Μαρία Κατσικαδάκου: Βγαίνοντας από την προβολή θα είστε λίγο διαφορετικοί και όσοι ζείτε με Διαβήτη Τύπου 1 θα φύγετε με ένα μεγάλο χαμόγελο…

12^ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου

Προφεστιβαλική προβολή το Σάββατο σε συνεργασία με τη «Γλυκιά Μεσσηνία» για το «Ζούμε Ανάμεσά Σας» – Μια ταινία για την ορατότητα, το χιούμορ και τη δύναμη ζωής

Το 12^ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου θα πραγματοποιηθεί 20-29 Νοεμβρίου στην Καλαμάτα και 16 πόλεις, αλλά πριν από το ιδιαίτερα πλούσιο και φέτος κυρίως πρόγραμμα πραγματοποιούνται μια σειρά από ενδιαφέρουσες παράλληλες δράσεις και προβολές. Μία από αυτές ακολουθεί το προσεχές Σάββατο 14/11 στο ξενοδοχείο Rex, όπου σε συνεργασία με τον Σύλλογο Διαβητικών «Γλυκιά Μεσσηνία» και στο πλαίσιο της ημερίδας για την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, το κοινό της Καλαμάτας θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει (έναρξη προβολής 7.00 μ.μ.) το ντοκιμαντέρ «Ζούμε ανάμεσά σας / WE LIVE AMONG YOU» της Μαρίας Κατσικαδάκου, παρουσία της δημιουργού. Πρόκειται για ένα ανάλαφρο, βαθιά βιωματικό και ανθρώπινο φιλμ που φέρνει στο προσκήνιο την καθημερινότητα των ανθρώπων που ζουν με Διαβήτη Τύπου 1, καταρρίπτοντας στερεότυπα και προσεγγίζοντας το θέμα όχι με ψυχρούς ιατρικούς όρους, αλλά με αφοπλιστικό χιούμορ, συγκίνηση και αλήθεια.

Στο πλαίσιο μιας σειράς συνεντεύξεων που παρουσιάζουν και φέτος οι συντελεστές του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου με τους συμμετέχοντες σκηνοθέτες, η Μαρία Κατσικαδάκου (Maria Cyber) μιλά για το βιωματικό της ντοκιμαντέρ που διεκδικεί την ενσυναίσθηση χωρίς ιατρική σοβαροφάνεια…

-Τι ήταν αυτό που σας έκανε να θελήσετε να κάνετε αυτήν την ταινία;

Το 2007, όταν ήμουν 37 ετών, διαγνώστηκα με διαβήτη. Ένας από τους τρόπους που αντιμετωπίζω όσα μου συμβαίνουν είναι συλλογικά και δημιουργικά. Έτσι κι αυτή τη φορά, έψαξα και μάζεψα το “γλυκό παρεάκι” στο σπίτι μου, που ήταν και γραφείο. Κάναμε εκπομπή για τον διαβήτη στο Mind Radio που είχα τότε, πηγαίναμε εκδρομές, οργανώναμε φαγοπότια, φτιάχναμε ραδιοφωνικά σποτάκια και καμπάνιες, μοιράζαμε φυλλάδια.

Μέχρι και στην Ερεσό της Λέσβου πήγαμε μαζί! Φοβόμουν να πάω μόνη μου με τον διαβήτη, αλλά δε γινόταν να στερηθώ τον καλοκαιρινό μου γυναικείο παράδεισο. Τους είχα παντού μαζί μου, σαν ασπίδα προστασίας. Ένιωθα ασφάλεια μαζί τους. Δε φαντάζεσαι πόσο καλό μάς έκανε να έχουμε ο ένας τον άλλον. Από τα παιδιά άρχισα να μαθαίνω τον διαβήτη μου κι εκείνα μάθαιναν από μένα το queer life!

Είχα ήδη ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο της ορατότητας μέσα από τη λεσβιακή μου ταυτότητα. Τότε έπαιρνα παντού μαζί μου τη φωτογραφική μηχανή· με το “γλυκό παρεάκι” άρχισα να παίρνω την κινηματογραφική κάμερα. Ο σκοπός μου ήταν και παραμένει ο ίδιος: να δίνω ορατότητα σε φωνές που δεν ακούγονται!

-Ποια ήταν η αφορμή για να μοντάρετε τελικά αυτό το υλικό;

Δεκατρία χρόνια αργότερα διαγνώστηκα με καρκίνο. Δεν είχα προλάβει να κάνω τίποτα με όλο αυτό το υλικό που είχα τραβήξει, γιατί διαρκώς δημιουργούσα και έτρεχα project. Ανάμεσα στα νοσοκομεία και στο αναγκαστικό κλείσιμο στο σπίτι, βρήκα την ευκαιρία να κάνω πράγματα που πάντα έλεγα “θα τα κάνω όταν βρω χρόνο”. Ήταν και ένα κόλπο για να κρατιέμαι δημιουργική, άρα ζωντανή! Έτσι, πάνω από 10 χρόνια μετά, είδα το υλικό και μόνταρα αυτό το ντοκιμαντέρ.

