Σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, όπως στο Linz της Αυστρίας, όπως ενημερώθηκα τελευταία από σχετική δημοσίευση στα σόσιαλ μίντια και στον τοπικό Τύπο, τοποθετούν ειδικούς δακτυλίους στους κάδους. Εκεί, όποιος δε θέλει την εγγύηση των 0,25 ευρώ, αφήνει το μπουκάλι του απέξω, ώστε κάποιος που έχει ανάγκη να το πάρει χωρίς να ψάχνει μέσα στα σκουπίδια.
Πολλοί το αποκαλούν “ο κάδος της ανθρωπιάς”. Είναι,όμως, αυτή η εικόνα που αξίζει σε μια σύγχρονη, πράσινη ελληνική πόλη;

Ως κοινοτικός σύμβουλος Καλαμάτας, πιστεύω πως όχι. Ο σχεδιασμός του δημόσιου χώρου δεν πρέπει να διευκολύνει τους ευάλωτους συμπολίτες μας να πηγαίνουν από κάδο σε κάδο. Οφείλει να προστατεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Πώς μετατρέπουμε την ανακύκλωση σε πραγματική κοινωνική εργασία;
Αντί να αφήνουμε ανθρώπους να ψάχνουν στους δρόμους δημιουργούμε το “Δημοτικό Δίκτυο Πράσινων Υποστηρικτών”. Μέσω προγραμμάτων του Δήμου ή Κοινωνικών Συνεταιρισμών, συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη εντάσσονται ισότιμα και διακριτικά σε οργανωμένα δρομολόγια συλλογής:
Στα σχολεία & αθλητικά κέντρα: Αναλαμβάνουν την προγραμματισμένη παραλαβή και καταμέτρηση των ειδικών κάδων ανακύκλωσης.
Στην εστίαση & τα καταστήματα: Συλλέγουν τις καθαρές συσκευασίες απευθείας από καφέ, εστιατόρια και ξενοδοχεία της πόλης (με ειδικά ηλεκτρικά αμαξίδια του Δήμου), πριν αυτές φτάσουν καν στον δρόμο.
Στις δημόσιες υπηρεσίες & εκδηλώσεις: Έχουν την ευθύνη διαχείρισης των ανακυκλώσιμων σε φεστιβάλ και αθλητικές διοργανώσεις.
Τα οφέλη για την Καλαμάτα
Για τους ανθρώπους: Εργάζονται με απόλυτη διακριτικότητα, σύγχρονο εξοπλισμό, ασφάλεια και σταθερή ανταμοιβή, μακριά από τους κάδους και χωρίς κανέναν απολύτως στιγματισμό.
Για την πόλη: Διατηρούμε τους δημόσιους χώρους καθαρούς, αντικαθιστώντας την ανεξέλεγκτη εικόνα με οργανωμένους σταθμούς διαλογής στην πηγή (όπως φαίνεται στις προτεινόμενες υποδομές), αυξάνοντας κατακόρυφα τα ποσοστά ανακύκλωσης.
Για την κοινωνία: Τα έσοδα από την εγγυοδοσία των συσκευασιών επενδύονται απευθείας στο Κοινωνικό Παντοπωλείο και Φαρμακείο του Δήμου μας.
Η διαφορά της δικής μου πρότασης από το μοντέλο της Αυστρίας
Στην Αυστρία: Το σύστημα βασίζεται στην παθητική αναμονή. Ο πολίτης αφήνει το μπουκάλι στον δακτύλιο του κάδου και ο συνάνθρωπος που έχει ανάγκη αναγκάζεται να περάσει από τον δρόμο για να το μαζέψει. Αν και προβάλλεται ως βοήθεια, στην πραγματικότητα μεταφέρει το πρόβλημα στον δημόσιο χώρο, διατηρώντας την έκθεση και τον στιγματισμό του ατόμου.
Στην Καλαμάτα: Προτείνω την αντικατάσταση της σημερινής κατάστασης με σύγχρονους, καλαίσθητους σταθμούς διαλογής που έχουν τοποθετηθεί και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας (π.χ. Αμαλιάδα) (όπως ο τριπλός κάδος διαλογής για χαρτί, πλαστικό και γυαλί) και οργανωμένα μέσα συλλογής. Η διαλογή γίνεται στην πηγή, καθαρά και πολιτισμένα, ενώ η αποκομιδή πραγματοποιείται από ανθρώπους που εργάζονται θεσμικά, με αξιοπρέπεια, μέσα από ένα οργανωμένο δημοτικό δίκτυο.
Η Καλαμάτα μπορεί να γίνει πρότυπο πανελλαδικά. Διότι μια πραγματικά πρότυπη και σύγχρονη πόλη ενδιαφέρεται για όλους τους ανθρώπους της και δεν επιτρέπει σε κανέναν πολίτη να εκτίθεται. Η ανακύκλωση δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό καθήκον, είναι ο καθρέφτης του πολιτισμού μας!
Του Διονύση Αγάλου
Κοινοτικού συμβούλου Καλαμάτας





















