Το κυκλοφοριακό αλαλούμ στην οδό Αύρας

Θα πρέπει κανείς να είναι εκ φύσεως αρνητικός ή αχάριστος, όταν αναβαθμίζεται η πόλη του με έργα υποδομής και δε χαίρεται. Όπως, φερ’ ειπείν, η πεζοδρόμηση της Αύρας, από το ύψος της Κρήτης (ορόσημο Κουταλά) και μέχρι την προσέγγιση της Ναυαρίνου, όπου ο απώτερος στόχος είναι η καλύτερη και άνετη εξυπηρέτηση των πεζών αλλά και των οδηγών. Ωστόσο, προσωπικά θα το επικροτούσα και θα το χαρακτήριζα ως έργο θεάρεστο, εάν παράλληλα υπήρχε και η αντίστοιχα επάγρυπνη «αστυνόμευση» εκ μέρους των υπευθύνων. Διότι, όταν παρκάρουν και στις δυο πλευρές του δρόμου, φάλαγγες από αυτοκίνητα, παρότι η ανατολική πλευρά έχει ανά δέκα μέτρα σημανθεί με απαγορευτικές πινακίδες στάθμευσης, ακαριαία ο δρόμος συρρικνώνεται σ’ έναν επικίνδυνο μονόδρομο, που όταν τον διασχίζεις, εύχεσαι να μη διασταυρωθείς με κάποιο άλλο όχημα, διαφορετικά ένας Θεός ξέρει τι μπορεί να προκύψει.
Αν, λοιπόν, παρατηρείται αυτό το ανεξέλεγκτο κυκλοφοριακό αλαλούμ τώρα, στις αρχές καλοκαιριού, που η κυκλοφορία, ας πούμε, ελέγχεται κάπως, τότε τι θα συμβεί τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο που θα «πολιορκείται» η Καλαμάτα, και ιδιαίτερα ο δρόμος της Ναυαρίνου, από την «αυτοκινητιστική κάθοδο των μυρίων» τουριστών, κι όταν ο εξαντλητικός καύσωνας θα «πριονίζει» τα νεύρα και τις αντοχές των έκρυθμων οδηγών;
Με εκτίμηση,
Α. Φράγκος