντίστοιχα, θέλησε να βοηθήσει κάποιους ανθρώπους, αναλογιζόμενος τα όσα είχε περάσει.
Αντίστοιχα, είναι σίγουρο ή σχεδόν σίγουρο ότι κανείς από τους άλλους δύο δεν είχε βιώσει αυτά που βίωσαν τα «θύματά» του. Έτσι, ελαφρά τη καρδία, συνέβη ό,τι συνέβη.
Από εκεί και μετά, μέχρι να φτάσουμε σε σημείο να καλοβλέπουμε το διπλανό μας, να μην αισθανόμαστε υπεροχή απέναντί του, να μην τον μειώνουμε με τις πράξεις μας, να μην του τσαλαπατάμε την αξιοπρέπεια, θέλει πολλή δουλειά.
Θέλει να σταματήσουν οι διαχωρισμοί που έχουν τεθεί μεταξύ των ανθρώπων και να αντιμετωπίζονται όλοι το ίδιο. Να καταργήσουμε τους «φράχτες» που έχουμε υψώσει γύρω μας και να ξεφύγουμε από τα συρματοπλέγματα που έχουμε οριοθετήσει για τους εαυτούς μας, θέλει, θέλει, θέλει…
Κυρίως, όμως, θέλει μία λέξη με πολύ βαθύ νόημα και δύσκολο- έως ακανθώδες- περιεχόμενο. Λέξη άγνωστη ή ξεχασμένη για πολλούς, που όμως θα πρέπει να γίνει γνωστή, αν θέλουμε να σταθούμε ως κοινωνία. Θέλει τη λέξη ΑΓΑΠΗ στην πλήρη της έκταση, αρχής γενομένης από τους εαυτούς μας. Μετά θα επεκταθεί και στους γύρω μας. Μόνο τότε θα μπορούμε να μιλάμε για κάτι το ιδανικό ή, αν θέλετε, κάτι καλύτερο από αυτό που ζούμε σήμερα με τον έναν να εκμεταλλεύεται τον άλλον…

Του Χάρη Χαραλαμπόπουλου
[email protected]                     
               
Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου