Ο Γιώργος Κλείδωνας ταξίδεψε με ποδήλατο Αθήνα – Πιναχισάρ – Κωνσταντινούπολη δυναμώνοντας τη φωνή για το περιβάλλον

Ο Καλαματιανός ποδηλάτης εκπροσώπησε την Ελλάδα στο “The COP bike ride”

Από τις 9 έως τις 20 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στην Τουρκία η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (COP31), όπου οι πολιτικοί καλούνται να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για τη διάσωση του πλανήτη μας και την ποιότητα ζωής των κατοίκων του. Το ποδήλατο μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτήν την προσπάθεια και αυτό διατρανώνουν μέσα από τη μεγαλύτερη διεθνή ποδηλατική σκυταλοδρομίας, “The COP bike ride”, που διοργανώθηκε για 3^η φορά και ξεκίνησε την περασμένη άνοιξη από τη Βραζιλία και το Belem, την πόλη που φιλοξένησε την προηγούμενη COP (η αποστολή διέσχισε με ιστιοπλοϊκά τον Ατλαντικό για να φτάσει στην Πορτογαλία), με προορισμό την Αττάλεια, την τουρκική πόλη-οικοδέσποινα της φετινής Παγκόσμιας Διάσκεψης για το Κλίμα. Το ευρωπαϊκό σκέλος με ποδηλάτες από διάφορες χώρες ολοκλήρωσε τη δική του προσπάθεια φτάνοντας στις 7 Οκτωβρίου στον τόπο συνάντησης,που ήταν το Πιναχισάρ. Η Ελλάδα ήταν για πρώτη φορά «παρούσα» στο ραντεβού αυτής της πολυσήμαντης ποδηλατικής συνάντησης, με τον Καλαματιανό Γιώργο Κλείδωνα να κάνει όλη τη διαδρομή των 1.300 χλμ. μαζί με την πρόεδρο του διοργανωτή για τη χώρα μας, Hellenic Autonomous Randonneurs (HAR), Έλενα Ζερβού -ένας ακόμη ποδηλάτης ο Γιώργος Παπαδόπουλος έκανε ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής, ενώ στη Βόρεια Ελλάδα ενσωματώθηκαν ο Γιάννης και η Αλέκα. Οι δύο τελευταίοι συνόδεψαν τον Γιώργο Κλείδωνα στην απόφασή του να φτάσει μέχρι την Κωνσταντινούπολη, διανύοντας τελικά σχεδόν 1500 χλμ. συνολικά. Η ελληνική εκκίνηση είχε δοθεί από την πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου με δεκάδες ποδηλάτες να συμμετέχουν στο ξεπροβόδισμα των πρώτων χιλιομέτρων και πολλών άλλων να συνοδεύουν την αποστολή ανά διαστήματα στις διάφορες πόλεις συνάντησης. 

Κατά τη διαδρομή τους οι ποδηλάτες που συμμετείχαν στη σκυταλοδρομίας εξασφάλισαν πάνω από 20 δημαρχιακές υπογραφές δέσμευσης για ενίσχυση της χρήσης του ποδηλάτου ως μέσο μετακίνησης, οι οποίες προστέθηκαν στις 140 που είχαν συγκεντρώσει οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στο ευρωπαϊκό σκέλος. Οι Δήμοι, που υποδέχθηκαν θερμά τους ποδηλάτες και υπέγραψαν επιστολές δέσμευσης, ήταν: Αθηναίων, Παπάγου – Χολαργού, Κηφισίας, Θήβας, Λοκρών (Αταλάντης), Λαμίας, Καρδίτσας, Τρικκαίων (Τρίκαλα), Λάρισας, Λεπτοκαρυάς, Τεμπών, Κατερίνης, Βέροιας, Θεσσαλονίκης, Σερρών, Καβάλας, Ξάνθης, Κομοτηνής, Αλεξανδρούπολης, Σουφλίου, Ορεστιάδας, Ανδριανούπολης, Kirklareli και Pinarhisar.

