Στη δίνη της κριτικής το 22ο Διεθνές Φεστιβάλ χορού Καλαμάτας

Η παρουσίαση του προγράμματος του 22ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας «γέμισε» τις αθηναϊκές εφημερίδες και τις σοβαρότερες ιστοσελίδες. Εκτός από τα καλά λόγια, αλλά και τις ανέξοδες κριτικές, δεν έλειψαν και οι παρατηρήσεις.
Μέχρι σήμερα τα δύο κύρια θέματα που έχουν αναδειχθεί είναι η αλλαγή του περιεχομένου του και ο περισσότερος ελληνοκεντρικός του χαρακτήρας, με αποτέλεσμα να έχει χάσει κατά πολύ τη διεθνή του εμβέλεια, αλλά και κάποιες προσωπικές πολιτικές του δημάρχου Παναγιώτη Νίκα απέναντι στη μέχρι πρότινος καλλιτεχνική διευθύντρια και ψυχή του Φεστιβάλ, Βίκυ Μαραγκοπούλου.

(Η σημερινή και η μέχρι πρότινος καλλιτεχνικές διευθύντριες του Φεστιβάλ, Κατερίνα Κασιούμη και Βίκυ Μαραγκοπούλου, αλλά  και ο δήμαρχος Παναγιώτης Νίκας, «πρωταγωνιστούν» στις μέχρι σήμερα κριτικές για το θεσμό )

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:
Στην «Εφημερίδα των Συντακτών» η συμπατριώτισσά μας Βένα Γεωργακοπούλου έγραψε μεταξύ άλλων: «Αξιοπρεπής συνέχεια ή ένα βήμα πίσω; Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, ο δεύτερος μεγάλος πολιτιστικός θεσμός της χώρας, μετά το Ελληνικό Φεστιβάλ, που αυτό το καλοκαίρι πέρασε σε άλλα χέρια, παρουσίασε στο αμφιθέατρο του υπουργείου Πολιτισμού το πρόγραμμα της 22ης διοργάνωσής του (15-26 Ιουλίου).
Και στη θέση της Βίκυς Μαραγκοπούλου, της γυναίκας που το ίδρυσε και το ανέδειξε πριν από 21 χρόνια, βρισκόταν η νέα του καλλιτεχνική διευθύντρια, η Κατερίνα Κασιούμη, χορεύτρια, χορογράφος και καθηγήτρια χορού.
Η γοητευτική κυρία Κασιούμη, διευθύντρια ως τότε της Δημοτικής Σχολής Χορού Καλαμάτας, το ανέλαβε επίσημα τέλη Φεβρουαρίου, αφού είχε παραιτηθεί τον Ιανουάριο η Βίκυ Μαραγκοπούλου με αιχμές εναντίον της Δημοτικής Αρχής. Έτσι, τυπικά δεν είχε και πολύ χρόνο στη διάθεσή της.
Είναι, όμως, αρκετό αυτό για να αποδεχτεί κανείς με ψυχραιμία ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του το φεστιβάλ διαθέτει μία και μοναδική ξένη παραγωγή, κι αυτή μια πολύ ειδική περίπτωση, μιας διάσημης ομάδας με αρτιμελείς και μη χορευτές;
Φεστιβάλ με έξι ελληνικές και μία ξένη παράσταση δε δικαιολογεί τον τίτλο του διεθνούς. Πέρυσι, σε εποχή μεγάλου οικονομικού στριμώγματος και δημοψηφίσματος, και με φόβους ακόμα και ματαίωσής του, η Βίκυ Μαραγκοπούλου είχε καταφέρει να έχει τρεις ξένες και τρεις ελληνικές παραστάσεις…».
Από την άλλη πλευρά, ο Γιώργος Σαρηγιάνννης, αρθογράφος στην εφημερίδα “Τα Νέα” και διαχειριστής της ιστοσελίδας “Το τέταρτο κουδούνι”, από τους θερμότερους υποστηρικτές, διαχρονικά, του φεστιβάλ γράφει: «Έως τον Σεπτέμβριο η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης»: το διάβασα που το ’πε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, δεν κατάλαβα τίποτα απ’ το θεώρημα του Ευκλείδου, αλλά κρύος ιδρώς με περιέλουσε. Το ένστικτο! Το ένστικτο! Όλος ο κόσμος, μια σκηνή…
Ευχαρίστησε το υπουργείο Πολιτισμού. Ευχαρίστησε τη γενική γραμματέα του ΥΠ.ΠΟ. Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη. Ευχαρίστησε τη νέα καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κατερίνα Κασιούμη. Ευχαρίστησε τον πρόεδρο του Δ.Σ. της Λυρικής Σάκη Θεοδωρόπουλο. Ο δήμαρχος Καλαμάτας Παναγιώτης Νίκας. Στη συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση του 22ου Διεθνούς (το οποίο πολύ ολίγον διεθνές κατάντησε πλέον…) Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Αλλά λησμόνησε εντελώς, μα εντελώς να ευχαριστήσει την κυρία Βίκυ Μαραγκοπούλου, τη μέχρι τώρα καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ. Προφανώς θα ’ταν εξ αμελείας.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ήταν εξ αγνοίας -να ξεχάσει, δηλαδή, ο κ. δήμαρχος, στην πρώτη μ.Μ. (μετά Μαραγκοπούλου) συνέντευξη Τύπου- ότι το Φεστιβάλ αυτό η Βίκυ Μαραγκοπούλου το γέννησε, η Βίκυ Μαραγκοπούλου το ανάστησε, η Βίκυ Μαραγκοπούλου του ’δωσε θέση στο διεθνές τοπίο του χορού, η Βίκυ Μαραγκοπούλου το κατέστησε μοχλό εκτίναξης της Καλαμάτας, ώστε σήμερα να φιλοδοξεί να γίνει Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021, η Βίκυ Μαραγκοπούλου το κράτησε με τα δόντια, παρά τα όσα προσκόμματα της δημιούργησαν…
Και δε θέλω να πιστέψω ότι ήταν εκ προθέσεως. Ή εξ αδιαφορίας. Η αίσθηση, πάντως, που άφησε ήταν της Υψίστης Αγένειας και της Ογκώδους Αχαριστίας.
Ευτυχώς υπήρχαν οι αναφορές της -συμπαθέστατης, κομψότατης και με χιούμορ- Κατερίνας Κασιούμη στο έργο της Βίκυς Μαραγκοπούλου που διέσωσαν, τουλάχιστον, τα προσχήματα. Ειδεμή θα ’μενε η εντύπωση ότι η Βίκυ Μαραγκοπούλου ουδέποτε υπήρξε στην Καλαμάτα. Εύχομαι, πάντως, στο Φεστιβάλ αντάξια συνέχεια».
 
Του Αντώνη Πετρόγιαννη