Άρωμα από παλιά Καλαμάτα, άρωμα από χορωδία Υπαπαντής

Πρώτη Δημοσίευση: 30/07/2019 18:44 - Τελευταία Ενημέρωση: 30/07/2019 18:44
Σε αυτή την όμορφη και αρχοντική πόλη, με την τόσο πλούσια, μοναδική, πνευματική, καλλιτεχνική και πολιτισμική παράδοση. Με τους φιλόξενους και γλυκομίλητους Καλαματιανούς (Παύλος Νιρβάνας), με τους πολιτισμένους και φιλόμουσους κατοίκους (Μάνος Χατζιδάκις), με τα τόσα θέατρα, χορευτικούς συλλόγους και μουσικά σχολεία. Με τόσες χορωδίες, σπουδαίους χορωδούς, δασκάλους, μουσουργούς και απλούς κανταδόρους που καλλιέργησαν και υπηρέτησαν το τετράφωνο κλασσικό και λαϊκό τραγούδι με μεράκι και ανιδιοτέλεια.
Σε αυτή την όμορφη και αρχοντική πόλη, αν σε κάποιο δρομάκι το απόβραδο αισθανθείς να σου χαϊδεύει το αυτί μελωδικό dueto και πλησιάσεις τους ρομαντικούς κανταδόρους, στα πρόσωπά τους θα αναγνωρίσεις παλιούς χορωδούς της χορωδίας της Υπαπαντής, που θα σου πουν: Ερχόμαστε εδώ για να αποφύγουμε το θόρυβο των αυτοκινήτων, των μηχανόβιων και των ροκάδικων decibel… Ρεμβάζουμε, ηρεμούμε, θυμόμαστε και τραγουδάμε. Θυμόμαστε… μια Καλαμάτα χωρίς πολυκατοικίες, αυτοκίνητα και τηλεοράσεις. Με απλούς και ήρεμους ανθρώπους, των οποίων η διασκέδαση ήταν μια βόλτα στην κεντρική πλατεία, το «νυφοπάζαρο» και μια ταινία πρώτης προβολής στο “ΤΡΙΑΝΟΝ” ή τον “ΕΣΠΕΡΟ”. Με την Ακρίτα χωματόδρομο πνιγμένη στις πορτοκαλιές και τις λεμονιές και τη Φαρών με αραιές μονοκατοικίες, με απλόχωρες αυλές, με αγιόκλημα και γιασεμιά… Πρόσφορος χώρος για ρομαντικούς περιπάτους κανταδόρων, που τραγουδούσαν μέχρι τις πρωινές ώρες!
Αν πας σε οποιοδήποτε σχολείο μουσικής από τα τόσα που υπάρχουν στην πόλη μας και συνομιλήσεις με τους μουσικούς και τους χορωδούς, θα διαπιστώσεις ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι παιδιά ή εγγόνια παλιών μελών της χορωδίας Υπαπαντής, του Αγίου Νικολάου, της Αναλήψεως, του Ιωάννου του Προδρόμου και των Ταξιαρχών, της Αναστάσεως, του ΕΜΟΚ, του Ορφέα, του ΑΚΡΙΤΑ, της ΑΡΜΟΝΙΑΣ… Χορωδίες με ιστορία με υψηλό ποιοτικό επίπεδο και cultura, που προσέφεραν τα μέγιστα στις τέχνες, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις του τόπου μας!
Αιτία αυτής της νοσταλγικής αναπόλησης στην παλιά Καλαμάτα και τη χορωδία της Υπαπαντής ήταν ένα τηλεφώνημα που δεχθήκαμε από έναν παλιό φίλο που μετανάστευσε πριν πολλά χρόνια στη μακρινή Αλάσκα. Εργάστηκε σκληρά, πρόκοψε και τώρα ζει με την οικογένειά του στην Αστόρια. Όταν άνοιξε η γραμμή, άκουσα τη γνώριμη φωνή: «Αυτό το καλοκαίρι με αξιώνει ο Θεός μετά τόσα χρόνια να έρθω στην αγαπημένη μου Καλαμάτα! Να συναντήσω παλιούς φίλους. Να κάνω μια βόλτα στην προκυμαία του “ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ” και το πρωί της Κυριακής να ανάψω ένα κερί στην Παναγία Υπαπαντή και να απολαύσω τη κατανυκτική χορωδία του ναού”.
Άφησα το συνομιλητή μου με τη γλυκιά προσμονή στο μακρινό ταξίδι της επιστροφής και δεν του είπα την αλήθεια, ότι η χορωδία της Υπαπαντής δεν υπάρχει πια!
Και η γραμμή έκλεισε με μια ευχή εκατέρωθεν: “Καλή αντάμωση!”.
Το ίδιο βράδυ όλη αυτή η συγκινησιακή φόρτιση ακούμπησε σε ένα χαρτάκι:
“Παλιούς φίλους ν’ ανταμώσω σε δρομάκια μαγικά.
Σε περβόλια να μυρίσω άρωμα από λεμονιά.
Την σεπτή σου την εικόνα Παναγιά μου Υπαπαντή
Ευλαβικά να προσκυνήσω και να ανάψω ένα κερί!
Των Αγγέλων υμνωδία να ακούσω νοερά.
Από κάποια χορωδία που δεν ξαναψάλλει πια!”.
O TEMPORA, O MORES!
 
Του Μπίλη Γιαννόπουλου



Προσθήκη νέου σχολίου

Σχετικές Ειδήσεις