Απαντήσεις Στ. Μπένου για την απόφαση της τέως Υπουργού Πολιτισμού για το «Διάζωμα»

Πρώτη Δημοσίευση: 19/07/2019 18:59 - Τελευταία Ενημέρωση: 19/07/2019 19:40
«Η απόφαση θα ανακληθεί, είμαστε σύμμαχοι των αρχαιολόγων» 
Ποικίλα σχόλια έχει προκαλέσει η πρόσφατη, απορριπτική απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού για μία μελέτη αποκατάστασης του αρχαίου θεάτρου Ορχομενού Αρκαδίας. Το προηγούμενο διάστημα είχε δημοσιευτεί στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ απόφαση της τέως υπουργού Μυρσίνης Ζορμπά και του τέως υφυπουργού Κωνσταντίνου Στρατή, με την οποία ανακαλούνταν παλαιότερη απόφαση του υπουργείου, για την αποδοχή της σχετικής μελέτης.
Δωρητής της μελέτης ήταν το σωματείο «Διάζωμα», το οποίο στο παρελθόν έχει αναλάβει αναρίθμητες πρωτοβουλίες για την ανάδειξη και την προστασία των αρχαίων θεάτρων.
Το «Διάζωμα» είχε ιδρυθεί με πρωτοβουλία του τέως υπουργού Πολιτισμού, Σταύρου Μπένου, που παραμένει πρόεδρός του και οι πόροι του προέρχονται από τα τακτικά και εταιρικά μέλη του, καθώς και από τον κύκλο των δωρητών και χορηγών του.
Το υπουργείο υποστήριζε ότι δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες για την εκπόνηση της μελέτης και έτσι δεν μπορεί τελικά να την αποδεχθεί. Μάλιστα στρέφεται εναντίον και του ίδιου του τεχνικού του συμβουλίου, το οποίο «αναρμοδίως γνωμοδότησε για την αποδοχή ή μη της μελέτης».
Η αρχική απόφαση εκδόθηκε «και κατά πλάνη περί τα πράγματα» υποστήριζε το ΥΠΠΟ. Ανάμεσα στα άρθρα που επικαλείται είναι και εκείνο που αναφέρει ότι οι μελέτες συντάσσονται με ειδικές προδιαγραφές οι οποίες εγκρίνονται από τον εκάστοτε υπουργό ύστερα από γνωμοδότηση του ΚΑΣ.
Για τα παραπάνω ο πρώην υπουργός Πολιτισμού, Σταύρος Μπένος, παραχώρησε, τις προηγούμενες ημέρες, συνέντευξη στη LIFO. Μεταξύ άλλων, απάντησε στις εξής ερωτήσεις:
 
-Η πρώην υπουργός Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά ανακάλεσε παλιότερη απόφασή της, με την οποία αποδεχόταν τη δωρεά της μελέτης αποκατάστασης που εκπόνησε το ΔΙΑΖΩΜΑ για το αρχαίο θέατρο του Ορχομενού Αρκαδίας. Για το θέμα αυτό δηλώσατε ότι μια «μικρή ομάδα στο υπουργείο, με συνδικαλιστική και πολιτική ισχύ, προσπαθεί συστηματικά, με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, να παρεμποδίσει την εφαρμογή των νόμων και του Συντάγματος». Τι εννοείτε;
Είναι μια πληγή του υπουργείου. Πιστεύω ότι αυτή η απόφαση θα αναιρεθεί το συντομότερο δυνατόν. Αναμφίβολα, είμαστε φυσικοί σύμμαχοι των αρχαιολόγων. Όμως, είμαστε αμετακίνητοι όταν τίθενται ιδεολογικά ζητήματα γύρω από το μνημείο και την προστασία του. Στο άρθρο 24 του Συντάγματος αναφέρεται ρητά ότι «η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του κράτους και δικαίωμα του καθενός». Το κράτος δεν είναι μόνο ιδιοκτήτης των μνημείων, αλλά και θεματοφύλακάς τους και οφείλει να διευκολύνει τη διάθεση προσφοράς οποιουδήποτε πολίτη ή θεσμού. Αυτή, λοιπόν, η μικρή μειοψηφία την εμποδίζει. Διότι διαθέτει μια ιδιοκτησιακή αντίληψη σε σχέση με το μνημείο, του τύπου: «Εμείς είμαστε και κανείς άλλος». Τα μνημεία, όμως, δεν είναι κρατική περιουσία αλλά δημόσιο αγαθό.
 
