Τ.Ε. Μεσσηνίας του KKE: «Η σχεδιαζόμενη τουριστική επένδυση στη Δυτική Παραλία Καλαμάτας αποτελεί μια ακόμη καπιταλιστική επένδυση»

Τ.Ε. Μεσσηνίας του KKE: «Η σχεδιαζόμενη τουριστική επένδυση στη Δυτική Παραλία Καλαμάτας αποτελεί μια ακόμη καπιταλιστική επένδυση»

Για τη σχεδιαζόμενη επένδυση στη Δυτική Παραλία Καλαμάτας κάνει παρέμβαση η Τ.Ε. Μεσσηνίας του KKE, σημειώνοντας τα εξής:

«Η σχεδιαζόμενη τουριστική επένδυση, εταιρείας ισραηλινών συμφερόντων, στη Δυτική Παραλία Καλαμάτας, αποτελεί μια ακόμη καπιταλιστική επένδυση, με αποκλειστικό σκοπό την αύξηση της κερδοφορίας του επιχειρηματικού ομίλου.

Αφορά στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πολυτελούς τουριστικού παραθεριστικού χωριού σε παραθαλάσσια έκταση περίπου 206 στρεμμάτων, με συνολικό προϋπολογισμό 136,5 εκατ. ευρώ. Προβλέπει ξενοδοχείο 5 αστέρων με 140 δωμάτια, 248 πολυτελείς κατοικίες, εγκαταστάσεις εστίασης, καθώς και κοινόχρηστους χώρους πρασίνου. Η επένδυση επιδιώκει να ενταχθεί στις Στρατηγικές Επενδύσεις με διαδικασίες fast track και περιλαμβάνει παρεμβάσεις στο παραλιακό μέτωπο, αποκλειστική χρήση τμήματος του αιγιαλού και συνοδά έργα υποδομής.

Δεν αποτελεί τη μοναδική επένδυση αυτού του τύπου στη Μεσσηνία. Ήδη στην Πύλο λειτουργούν αντίστοιχες, ενώ η τρίτη φάση μεγάλης τουριστικής μονάδας πρόκειται να αναπτυχθεί λίγα μόλις χιλιόμετρα δυτικότερα της συγκεκριμένης επένδυσης, στην περιοχή Ριζόμυλου – Βελίκας, σε έκταση μεγαλύτερη των 2.000 στρεμμάτων.

Η ανάπτυξη αυτή προωθήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Όλοι μαζί έχουν διαμορφώσει ένα θελκτικό θεσμικό πλαίσιο το οποίο εξασφαλίζει: Χρηματοδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ, fast track διαδικασίες, αλλαγή χρήσεων γης και ευνοϊκούς περιβαλλοντικούς νόμους, φθηνή γη για επενδυτική αξιοποίηση, φθηνή εργατική δύναμη κ.ά. Η Περιφέρεια Πελοποννήσου και οι Δήμοι της Μεσσηνίας έχουν μετατραπεί σε μηχανισμούς στήριξης της τουριστικής επιχειρηματικότητας, διαθέτοντας εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από τα χρήματα που προέρχονται από τα τέλη και τη φορολογία του λαού.

Όλα αυτά καθιστούν τις τουριστικές επενδύσεις ιδιαίτερα κερδοφόρες για το μεγάλο κεφάλαιο. Αυτό είναι το βασικό κριτήριο που η συγκεκριμένη ισραηλινή εταιρεία σχεδιάζει αυτή την επένδυση, όπως βέβαια συμβαίνει και με μια σειρά άλλους επιχειρηματικούς ομίλους, που αναπτύσσουν αντίστοιχη δραστηριότητα.

Ταυτόχρονα, προτάσσεται η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, παραβλέποντας πως είναι ένας κλάδος ιδιαίτερα ευάλωτος, ειδικά σήμερα, σε συνθήκες πολεμικής κλιμάκωσης και εμπλοκής της χώρας μας, που οι κίνδυνοι μεγαλώνουν. Αρκεί να σκεφτούμε, τι θα γινόταν στο “τουριστικό θαύμα”, αν το ουκρανικό drone ανατιναζόταν στο Ιόνιο με θύματα ή υλικές ζημιές.

Την ίδια ώρα που στη Μεσσηνία “βρέχει” δισεκατομμύρια για το κεφάλαιο, ο λαός παραμένει απροστάτευτος. Τα σχολεία στερούνται ολοκληρωμένης αντισεισμικής θωράκισης, η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας βρίσκεται σε οριακή κατάσταση, τα νοσοκομεία υποβαθμίζονται, ενώ απουσιάζουν σύγχρονα έργα ύδρευσης και άρδευσης, αντιπλημμυρικής προστασίας κ.ά. Παράλληλα, η αγροτική και η επαρχιακή οδοποιία παραμένουν σε κακή κατάσταση.