Ο Γιώργος Κλείδωνας μίλησε στο «Θ» για τη μοναδική εμπειρία που βίωσε σε αυτό το ταξίδι, για το μήνυμα της αποστολής και την ανάγκη το ποδήλατο να έρθει στο επίκεντρο των μετακινήσεών μας. Το εντυπωσιακό είναι ότι ο ίδιος δεν είχε σχέση με το ποδήλατο πριν από την πανδημία του κορωνοϊού («Εγώ ποδήλατο δεν είχα ποτέ, παρά μόνο ένα τρίκυκλο όταν ήμουν πιτσιρικάκι», λέει χαρακτηριστικά) και ξεκίνησε ψάχνοντας μια εναλλακτική άσκηση όταν δεν ήταν εφικτή λόγω απαγόρευσης συναθροίσεων των εξορμήσεων με τον Ορειβατικό Σύλλογο, του οποίου είναι δραστήριο μέλος, με παρότρυνση του «φανατικού» Βασίλη Μυστριώτη. Από το 2020 είναι αθλητής ποδηλασίας του Ευκλή Καλαμάτας, ενώ με την παρέα του «Πάμε Ποδήλατο Καλαμάτα» έχουν τακτικές εξορμήσεις κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Σαββατοκύριακα σε διαδρομές 70-150 χλμ. στους δρόμους της Μεσσηνίας και των γειτονικών νομών. 

Η ποδηλατική αποστολή Αθήνα-Πιναχισάρ-Κωνσταντινούπολη ήταν η μεγαλύτερη απόσταση που έχει καλύψει μέχρι τώρα ο Γιώργος Κλείδωνας, αλλά δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για αυτόν, καθώς είναι λάτρης των μπρεβέτ (brevet), που είναι μη ανταγωνιστική ποδηλασία, από 200 χλμ. και πάνω, χωρίς εξωτερική βοήθεια, με χρονικό περιορισμό. Μεταξύ άλλων έχει ολοκληρώσει με επιτυχία τον Γύρο Πελοποννήσου 1000 χλμ.

Για το μήνυμα της αποστολής και την εμπειρία της συμμετοχής στη σκυταλοδρομία “The COP bike ride” ο Γιώργος Κλείδωνας λέει: «Το ποδήλατο είναι μέσο που βοηθάει στη βιώσιμη κινητικότητα, βοηθάει στη διάσωση του πλανήτη, δεν εκπέμπει ρύπους, δεν εκπέμπει διοξείδιο του άνθρακα, δε δημιουργεί κυκλοφοριακά προβλήματα όπως τα αυτοκίνητα, γενικά είναι ένα μέσο που βοηθάει να έχουμε καλή υγεία, γιατί γυμνάζεις το σώμα σου, είναι ένα μέσο που μόνο θετικά μπορεί να έχει. Συμμετείχαμε με ενθουσιασμό για τη διάδοση του μηνύματος της δράσης, για τη διάδοση του ποδηλάτου και τη συμβολή που μπορεί να έχει στην ποιότητα ζωής στις πόλεις και από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν μια εξαιρετική εμπειρία. Οι όποιοι προβληματισμοί στην αρχή αποδείχθηκαν αβάσιμοι, το κλίμα ανάμεσα στους ποδηλάτες ήταν πολύ θετικό, το σώμα μου ανταποκρίθηκε άριστα, ο καιρός ήταν σύμμαχος, πέρα από την αρχή της διαδρομής Κηφισιά-Θήβα που χρειαστήκανε αδιάβροχα, οι υπόλοιπες μέρες ιδανικές, με λιακάδα, αλλά χωρίς ζέστη ή κρύο. Οι μοναδικές ατυχίες ήταν μόνο ένα σκασμένο λάστιχο για μένα, την Έλενα και την Αλέκα, χωρίς άλλες βλάβες ή ατυχήματα. 

Με κέρδισε η διαδρομή, η συνάντηση με τους φίλους ποδηλάτες απ’ όλη την Ελλάδα που μας περίμεναν σε όλες τις πόλεις και μας ξεπροβόδιζαν ποδηλατώντας μαζί μας για κάποια διαστήματα, η θερμή υποδοχή στις πόλεις από τους εκπροσώπους των Δημοτικών Αρχών, η υπέροχη φιλοξενία και σε σπίτια τους ακόμη από φίλους ποδηλάτες (σ.σ. ιδιαίτερα ζεστή ήταν η φιλοξενία και στη Σηλυβρία από μέλη του αδελφοποιημένου τουρκικού συλλόγου με τον αντίστοιχο Βοιών Κοζάνης). Σίγουρα οι ομορφιές της φύσης, το φυσικό περιβάλλον σε όλη αυτή τη διαδρομή των 1500 χλμ. που κάναμε, εικόνες άπειρες. Και για μένα ήταν μοναδική και η επίσκεψη στην Κωνσταντινούπολη, στο Πατριαρχείο, στην Αγία Σοφιά, που έχει γίνει βέβαια τζαμί…».

