Έτσι, ερμηνεύω την απουσία σου…

Κι όμως πέρασε ένας χρόνος…  Πέρασε ένας χρόνος, χωρίς ακόμα να συνειδητοποιήσουμε, γιατί «θέλησες» να φύγεις από κοντά μας τόσο γρήγορα και ξαφνικά. Χωρίς ούτε μια προειδοποίηση… 
Σε αναζητούμε κάθε μεσημέρι στη σύσκεψη της εφημερίδας, όπως σε αναζητούσαμε κι εκείνο το μεσημέρι του Σαββάτου, στις 28 Νοεμβρίου 2015, και δεν απάντησες ποτέ σε κανένα τηλεφώνημά μας. Πρώτη φορά που ήσουν ασυνεπής… άθελά σου! 
20 χρόνια καθόμαστε εμείς οι δύο στα διπλανά γραφεία. Δεν είναι εύκολο να αλλάξεις «εικόνα» μέσα σε ένα χρόνο… 
Γι’ αυτό θέλω να πιστεύω, ότι ακριβώς πριν από ένα χρόνο, υλοποίησες την απόφαση που μου είχες εκμυστηρευθεί ότι είχες πάρει και ήθελες να υλοποιήσεις το συντομότερο δυνατόν. Να αλλάξεις πόλη. Να πάς να ζήσεις ήρεμα, ήσυχα και ευτυχισμένα, με την αγαπημένη σου Χρύσα. Έτσι, θέλω να ερμηνεύω την απουσία σου… Έτσι, με «βολεύει»… 
Χάρη μου, να είσαι καλά εκεί που είσαι εδώ κι ένα χρόνο… 
Β.Β.