Χωρίς νερό, όρθιοι και με την υποδομή να υπολειτουργεί
Για την υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης του αεροδρομίου Καλαμάτας στη νέα εταιρεία Kalamata Airport, με επικεφαλής τη Fraport, γράφαμε και ξαναγράφαμε, με τις υπογραφές τελικά να πέφτουν στις 22 Ιουνίου.
Βέβαια, η εταιρεία στην οποία πλέον έχει παραχωρηθεί, ξεκαθάρισε ότι μέχρι τον Νοέμβριο δεν πρόκειται να αναλάβει τη διαχείριση του αεροδρομίου, οπότε λειτουργεί όπως υπολειτουργούσε τα τελευταία χρόνια: χωρίς νερό για τους ταξιδιώτες, με τις οθόνες και τα ηχεία να υπολειτουργούν, όπως και ο κλιματισμός και τις θέσεις για όσους περιμένουν να ταξιδέψουν να είναι ελάχιστες μπροστά στον όγκο των επιβατών, οπότε όσοι προλαβαίνουν κάθονται, με τους υπόλοιπους να ξεροσταλιάζουν όρθιοι!
Τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι υπερβολές, αλλά δυστυχώς είναι η πραγματικότητα και την αποδεικνύουν οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο.
Ξεκινάμε από το ζήτημα των κυλικείων που παραμένουν κλειστά.
Έτσι, ως λύση αποφασίστηκε να μπουν μηχανήματα, όμως οι οδηγίες είναι μόνο στα ελληνικά, ενώ στα μηχανήματα με νερό δεν υπήρχαν ποτήρια.

Σχετικά με τις οθόνες που αναγράφουν τις πτήσεις, ελάχιστες λειτουργούν, ενώ σε πτήση που είχε καθυστέρηση σχεδόν δύο ώρες, οι επιβάτες δε λάμβαναν καμία ενημέρωση, με τα μεγάφωνα να υπολειτουργούν, όπως και ο κλιματισμός.
Τέλος, πες ενημέρωση δε χρειάζεται, νερό δε χρειάζεται, αλλά το να μην υπάρχουν ούτε καν θέσεις στην αίθουσα αναχωρήσεων νομίζουμε πως είναι τραγικό. Σε συνδυασμό, πάντως, όλα αυτά, κάνουν τους ταξιδιώτες να φεύγουν από την περιοχή μας με τις χειρότερες εντυπώσεις.
Τι θα κάνει όταν η κοινοπραξία αναλάβει το αεροδρόμιο Καλαμάτας
Τα παραπάνω ελπίζουμε και πιστεύουμε ότι θα αποτελέσουν παρελθόν, όταν η κοινοπραξία των Fraport AG, Delta Airport Investments του Ομίλου Κοπελούζου και «ΠΗΛΕΑΣ Συμμετοχών» της οικογένειας Κωνσταντακόπουλου (ΤΕΜΕΣ) αναλάβει τη λειτουργία του αεροδρομίου.
Τα έργα που προβλέπονται
Η περίοδος παραχώρησης θα διαρκέσει σαράντα χρόνια από την ημερομηνία έναρξής
της, ενώ η συνολική διάρκεια της σύμβασης φτάνει τα σαράντα δύο χρόνια.
Παράλληλα, προβλέπεται δυνατότητα διαπραγμάτευσης για παράταση έως δέκα
επιπλέον έτη, χωρίς όμως να δημιουργείται υποχρέωση αποδοχής από καμία πλευρά.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τεχνικές προβλέψεις της σύμβασης, οι οποίες καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα εξελιχθεί το αεροδρόμιο τα επόμενα χρόνια.
Τα έργα χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες.
Η πρώτη αφορά στα επικείμενα έργα, τα οποία πρέπει να ολοκληρωθούν μέσα στα πρώτα τρία χρόνια της παραχώρησης. Σε αυτά περιλαμβάνονται τόσο εκτεταμένες ανακαινίσεις των υφιστάμενων εγκαταστάσεων όσο και έργα επέκτασης που θα αυξήσουν τη χωρητικότητα και θα αναβαθμίσουν το επίπεδο εξυπηρέτησης των επιβατών.
Η δεύτερη κατηγορία αφορά στα μελλοντικά έργα, τα οποία θα αποφασίζονται ανάλογα με την αύξηση της αεροπορικής κίνησης και τις ανάγκες που θα δημιουργούνται στην πορεία της παραχώρησης. Σε αυτά περιλαμβάνονται νέες επεκτάσεις του αεροσταθμού, πρόσθετοι χώροι στάθμευσης αεροσκαφών και οχημάτων, αναβαθμίσεις των υποδομών και κάθε παρέμβαση που θα απαιτείται για να διατηρείται το αεροδρόμιο στα προβλεπόμενα επίπεδα λειτουργίας.
Ανοικτό το ενδεχόμενο επέκτασης του διαδρόμου
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της σύμβασης αφορά στη δυνατότητα εξέτασης επέκτασης του διαδρόμου προσγείωσης και απογείωσης.
Το κείμενο προβλέπει ότι ο παραχωρησιούχος έχει το δικαίωμα να μελετήσει την επέκταση του διαδρόμου, εφόσον αυτή κριθεί τεχνικά εφικτή, με το σύνολο του κόστους να βαρύνει τον ίδιο και όχι το Ελληνικό Δημόσιο. Η σχετική πρόβλεψη ενσωματώνεται στα μακροπρόθεσμα ρυθμιστικά σχέδια ανάπτυξης του αεροδρομίου και δεν αποτελεί υποχρεωτικό έργο από την πρώτη ημέρα της παραχώρησης.
Η σύμβαση επιβάλλει ιδιαίτερα αυστηρό πλαίσιο παρακολούθησης της κατάστασης του αεροδρομίου.
Ο παραχωρησιούχος υποχρεούται να τηρεί αναλυτικό μητρώο βλαβών και επισκευών, να πραγματοποιούνται ετήσιες εκτιμήσεις της κατάστασης όλων των εγκαταστάσεων από ανεξάρτητο μηχανικό, ενώ η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας θα έχει πλήρη πρόσβαση στα στοιχεία. Οι εγκαταστάσεις θα κατατάσσονται σε πέντε κατηγορίες, από «Εξαιρετική» έως «Κρίσιμη», με στόχο όλες να διατηρούνται τουλάχιστον στην κατηγορία «Καλή». Για κάθε διαπιστωμένη ανάγκη θα συντάσσονται σχέδια ανακαίνισης με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και προτεραιότητες.
Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση





























