Ξέρετε πόσο χρόνο ξοδεύετε στο κινητό σας;

Πρώτη Δημοσίευση: 25/08/2019 09:06 - Τελευταία Ενημέρωση: 25/08/2019 09:06
Η συγγραφέας Adrienne Matei ξοδεύει 2 ώρες και 20 λεπτά την ημέρα στο κινητό τηλέφωνό της - κάτι που μπορεί να φαίνεται ενδιαφέρον, μέχρι να συνειδητοποιήσετε ότι ανέρχεται σε 35 ολόκληρες μέρες το χρόνο.
Όταν το συνειδητοποίησε η Matei, ανακαλύπτοντας και βλέποντας τη λειτουργία Screen Time του iPhone της, και σκεπτόμενη ότι σε αυτόν τον χρόνο δεν συμπεριλαμβάνονται οι ώρες που ξοδεύει στο λάπτοπ της, ούτε βέβαια αυτές στο Netflix, τρόμαξε. Αναρωτήθηκε αν ο χρόνος αυτός που ξοδεύει μπροστά σε μια οθόνη συγκρίνεται με τον αντίστοιχο χρόνο των φίλων και των συναδέλφων της. Έτσι τους ζήτησε να το ελέγξουν και δημοσίευσε το ρεπορτάζ της στo Guardian.
Η επόμενη σοκαριστική ανακάλυψη και συνειδητοποίηση της Matei ήταν ότι οι φίλοι και συνάδελφοι που συμμετείχαν στην έρευνά της, διαπίστωσαν με τη σειρά τους ότι ξοδεύουνε πολύ περισσότερο χρόνο από αυτήν, στο smartphone τους, διαβάζοντας κείμενα, ανταλλάσσοντας μηνύματα, χαζεύοντας selfies και memes.
Σύμφωνα με τα στοιχεία από το Rescue Time, μία από τις πολλές εφαρμογές για iOS και Android που δημιουργήθηκαν για την παρακολούθηση της χρήσης των τηλεφώνων, οι άνθρωποι δαπανούν κατά μέσο όρο 3 ώρες και 15 λεπτά στα τηλέφωνά τους κάθε μέρα, με το 20% των χρηστών smartphone να πλησιάζουν τις 5 ώρες.
Οι ειδοποιήσεις που δεχόμαστε είναι επίσης μια άλλη σημαντική παράμετρος για τη μέτρηση του χρόνου που αφιερώνουμε στην οθόνη του τηλεφώνου μας. Κατά μέσο όρο, παίρνουμε τα τηλέφωνά μας στο χέρι 58 φορές την ημέρα για έναν γρήγορο έλεγχο ειδήσεων ή μηνυμάτων, για «αθώες» ματιές σε ό,τι συμβαίνει. Με έναν μυστηριώδη τρόπο το τηλέφωνό μας, μάς έλκει και μείς παραδιδόμαστε.
Η συνήθειά μας πιθανότατα σχετίζεται με αυτό που ο συγγραφέας Michael Harris, το 2014, στο βιβλίο του «The End of Absence: Reclaiming What We’ve Lost in a World of Constant Connection (Το Τέλος της Απουσίας: Ανακτώντας Όσα Χάσαμε σε έναν Κόσμο Διαρκούς Σύνδεσης)», αποκαλεί «μια πολύ βασική λειτουργία του εγκεφάλου»: την «προσανατολισμένη αντίδραση» και σημαίνει το συνδυασμό αλλαγών στους νευρώνες, στη φυσιολογία και τη συμπεριφορά, τις οποίες υφίσταται ένας οργανισμός όταν ανιχνεύει ένα νέο ή ένα σημαντικό ερέθισμα.
«Καθώς ζούμε σε ένα περιβάλλον γεμάτο από κινδύνους και αβεβαιότητες», γράφει ο Harris, «είμαστε καλωδιωμένοι και νιώθουμε υποχρεωμένοι να παρακολουθούμε στα γρήγορα ό,τι συμβαίνει». Και όλες αυτές οι συνεχείς ενημερώσεις και ειδοποιήσεις που δεχόμαστε και μας ωθούν να τις παρακολουθούμε εκμεταλλεύονται ακριβώς τις ανθρώπινες παρορμήσεις.
Η «εκμετάλλευση» είναι η λέξη κλειδί. Σύμφωνα με τη διαπίστωση του σημαντικού σύγχρονου ιστορικού και συγγραφέα Yuval Noah Harari, στην σύγχρονη φιλελεύθερη δημοκρατία, ο μεγάλος κίνδυνος δεν είναι, η κατά κυριολεξία εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, όπως είχε φαντασθεί ο Karl Marx. Σήμερα πια, και με βάση τα τεχνολογικά και οικονομικά δεδομένα, ο μεγάλος κίνδυνος είναι η περιθωριοποίηση του ανθρώπου, ως παράγοντα της κοινωνικής και οικονομικής δημιουργίας και παραγωγής».
Η τεχνολογία επενεργεί περισσότερο από όσο θέλουμε να πιστεύουμε, μας ξεπερνά. Μοιάζουμε περισσότερο με «μανιώδη ζώα», λέει ο Harari, «που παρακολουθούνται από αλγόριθμους, οι οποίοι μας γνωρίζουν καλύτερα από ό, τι μας γνωρίζουμε οι ίδιοι».
Έχοντας τα ανάλογα τεχνολογικά εργαλεία οι γίγαντες του διαδικτύου και οι εταιρίες μέσων κοινωνικής δικτύωσης μάς γνωρίζουν τόσο ώστε να μάς δημιουργήσουν ψυχολογική εξάρτηση. Χρησιμοποιούν τακτικές που ενεργοποιούν τους ίδιους εγκεφαλικούς μηχανισμούς με την κοκαΐνη, με αποτέλεσμα τη ντοπαμίνη που εκκρίνει το μυαλό μας κατά τη χρήση του κινητού ή των social media.




Προσθήκη νέου σχολίου

Σχετικές Ειδήσεις