Οι τζίροι-ρεκόρ του τουρισμού, που το 2025 ξεπέρασαν τα 11,4 δισ. ευρώ, στηρίζονται στην ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και επιβεβαιώνουν ότι η καπιταλιστική τουριστική ανάπτυξη δημιουργεί ολοένα και μεγαλύτερα αδιέξοδα για τη ζωή των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων και του λαού συνολικά.

Χαρακτηριστικά είναι τα εξής:

•Οι νέες θέσεις εργασίας χαρακτηρίζονται από εποχικότητα, ευέλικτες μορφές απασχόλησης, ωράρια που φτάνουν τις 10 και 12 ώρες ημερησίως. Οι μισθοί ισοδυναμούν με το κόστος μιας διανυκτέρευσης των πλούσιων πελατών στις πολυτελείς κλίνες.

•Προτεραιότητα δίνεται στον πολυτελή τουρισμό και όχι γενικά στην ικανοποίηση της ανάγκης του λαού για αναψυχή. Έτσι την ίδια ώρα, στην Ελλάδα του “τουριστικού θαύματος” και των αλλεπάλληλων “ρεκόρ”, το 50% των εργαζομένων, δεν μπορεί να προγραμματίσει καλοκαιρινές διακοπές.

•Η ανάπτυξη αυτή συμβάλλει στην αύξηση των ενοικίων και του κόστους στέγασης. Η λαϊκή οικογένεια στην Καλαμάτα και σε όλο το νομό έρχεται αντιμέτωπη με διπλάσια ενοίκια σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ενώ η αγορά κατοικίας αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός.

•Ενώ το κράτος προσφέρει τα πάντα στους μεγαλοεπενδυτές, την ίδια ώρα φορολογεί βαριά τους αυτοαπασχολούμενους, οι οποίοι επιπλέον στενάζουν από το αυξημένο κόστος λειτουργίας. Για χρήση λίγων τραπεζοκαθισμάτων σε δημόσιο χώρο πληρώνουν πανάκριβα δημοτικά τέλη, ενώ “πληρώνουν” αυτοί το μάρμαρο από τις αναπλάσεις και τα έργα “βιτρίνας” στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

•Οι μεγάλες επενδύσεις στον Τουρισμό δημιουργούν πρόσθετες πιέσεις στις υποδομές, στους φυσικούς πόρους και στο περιβάλλον, επιβαρύνοντας την καθημερινότητα του λαού. Η ελεύθερη πρόσβαση σε παραλίες, σε ελεύθερους χώρους, υπονομεύεται, ενώ μεγαλώνουν φαινόμενα έλλειψης νερού ακόμα και στο ρεύμα, λόγω αύξησης της ζήτησης και της ανυπαρξίας υποδομών.

Ο λαός της Μεσσηνίας δεν έχει να κερδίσει τίποτα από αυτού του τύπου ανάπτυξη. Θα πρέπει να διεκδικήσει όρους δουλειάς, σύγχρονα έργα και υποδομές ώστε να ικανοποιούνται οι δικές του ανάγκες για:

•Σταθερή δουλειά με δικαιώματα, 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Μέτρα για ουσιαστική προστασίας στην Υγεία και στην Ασφάλεια των εργαζομένων

•Αναβάθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και των 2 νοσοκομείων του νομού

•Έργα αντισεισμικής θωράκισης, αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής προστασίας

•Κάλυψη των αναγκών για την εργατική – λαϊκή στέγη. Προστασία της πρώτης κατοικίας απ’ τους πλειστηριασμούς και τα “κοράκια” των τραπεζών και των funds

•Αναβάθμιση των υποδομών σε ύδρευση και άρδευση, στην αγροτική οδοποιία

•Καμία εμπορευματοποίηση παραλιών και δημόσιων χώρων, ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζομένους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες και τη νεολαία της περιοχής να αντιμετωπίσουν τα επιχειρήματα περί «ανάπτυξης για όλους» και να οργανώσουν την πάλη τους απέναντι σε μια πολιτική που θυσιάζει τις λαϊκές ανάγκες στον βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Με την οργανωμένη πάλη και την αντεπίθεση του εργατικού – λαϊκού κινήματος, να ανοίξουμε τον δρόμο για ριζικές αλλαγές και ανατροπές, για να είναι οι εργαζόμενοι, ο λαός, νοικοκύρηδες στον τόπο τους».