Με αφορμή το σχόλιο για τα αδέσποτα σκυλιά στο Κοπανάκι, έπειτα από παρατηρήσεις αναγνώστη μας, λάβαμε δύο απαντήσεις, από κάτοικο του Κοπανακίου και την πρόεδρο της Φιλοζωικής Ομάδας Δυτικής Μεσσηνίας και τις παραθέτουμε αυτούσιες.
Οι επιστολές που λάβαμε είναι οι εξής:
«Είναι γεγονός πως στο Κοπανάκι υπάρχουν αδέσποτα ζώα, τα οποία όμως φροντίζονται καθημερινά από λίγους εθελοντές που διαθέτουν χρόνο, χρήματα και αγάπη, σε αντίθεση με τον ανώνυμο καταγγέλλοντα. Μια καταγγελία θα ήταν σαφώς πιο υπεύθυνη και αξιόπιστη αν ήταν επώνυμη.
Παράλληλα, είναι κοινή διαπίστωση ότι η βοήθεια από την πλευρά του Δήμου παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη. Ωστόσο, τα αδέσποτα δεν εμφανίζονται από μόνα τους. Είναι αποτέλεσμα εγκατάλειψης, ανεξέλεγκτων γεννών και γενικότερης ανευθυνότητας.
Η λύση δε βρίσκεται στις φωνές, στις φόλες και στις διώξεις. Βρίσκεται στην παιδεία, στις στειρώσεις, στην υπεύθυνη υιοθεσία και κυρίως στην καλλιέργεια ενσυναίσθησης. Τα αδέσποτα δεν ζητούν προνόμια· ζητούν το στοιχειώδες δικαίωμα να υπάρχουν.
Η υπερβολική διόγκωση της κατάστασης αποδίδει στον καταγγέλλοντα χαρακτηριστικά που δεν τον τιμούν, καθώς καμία ευαισθησία δεν επιδείχθηκε για τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά με φόλες στο Κοπανάκι. Αντίθετα, τέτοιου είδους δημοσιεύματα, όταν στερούνται ουσιαστικού ρεπορτάζ, κινδυνεύουν να ενισχύσουν και να ενθαρρύνουν άτομα ιδιαίτερης ψυχοπαθολογίας να “λύσουν” το πρόβλημα με τον δικό τους τρόπο.
Συμφωνώ ότι ο Δήμος απουσιάζει από την ουσιαστική αντιμετώπιση του ζητήματος. Όμως ευθύνη έχει και ο πολίτης. Ο καθένας οφείλει να κάνει την αυτοκριτική του και να προσφέρει ό,τι μπορεί – λίγο ή περισσότερο – αντί να στοχοποιεί αθώα τετράποδα που βρέθηκαν σε αυτή τη θέση εξαιτίας της ανθρώπινης αναλγησίας.
Επιπλέον, πρέπει να σταματήσει η στοχοποίηση των εθελοντών, οι οποίοι με την προσφορά τους προσπαθούν να απαλύνουν μια ντροπή που αγγίζει ολόκληρη την κοινωνία.
Κλείνοντας, ευχαριστώ για τη φιλοξενία και παραθέτω τη φράση: “Όστις ζώου πόνον αισθάνεται, ουκ έτι βάρβαρος λογίζεται”.
Δημήτριος Μπαρδάνης
Κάτοικος Κοπανακίου, πολιτικός μηχανικός, τ. πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας»,
«Αξιότιμε κύριε/κυρία,
Με αφορμή το δημοσίευμα της εφημερίδας σας στις 27/5/2026, το οποίο αναφέρεται σε “έντονη επίθεση” από αδέσποτα σκυλιά εις βάρος γυναίκας στην περιοχή του Κοπανακίου, οφείλω ως πρόεδρος της Φιλοζωικής να παραθέσω τα πραγματικά περιστατικά.
Στόχος μας είναι η ενημέρωση των πολιτών και η αποτροπή της άδικης στοχοποίησης των ζώων της περιοχής.
