Μισογεμάτο… βλέπει το ποτήρι ο Παναγιώτης Νίκας για τη διαχείριση των απορριμμάτων

Έχουν περάσει έξι και πλέον χρόνια από το μακρινό 2013, όταν υπουργοί της τότε κυβέρνησης μετά βαΐων και κλάδων υπέγραφαν στην Τρίπολη, παρουσία του περιφερειάρχη Πέτρου Τατούλη, τη σύμβαση για τη διαχείριση απορριμμάτων της Πελοποννήσου από την εταιρεία ΤΕΡΝΑ.
Από τότε μέχρι σήμερα υπήρξαν πολλές παλινωδίες, διαμαρτυρίες, αλλαγές προσανατολισμού, αλλά τίποτα απ’ όλα αυτά δε σταμάτησε τη “λύση ΤΕΡΝΑ” να αποτελεί  τη μοναδική στο μπάχαλο που επικρατεί στην Περιφέρεια με τη διαχείριση των σκουπιδιών.
Χθες, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ερωτώμενος από το “Θ” ο νεοεκλεγμένος περιφερειάρχης Παναγιώτης Νίκας σχολίασε ότι, παρά τις εμπλοκές, το ΣΔΙΤ με την ΤΕΡΝΑ πρέπει να συνεχιστεί και να υλοποιηθεί. Προς επίρρωση των ισχυρισμών του, τόνισε ότι τα 68 εκατομμύρια ευρώ που έχουν εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για το έργο δεν πρέπει να χαθούν. “Ό,τι μπορούμε να σώσουμε, πρέπει να το κάνουμε”, είπε. Πρόσθεσε, δε, ότι ακόμα κι αν κάποια προβλήματα φαίνονται γόρδιος δεσμός, πρέπει να κοπούν “δια της σπάθης”.
Επιπρόσθετα, συμπλήρωσε ότι δεν είναι δυνατό να συνεχιστεί αυτή η ανεξέλεγκτη κατάσταση στην Πελοπόννησο, η οποία, εκτός όλων των άλλων, προκαλεί και οικονομικά προβλήματα, αφού πολλοί τουρίστες από διάφορες περιοχές φεύγουν, δημιουργώντας αλυσιδωτά προβλήματα στην εικόνα της χώρας. “Θεωρώ ότι για το θέμα περίσσεψαν τα λόγια”, τόνισε.
Παράλληλα, επισήμανε ότι οι δεσμεύσεις της προηγούμενης κυβέρνησης θα πρέπει να τηρηθούν, ενώ πρωτοβουλίες θα πρέπει να αναλάβει και η σημερινή.
Από την άλλη πλευρά, όμως, συμπλήρωσε, η μέθοδος που προκρίθηκε είναι πλέον “απαρχαιωμένη”, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για διαλογή στην πηγή, ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση των απορριμμάτων. Παρ’ όλα αυτά, τα χρονικά περιθώρια δεν επιτρέπουν άλλους πειραματισμούς.
Είναι ενδεικτικό ότι σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου ο κάθε πολίτης, το κάθε νοικοκυριό, διαχειρίζεται στο σπίτι του τα σκουπίδια. Σε κάθε σπίτι υπάρχουν 3-5 κάδοι με διαφορετικό χρώμα για χαρτιά, πλαστικά, γυαλιά, αλουμίνιο, υπολείμματα φαγητού. Για κάθε κάδο με υλικά ανακυκλούμενα ο πολίτης κερδίζει χρήματα και πληρώνει μόνο για το μικρό συνήθως κάδο όπου τοποθετεί τα υπολείμματα φαγητού (όταν και αυτά δεν κομποστοποιούνται από τον ίδιο) Αντίθετα, αν πετάξει κάποιος σκουπίδια σε άλλον κάδο, πληρώνει πρόστιμο.
Στη χώρα μας, η ανακύκλωση έχει ανατεθεί σε διάφορες εταιρείες που κερδίζουν -από ό,τι λέγεται- πάρα πολλά χρήματα, χωρίς μέρος του κέρδους αυτού να μεταφέρεται στον πολίτη.
Γι’ αυτό και εκείνος αδιαφορεί και οι μπλε κάδοι «ανακύκλωσης» είναι συνήθως γεμάτοι με κοινά σκουπίδια. Η έλλειψη κινήτρου (αλλά και τιμωρίας) για την ανακύκλωση στο σπίτι οδηγεί στη διατήρηση πρακτικών και νοοτροπιών στη διαχείριση απορριμμάτων που δε μας τιμούν ως χώρα! Παρόλη τη διαφημιζόμενη αύξηση της ανακύκλωσης στην Ελλάδα, το ποσοστό αυτό σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι τραγικά χαμηλό. Γι’ αυτό και συνεχίζουμε να έχουμε ανάγκη τους χώρους Υγειονομικής Ταφής (ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ), που ουσιαστικά έχουν εξαλειφθεί σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Η λεγόμενη «γραμμική οικονομία», που μεταφράζεται σε «αγορά, κατανάλωση και πέταμα», στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αντικατασταθεί με την «κυκλική οικονομία», που σημαίνει ότι η αξία των προϊόντων και των υλικών διατηρείται όσον το δυνατόν περισσότερο. Τα «υπολείμματα» μετατρέπονται σε πηγή κέρδους με την παραγωγή ανακυκλώσιμης ενέργειας.
Στην Ελλάδα, για κάποιον περίεργο λόγο, δεν ασχολείται κανείς με τις καινούργιες αυτές τεχνολογίες διαχείρισης των απορριμμάτων, αλλά επιμένουμε στην καταστροφική για το περιβάλλον και την υγεία των ανθρώπων, απαρχαιωμένη και απαγορευμένη πλέον στην Ευρώπη, ταφή των υπολειμμάτων και σκουπιδιών σε ΧΥΤΑ /ΧΥΤΥ.
 
Του Αντώνη Πετρόγιαννη