Η Αμαλία Νίνου, γυναίκα, ιστορικός και ηθοποιός, προκάλεσε εντύπωση με την ομιλία της στην επετειακή εκδήλωση για τη Μεσσηνιακή Επανάσταση του 1934, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στο Πάνω Ψάρι.
Η ομιλία είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον, κέρδισε την προσοχή του κοινού, έθεσε όμως και το ζήτημα της άνισης μεταχείρισης των δύο φύλων από την ιστορία ή τους ιστορικούς.
«Θα ήθελα να έχω πολλά περισσότερα να σας πω για τη Γιαννούλα, και όμως δεν έχω» είπε για την Καπετάνισσα. Η Γιαννούλα είχε παντρευτεί τον Γιαννάκη Γκρίζαλη, πρωτεργάτη της Μεσσηνιακής Επανάστασης, ο οποίος εκτελέστηκε με συνοπτικές διαδικασίες μετά την καταστολή της εξέγερσης. «Παρακολούθησε την εκτέλεση του άντρα της και αργότερα μάζεψε τα υπολείμματα του μυαλού του, τα τοποθέτησε σε ένα πιάτο και με αυτό επέστρεψε στο Ψάρι για να κηδέψει ό,τι είχε απομείνει από τον αγωνιστή. Το σώμα του Γκρίτζαλη απαγορεύτηκε να ταφεί δημοσίως προς αποφυγή εντάσεων» είπε η Αμαλία Νίνου και συνέχισε: «Σας καλώ να βάλουμε όλοι για μία στιγμή τον εαυτό μας στη θέση της Καπετάνισσας. Για μια στιγμή να προσπαθήσουμε να δούμε αυτό που έβλεπαν τα μάτια της. Και να μείνουμε αλύγιστοι. Μοιάζει ανθρωπίνως αδύνατον, όμως υπήρξαν αυτές οι γυναίκες. Γυναίκες που αγωνίστηκαν ισάξια με τους μεγάλους οπλαρχηγούς, που έδωσαν και αυτές τα παιδιά τους στον αγώνα, που πέθαναν και αυτές για την ελευθερία. Και όμως, αυτή η χώρα για την οποία πέθαναν, αμέλησε να τις μνημονεύσει. Χιλιάδες χαρτιά ιστορικών, με εκατοντάδες αντρικά ονόματα και μόνο αραιά και πού εμφανίζεται μια Μπουμπουλίνα, μια Μαντώ και ίσως και μια Ψωροκώσταινα. Θα ήθελα να έχω πολλά περισσότερα να σας πω για τη Γιαννούλα, και όμως δεν έχω. Μία γυναίκα που οι άνθρωποι της εποχής της αποκαλούν Καπετάνισσα δεν μπορεί να μην έκανε τίποτα αξιοσημείωτο στη ζωή της. Δεν μπορεί να ήταν απλώς μία αμέτοχη σκιά για να της ταιριάζει η λησμονιά της ιστορίας. Η ιστορία, όμως, γράφτηκε εν πολλοίς από άντρες. Και μέχρι να ανήκουμε όντως εις την Δύσιν, οι Γιαννούλες θα ξεχνιούνται ή το πολύ πολύ θα αναφέρονται ως οι μανάδες των… οι γυναίκες των…».
Συγχαρητήρια στην Αμαλία Νίνου για το θάρρος του λόγου της.
Στ.Μ.























