Πως η αρχαία ελληνική πολιτική έγινε η «επίγεια μετάφραση» του Σύμπαντος

Πως η αρχαία ελληνική πολιτική έγινε η «επίγεια μετάφραση» του Σύμπαντος

Συχνά νομίζουμε ότι η πολιτική είναι απλώς ένα παιχνίδι εξουσίας ή ένας πρακτικός συμβιβασμός. Όμως, για τους αρχαίους Έλληνες σοφούς, η γέννησή της ήταν μια πραγματική πνευματική αποκάλυψη.

Η μεγάλη τους σύλληψη ήταν απλή αλλά συγκλονιστική.  Ο ανθρώπινος βίος πρέπει να «αληθεύει», παίρνοντας παράδειγμα από τη λογική αρμονία του Σύμπαντος.

Οι σοφοί της εποχής (όπως ο Σόλων, ο Θαλής και οι υπόλοιποι μεγάλοι στοχαστές)  λειτούργησαν ως οι απόλυτοι πνευματικοί δέκτες, συλλαμβάνοντας μια κορυφαία ιδέα. Πώς να μεταφέρουν την κοσμική αρμονία στην ανθρώπινη κοινωνία για να εξισορροπήσουν τις αντιθέσεις της.  Παρατήρησαν τον κόσμο γύρω τους. Είδαν ότι στη φύση τα αντίθετα στοιχεία (το κρύο και το ζεστό, η μέρα και η νύχτα) δεν αλληλοκαταστρέφονται, αλλά συνυπάρχουν σε τέλεια ισορροπία χάρη σε έναν βαθύτερο κοσμικό νόμο.

Αναρωτήθηκαν λοιπόν. Αφού το Σύμπαν λειτουργεί με τέτοια αρμονία, γιατί να μην κάνουμε το ίδιο και στην κοινωνία των ανθρώπων;

 Έτσι γεννήθηκε η πολιτική και η δημοκρατία. Δεν ήταν ένα έτοιμο δώρο από τους θεούς, αλλά μια πνευματική γέφυρα που έστησαν οι σοφοί ανάμεσα στον ουρανό και τη γη:

  • Όπως η φύση ισορροπεί τα αντίθετα, έτσι και η πόλη έπρεπε να βρει έναν τρόπο να εξισορροπήσει τις κοινωνικές τάξεις (τους πλούσιους και τους φτωχούς) για να αποφευχθεί ο εμφύλιος σπαραγμός.
  • Οι σοφοί κατάλαβαν ότι η καταστροφή (η ύβρις) έρχεται πάντα από την υπερβολή,  είτε αυτή είναι ο ακραίος πλούτος των λίγων είτε η τυφλή οργή των πολλών. Η δικαιοσύνη και οι γραπτοί νόμοι μπήκαν ως όρια για να κρατούν τις ισορροπίες στην κοινωνία.
  • Ο άνθρωπος «αληθεύει» και ολοκληρώνεται και εξανθρωπίζεται μόνο  μέσα στην πόλιν όταν συμμετέχει ενεργά στα κοινά, ζώντας με βάση τη λογική και τον διάλογο.

Με απλά λόγια,  η πολιτική εφευρέθηκε για να γίνει η κοινωνία  ένας μικρός, αρμονικός «κόσμος». Ήταν η απόφαση των ανθρώπων να κυβερνηθούν με βάση τη λογική του Σύμπαντος και όχι με τη βία του, ισχυρού.

 Ένα διαχρονικό μάθημα που δείχνει ότι η δημοκρατία δεν είναι απλώς ένα πολίτευμα, αλλά ένας καθημερινός αγώνας να ευθυγραμμίσουμε τη ζωή μας με την αρμονία και το δίκαιο.

Γράφει ο Σταύρος Στραβόλαιμος