-Τι γνωρίζατε για το θέμα πριν ξεκινήσετε και τι ανακαλύψατε στην πορεία;

Την τύφλα μου ήξερα για τον διαβήτη! Όπως διαπίστωσα, το ίδιο ισχύει δυστυχώς και για όλους όσους δεν τους αφορά άμεσα. Θυμάμαι τη μαμά μου να λέει στη γιαγιά: “Μητέρα, είστε καλά; Να σας φέρω μια πορτοκαλάδα;”. Η γιαγιά έπινε την πορτοκαλάδα και σε μισή ώρα ήταν καλά. Όταν διαγνώστηκα, νόμιζα ότι είναι μια νόσος που απλώς χρειάζεται να πίνεις πορτοκαλάδες! Θυμάμαι μάλιστα μια φορά, πριν διαγνωστώ, που πήρα έντρομη τον μπαμπά μου και του είπα: “Σβήνω, χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου”. Με πήγε σε ψυχολόγο, που διέγνωσε βαριά κατάθλιψη και κρίσεις πανικού, πριν καταλάβουμε τι πραγματικά συνέβαινε.

-Τελικά, τι θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την αίθουσα;

Ότι ζούμε ανάμεσά σας. Δείξτε κατανόηση, σας χρειαζόμαστε, ειδικά σε μια δύσκολη στιγμή μας. Είναι μια κραυγή βοήθειας, αλλά δε ζητάμε τίποτα δύσκολο. Βασανιζόμαστε κάθε μέρα, όλη μέρα, για όλη μας τη ζωή.

Το μόνο που ζητάμε είναι να μας φέρετε ζάχαρη όταν τη χρειαζόμαστε, πάρα πολύ γρήγορα, πριν πέσουμε σε κώμα, για να συνεχίσουμε να ζούμε! Χρειαζόμαστε ζάχαρη και… την αγκαλιά σας. Όπως κάθε άνθρωπος, κι ακόμα παραπάνω, γιατί βασανιζόμαστε να ζήσουμε και κινδυνεύουμε συνέχεια με το όπλο στο χέρι που λέγεται ινσουλίνη – ευτυχώς που υπάρχει, αλλά είναι επικίνδυνο.

Βγαίνοντας από την προβολή, πιστεύω πως θα είστε λίγο διαφορετικοί απ’ όταν μπήκατε. Κι όσοι ζείτε με Διαβήτη Τύπου 1, θα φύγετε με ένα μεγάλο χαμόγελο, γιατί επιτέλους κάποιος μίλησε για μας με χιούμορ και συγκίνηση!

«Ζούμε ανάμεσά σας/WE LIVE AMONG YOU»

Τι κοινό έχουν μια λεσβία ακτιβίστρια, ένας συντηρητικός, ένας gay pornstar, ένας ηθοποιός, ένα τρανς αγόρι, μια νοσηλεύτρια, ένας δάσκαλος, ένας δημοτικός σύμβουλος και μια διαφημίστρια; Όλοι τους ζουν με Διαβήτη Τύπου 1.

Μέσα από μια πολυσυλλεκτική ομάδα ανθρώπων που παρελαύνουν από την οθόνη, το ντοκιμαντέρ δίνει φωνή και ορατότητα σε μια καθημερινή μάχη που παραμένει συχνά αθέατη. Οι ήρωες μοιράζονται τις εμπειρίες τους, γελάνε, προβληματίζονται και αποδεικνύουν ότι η ζωή με τον διαβήτη είναι μια διαρκής προσπάθεια ισορροπίας που απαιτεί κατανόηση από το περιβάλλον.

Η Δημιουργός: Μαρία Κατσικαδάκου (Maria Cyber)

Η Μαρία Κατσικαδάκου είναι λεσβία ακτιβίστρια, φωτογράφος, εικαστικός και δημιουργός ντοκιμαντέρ με έντονο κοινωνικό πρόσημο. Το έργο της εστιάζει σταθερά στις αφανείς φωνές και τις αθέατες ιστορίες της κοινωνίας. Η πορεία της περιλαμβάνει εκθέσεις φωτογραφίας, ανεξάρτητες παραγωγές, διοργάνωση εκδηλώσεων και συνεργασίες με κοινωνικούς φορείς.

«Από μικρή πωρωνόμουν με όποια ιδέα μού κατέβαινε στο μυαλό. Είχα πείσμα και εμμονή. Ήξερα από παιδί ότι ήμουν διαφορετική… Είμαι ακτιβίστρια, λεσβία, φωτογράφος, είμαι διαβητική τύπου 1, επιβιώσασα από καρκίνο και τα τελευταία πέντε χρόνια βρίσκομαι σε αναπηρικό αμαξίδιο», αναφέρει η ίδια. Δηλώνει πως δε θεωρεί τον εαυτό της έναν κλασικό σκηνοθέτη, αλλά δημιουργό «χειροποίητων ντοκιμαντέρ» βγαλμένων απευθείας από τη ζωή.

-Ιστοσελίδα Δημιουργού: mariacyber.com