-Τι είναι αυτό που οδήγησε στην αλλαγή της απόφασης;
Πρόκειται για μια ομάδα που διακρίνεται από μια διαφορετική προσέγγιση ως προς το τι σημαίνει ανάδειξη και προστασία των μνημείων. Πιστεύει ότι είναι υπόθεση μιας κλειστής κοινότητας και ότι μόνο αυτή εγγυάται την προστασία τους, καθώς και ότι όλοι οι άλλοι είναι «επικίνδυνοι». Σε κάθε περίπτωση, όμως, θέλω να υπογραμμίσω ότι θεωρώ τους αρχαιολόγους μια σύγχρονη εποποιία. Αδιάφθοροι, προσηλωμένοι στο καθήκον τους - ό,τι έχει σωθεί στη χώρα οφείλεται σε αυτούς. Όσο ακραίες κι αν είναι οι απόψεις τους, δεν έχω σκοπό να αντιπαρατεθώ μαζί τους. Είναι οι άνθρωποι που η Πολιτεία στέλνει στο πυρ το εξώτερον ως εχθρούς του λαού όταν πρόκειται για την κατασκευή ενός σπιτιού, για τους επενδυτές, ακόμα και για τους πολιτικούς ή τα στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης. Όμως, εξαιτίας αυτής της πίεσης, αυτοπεριθωριοποιήθηκαν. Οδηγήθηκαν σε κοινωνικό εξοστρακισμό. Αυτό είχε μια οδυνηρή παρενέργεια, όρθωσαν ένα τείχος ανάμεσα στα μνημεία και την κοινωνία, εξ ου αυτή η συνείδηση ιδιοκτησίας.
 
-Σας κατηγόρησαν ότι αποφασίζετε εσείς ποιοι χώροι και ποια μνημεία θα χρηματοδοτηθούν, ενώ είναι υπόθεση του υπουργείου Πολιτισμού;
Αποφάσεις δεν μπορούμε να λάβουμε σε καμία περίπτωση. Εμείς προβάλλουμε ιδέες και προτάσεις. Άλλες τις υιοθετούν, κάποιες άλλες όχι. Πιθανόν, ορισμένες εξ αυτών είναι πιο προωθημένες, διότι διακρίνονται από μια ολιστική προσέγγιση που επικεντρώνεται στην άποψη ότι ένα μνημείο δεν το σώζεις μόνο με την αναστήλωση, αλλά και κάνοντας τους πολίτες να το αγαπήσουν. Ουσιαστικά, κοινωνικοποιούμε τα μνημεία και αναπτύσσουμε μια σχέση φροντίδας με τις τοπικές κοινωνίες. Αναδεικνύουμε το μνημείο ως κέντρο της αειφορίας και της ανάπτυξης. Κάποιοι δε συμφωνούν με αυτά, γι' αυτό και με έχουν κατηγορήσει ότι είμαι δούρειος ίππος του κεφαλαίου. Και νομίζω ότι εκεί βρίσκεται η ουσία της διαφοράς, στην οποία εξακολουθούμε να δείχνουμε κατανόηση και ανοχή. Η περίπτωση του Ορχομενού είναι στα όρια της γραφικότητας, διότι δεν έχουμε καμία σχέση με τις εσωτερικές διεργασίες της αποδοχής μιας δωρεάς. Μας ζήτησε το υπουργείο, όπως πάντα, τη μελέτη. Συνεργαστήκαμε αρμονικά με όλους, βάλαμε τον κουμπαρά μας, αναθέσαμε τη μελέτη και την υποβάλαμε, όπως προβλέπει ο νόμος. Το υπουργείο αποφάσισε την αποδοχή της και ήταν εκείνο που έπειτα γνωμοδότησε για την αναστολή της με μια επιχειρηματολογία καινοφανή, η οποία προφανώς θα καταπέσει. Τριάντα μελέτες που έχουμε υποβάλει ήδη, οι μισές από τις οποίες είναι εργοτάξια, τι θα τις κάνουν; Θα τις αναιρέσουν;



Προσθήκη νέου σχολίου

Σχετικές Ειδήσεις