Το περιστατικό συνέβη στις 19/5/2026 και η πραγματικότητα έχει ως εξής:
Η καταγγέλλουσα περνούσε από τον δρόμο κρατώντας ένα ξύλο. Δύο αδέσποτα σκυλιά που βρίσκονταν στο σημείο απλώς σηκώθηκαν και γάβγισαν. Η κυρία πανικοβλήθηκε, άρχισε να ουρλιάζει και να χτυπιέται. Στο σημείο έσπευσε μια εθελόντρια φροντιστής, η οποία εκείνη την ώρα έβγαζε βόλτα με λουρί ένα σκυλάκι που περιθάλπει. Η φροντιστής αγκάλιασε την κυρία προσπαθώντας να την ηρεμήσει. Από την ένταση και την υστερία της στιγμής, το σκυλάκι που ήταν δεμένο στο λουρί του φοβήθηκε, άρπαξε το παντελόνι της κυρίας και προκάλεσε ένα μικρό σκίσιμο.
Στη συνέχεια, ο γιος της κυρίας που κατέφθασε στο σημείο, αντί να αναγνωρίσει την προσπάθεια, συμπεριφέρθηκε προσβλητικά στον μοναδικό άνθρωπο που έτρεξε να βοηθήσει τη μητέρα του.
Με βάση τα παραπάνω, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε τα εξής:
Δεν ποινικοποιούμε τον φόβο: Ο φόβος απέναντι στα ζώα είναι ανθρώπινος και σεβαστός.
Το γάβγισμα δεν είναι επίθεση: Είναι λάθος να χρίζεται ένα ζώο αυτόματα “επιθετικό” και επικίνδυνο επειδή και μόνο γάβγισε.
Όχι στην τρομοκρατία: Στόχος των δημοσιευμάτων δεν πρέπει να είναι ο εκφοβισμός της κοινωνίας και η δημιουργία πανικού.
Συλλογική ευθύνη: Είναι γνωστό ότι στο χωριό υπάρχουν πολλά αδέσποτα. Όπως είναι γνωστό το μέγεθος των εγκαταλείψεων σε κουτάβια στη συγκεκριμένη περιοχή. Μόνο με τη βοήθεια των κατοίκων του χωριού μπορεί να υπάρξει διαφορά.
Στόχος όλων μας πρέπει να είναι η ουσιαστική μείωση του αριθμού των αδέσποτων μέσω στειρώσεων και υιοθεσιών, και όχι η στοχοποίησή τους μέσα από υπερβολές.
Στόχος όλων μας πρέπει να είναι η πίεση προς τον Δήμο να κάνει τα νόμιμα για να μπορεί να υπάρξει ουσιαστική διαφορά.
Με εκτίμηση,
Ζωή Σπανού
Πρόεδρος Φιλοζωικής Ομάδας Δυτικής Μεσσηνίας/ Stray Hope».
Οφείλουμε, ωστόσο, μερικές παρατήσεις από πλευράς μας:
1ον. Πουθενά στο σχόλιο δεν υπάρχει αναφορά κατά των αδέσποτων, όπως στρεβλά αναφέρεται σε απάντηση, ότι δήθεν στοχοποιούνται τα ζώα!
2ον. Τον όρο «ουσιαστικό ρεπορτάζ» χρόνια τώρα έχουμε μάθει ότι ο καθένας που τον χρησιμοποιεί σαν καραμέλα τον κρίνει κατά τα συμφέροντά του. Στη δική μας ιστορία, των 127 ετών, δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να μας κάνει μαθήματα για «ουσιαστικό ρεπορτάζ».
3ον. Ο αναγνώστης δεν είναι ανώνυμος. Τα στοιχεία του βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας.
4ον. Πουθενά στο σχόλιο δεν υπάρχει αρνητική αναφορά – και γενικώς αναφορά – στους εθελοντές και το έργο τους. Αντιθέτως, υπάρχει αναφορά στις ευθύνες του εκάστοτε Δήμου και συγκεκριμένα του Δήμου Τριφυλίας. Και ευτυχώς – λέμε εμείς -που υπάρχουν εθελοντές να καλύπτουν τα κενά της διοίκησης.
5ον. Ποιος, άραγε, μιλάει για φόλες και «προκαλεί άτομα ιδιαίτερης ψυχοπαθολογίας»; Στο σχόλιο δεν υπάρχει καμία αναφορά σε φόλες. Γιατί, άραγε, επικαλείστε κάτι τόσο ειδεχθές;
6ον. Συμφωνούμε απόλυτα με τον επίλογο της επιστολής της προέδρου της Φιλοζωικής, που ήταν και μήνυμα του σχολίου μας: «Στόχος όλων μας πρέπει να είναι η πίεση προς τον Δήμο να κάνει τα νόμιμα για να μπορεί να υπάρξει ουσιαστική διαφορά».
Β.Β.
Φώτο αρχείου