Για το αν υπήρχε επικινδυνότητα, ο Γιώργος Κλείδωνας αναφέρει: «Πηγαίναμε από τις παλιές εθνικές οδούς και επαρχιακούς δρόμους, καθώς στους αυτοκινητόδρομους απαγορεύονται τα ποδήλατα. Σίγουρα υπάρχει επικινδυνότητα, αλλά όταν έχεις αποκτήσει μια εμπειρία, το διαχειρίζεσαι ευέλικτα. Δεν έγινε κανένα άσχημο περιστατικό και δεν κινδυνεύσαμε πουθενά. Μόνο 30 χλμ. πριν από την Κωνσταντινούπολη -επειδή είναι μια πόλη 18 εκατομμυρίων, με πολλή κίνηση, 4 λωρίδες ανά κατεύθυνση και πολύ μεγάλες ταχύτητες, δημιουργώντας πλευρικό αέρα- ακολουθήσαμε μια μικρή λωρίδα ΛΕΑ κι εκεί έπρεπε να είσαι πολύ συγκεντρωμένος στο ποδήλατο, χωρίς να χαζεύεις, όπως και μέσα στην Κωνσταντινούπολη, που είχε μεγάλη κυκλοφορία».

Η… Καρδίτσα και η Καλαμάτα

Η πόλη με την καλύτερη ποδηλατική υποδομή που συνάντησε ο Γιώργος Κλείδωνας είναι η Καρδίτσα: «Είναι ποδηλατούπολη, όσα αυτοκίνητα τόσα και ποδήλατα, έχει μεγάλο δίκτυο ποδηλατόδρομων με 17 χλμ. νομίζω μέσα στην πόλη», αναφέρει και μοιραία έρχεται η σύγκριση με την Καλαμάτα… «Η Καλαμάτα κάνει κάποια βήματα, αλλά θα μπορούσε πολύ περισσότερα. Υπάρχει ένας ποδηλατόδρομος από τις βόρειες παρυφές, από την Κεντρική Αγορά, και φτάνει μέχρι την παραλία, κοντά στην εκκλησία της Ανάστασης. Θα μπορούσε να επεκταθεί πολύ περισσότερο, με πολλά παρακλάδια, να ενώνει την πόλη από την ανατολή στη δύση και από το βορρά στο νότο. Και το κυριότερο, στις καινούργιες οδικές αρτηρίες που δημιουργούνται στη χώρα μας θα πρέπει να προβλέπονται στο σχεδιασμό και λωρίδες για ποδηλατόδρομο, ενώνοντας έτσι τις διάφορες πόλεις. Τι πιο φανταστικό να υπήρχε ένας ποδηλατόδρομος που να έκανε το γύρο του Μεσσηνιακού Κόλπου, από το Ταίναρο, την Καρδαμύλη, τη Στούπα, μέχρι την Κορώνη ή μέχρι Φοινικούντα, Μεθώνη, Πύλο και αλλού βέβαια; Εμείς τις κάνουνε τακτικά με τα ποδήλατα αυτές τις διαδρομές και όχι μόνο το παραλιακό μέτωπο».

Τέλος, το μήνυμα του Γιώργου Κλείδωνα προς τον κόσμο είναι: «Να αφήσει το αυτοκίνητο και να πάρει το ποδήλατο, ειδικά μέσα στην πόλη! Ιδιαίτερα η Καλαμάτα διευκολύνει τις μετακινήσεις με ποδήλατο, καθώς είναι επίπεδη πόλη. Εγώ μετακινούμαι μέσα στην πόλη σχεδόν πάντα με το ποδήλατο, φτάνω σε μηδέν χρόνο από τη μια άκρη της πόλης στην άλλη, δεν έχω πρόβλημα πούθα παρκάρω και, το κυριότερο, είναι ότι συμβάλλουμε στην προστασία του περιβάλλοντος»…

Της Χριστίνας Ελευθεράκη