Το έχουμε ανάγκη…


Πρώτη Δημοσίευση: 30/09/2015 19:40 - Τελευταία Ενημέρωση: 30/09/2015 19:40
Τυχαία συνάντησα τον κυρ-Σταύρο, βιοπαλαιστή και μεροκαματιάρη, που διατηρεί μια πολύ πολύ μικρή οικογενειακή επιχείρηση. Είχα καιρό να τον δω και να μιλήσουμε. Μετά τα καθιερωμένα «τι κάνεις», «πώς είσαι» και όλα αυτά τα σχετικά, έκανα τη λάθος ερώτηση: «Πώς πάει;» και άρχισε ο ταλαίπωρος να μου εξιστορεί όσα τον περιμένουν.
«Θέλουν να τους προπληρώσω το φόρο για την ερχόμενη χρονιά. Δε με ρώτησαν, όμως, αν θα είμαι σε θέση να συνεχίσω να λειτουργώ το μαγαζί. Θέλουν ΦΠΑ, έρχεται ΕΝΦΙΑ, εκκαθαριστικά της εφορίας, δόσεις, δάνεια, νερά, τηλέφωνα, λογαριασμοί, λογαριασμοί, λογαριασμοί… Πώς θα μπορέσω να ανταποκριθώ σε όλα αυτά; Ο κόσμος σταμάτησε να αγοράζει, φροντίζει μόνο για τα απολύτως απαραίτητα, τα καθημερινά. Δεν έχω ανάγκες, να φάω, να ντυθώ; Και όσο για διασκέδαση, δεν τίθεται συζήτηση», είπε, χαιρέτησε και έφυγε.
Ο άνθρωπος ήταν χείμαρρος, μιλήσαμε κάποια λίγα λεπτά και μονοπώλησε στην ουσία τη συζήτηση. Η ταχύτητα εκφοράς του λόγου του, νομίζω, μοναδική. Οι λέξεις έφευγαν από το στόμα του χωρίς σκέψη, ένδειξη έντονης απασχόλησης και τριβής με το αντικείμενο. Τα όσα έλεγε περιέγραφαν με απόλυτη σαφήνεια το πλαίσιο στο οποίο καλούνται να επιβιώσουν οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες.
Δυσκολίες, παντού δυσκολίες και όσο περνά ο καιρός, αντί να βελτιώνονται τα πράγματα, χειροτερεύουν. Η αγοραστική δύναμη έχει περιοριστεί σημαντικά για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, μιας και οι λίγοι που απομένουν ούτε κατάλαβαν ούτε θα καταλάβουν την κρίση. Κι όχι μόνο αυτό, σε πολλές περιπτώσεις αντιμετωπίζουν υπεροπτικά, αν τύχει και συνυπάρξουν, τα θύματά της.
Εννοείται πως κάτι πρέπει να γίνει. Τι; Δεν είμαι γνώστης της οικονομικής επιστήμης. Θεωρώ, όμως, ότι θα πρέπει να γίνουν ενέργειες που αφορούν στην αύξηση του εισοδήματος των περισσότερων Ελλήνων, εκείνων που ζουν μέσα στην ανέχεια και τη στέρηση, κάτω από τα όρια φτώχειας. Εκείνων που απολύθηκαν από τις εργασίες τους ή τους μειώθηκε βάρβαρα ο μισθός, στους μη έχοντες, για να θυμηθούμε μια παλιά πολιτική ορολογία. Αν αυξηθούν οι μισθοί ή οι συντάξεις (τον τρόπο που θα γίνει αυτό θα τον αποφασίσουν οι κρατούντες), θα αρχίσει να ξανατσουλάει η αγορά και το βεβιασμένο υπομειδίαμα που υπάρχει στα χείλη όλων μας, θα μετατραπεί σε χαμόγελο. Το έχουμε ανάγκη…
[email protected]

του Χάρη Χαραλαμπόπουλου 
Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου