Η παρουσίαση του νέου βιβλίου της Αναστασίας Μηλίτση – Νίκα στην Καλαμάτα, με τίτλο «Όψεις του αρχιτεκτονικού παρελθόντος της Καλαμάτας – 143 κτήρια που χάθηκαν, 1830-1940», φέρνει στο προσκήνιο τη βαθύτερη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης ενός τόπου. Γιατί η μνήμη ενός τόπου είναι η πολιτιστική του περιουσία. Και εκείνος που την ανασύρει από τη λησμοσύνη, προσφέρει έργο που ξεπερνά τα όρια μιας συγγραφικής δημιουργίας.

Υπάρχουν βιβλία που δεν καταγράφουν απλώς το παρελθόν, αλλά το διασώζουν από τη λήθη και του προσφέρουν μια δεύτερη ζωή. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει αναμφίβολα το νέο έργο της Αναστασίας Μηλίτση – Νίκα, «Όψεις του αρχιτεκτονικού παρελθόντος της Καλαμάτας – 143 κτήρια που χάθηκαν, 1830-1940».

Μέσα από την πολύτιμη αυτή έκδοση, η παλιά Καλαμάτα ανακτά ένα μέρος της χαμένης φυσιογνωμίας της. Τα 143 κτήρια που παρουσιάζονται δεν είναι απλώς αρχιτεκτονικά δημιουργήματα μιας άλλης εποχής· είναι σιωπηλοί μάρτυρες της ιστορίας, της κοινωνικής εξέλιξης, της αισθητικής και της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης.

Η συγγραφέας, με την επιστημονική της συγκρότηση, την ερευνητική της ευαισθησία και την αφοσίωσή της στην ιστορική τεκμηρίωση, μας υπενθυμίζει ότι όσα χάνονται από τον χώρο δεν πρέπει να χάνονται και από τη συλλογική μας μνήμη.

Θερμά συγχαρητήρια στην Αναστασία Μηλίτση – Νίκα για αυτή την αξιόλογη πνευματική και πολιτιστική προσφορά. Το βιβλίο της δεν τιμά μόνο την αρχιτεκτονική κληρονομιά της Καλαμάτας· τιμά την ίδια την ιστορική συνείδηση ενός τόπου και μας καλεί να προστατεύσουμε όσα ακόμη μας έχουν απομείνει.

Εύχομαι η έκδοση αυτή να βρει τη θέση που της αξίζει στις βιβλιοθήκες και, κυρίως, στις καρδιές των ανθρώπων που αγαπούν την ιστορία και τον πολιτισμό της Μεσσηνίας.

Της Ελένης Ταγωνίδη – Μανιατάκη

Απόλαυση
Απόλαυση

Τα πιο σχετικά.