Από τις 5 Μαΐου 2026 βρίσκεται σε εξέλιξη μια υπόθεση που πλέον δεν αφορά μόνο στη μη ταξινόμηση συγκεκριμένων λεωφορείων.
Αφορά στο κύρος μιας δημόσιας υπηρεσίας, την αξιοπρέπεια των εργαζομένων της και την ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου να προστατεύσει εκείνους που εφαρμόζουν τον νόμο.
Η Διεύθυνση Μεταφορών Μεσσηνίας αρνήθηκε να προχωρήσει στην ταξινόμηση λεωφορείων, επειδή, σύμφωνα με τη θέση της υπηρεσίας, δεν πληρούνταν οι προβλεπόμενες από τη νομοθεσία προϋποθέσεις.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης.
Οι υπάλληλοι έμειναν στη θέση τους.
Παρά τις πιέσεις και, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, παρά τα υπηρεσιακά «εντέλλεσθε» που φέρεται να διακινούνταν από γραφείο σε γραφείο -και, όπως χαρακτηριστικά καταγγέλλεται, «από καφενείο σε καφενείο»- οι υπάλληλοι αρνήθηκαν να παρακάμψουν τη νομοθεσία.
Δεν υπέκυψαν.
Δεν έβαλαν την υπηρεσιακή τους ευθύνη στην άκρη.
Δε δέχθηκαν να προχωρήσουν σε μια διαδικασία που θεωρούσαν μη σύννομη.
Επέμειναν στην εφαρμογή του νόμου.
Και τελικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, η θέση τους επιβεβαιώθηκε από τη νομική υπηρεσία της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Αυτό σημαίνει κάτι πολύ απλό:
Οι υπάλληλοι έκαναν τη δουλειά τους σωστά.
Όταν ο υπάλληλος προστατεύει τη νομιμότητα, ποιος τον προστατεύει;
Το ερώτημα πλέον απευθύνεται ευθέως στον περιφερειάρχη Πελοποννήσου.
Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να προστατευθούν οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι;
Όταν ένας δημόσιος υπάλληλος καλείται να εφαρμόσει τη νομοθεσία, όταν αρνείται να προχωρήσει σε πράξη που θεωρεί μη σύννομη και όταν στη συνέχεια η νομική υπηρεσία της ίδιας της Περιφέρειας επιβεβαιώνει την ορθότητα της υπηρεσιακής θέσης, τότε ο υπάλληλος αυτός δεν πρέπει να βρίσκεται στο στόχαστρο.
Πρέπει να έχει τη στήριξη της διοίκησης.
Οι υπάλληλοι της Διεύθυνσης Μεταφορών Μεσσηνίας δεν είναι δυνατόν να διασύρονται δημόσια επειδή έκαναν αυτό που ορίζει ο νόμος.
Δεν είναι δυνατόν να στοχοποιούνται επειδή αρνήθηκαν να κάνουν κάτι που, κατά την υπηρεσιακή και νομική κρίση της Περιφέρειας, δεν μπορούσε να γίνει νόμιμα.
Και δεν είναι δυνατόν η πολιτική ηγεσία να παρακολουθεί αμέτοχη.
Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι έκαναν το καθήκον τους.
Οι υπάλληλοι είχαν κάθε λόγο να υποχωρήσουν.
Είχαν απέναντί τους πιέσεις, δημοσιεύματα και μια κατάσταση που δημιουργούσε προσωπικό και υπηρεσιακό κόστος.
Όμως, επέλεξαν τον δύσκολο δρόμο:
Να εφαρμόσουν τον νόμο.
Και ακριβώς επειδή επέμειναν, η υπόθεση οδηγήθηκε στη νομική υπηρεσία της Περιφέρειας, η οποία —σύμφωνα με τη σχετική έγγραφη θέση— επιβεβαίωσε ότι η υπηρεσία ενεργούσε ορθά.
Αυτό θα έπρεπε να είναι λόγος επιβράβευσης και θεσμικής προστασίας των εργαζομένων και όχι αφορμή για δημόσια στοχοποίησή τους.
Η Περιφέρεια πρέπει να προστατεύσει το κύρος της
Το ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο τα λεωφορεία.
Είναι εάν μια δημόσια υπηρεσία μπορεί να εφαρμόζει τον νόμο χωρίς να φοβάται ότι οι υπάλληλοί της θα βρεθούν εκτεθειμένοι όταν αρνούνται να παρακάμψουν τις προβλεπόμενες διαδικασίες.
Είναι εάν οι υπάλληλοι που τηρούν τη νομιμότητα έχουν την κάλυψη της διοίκησης.
Είναι εάν η νομική υπηρεσία της Περιφέρειας έχει λόγο και εάν οι γνωμοδοτήσεις της γίνονται σεβαστές.
Και πάνω απ’ όλα είναι θέμα πολιτικής ευθύνης.
Κύριε περιφερειάρχη, τώρα πρέπει να μιλήσετε.
Κύριε περιφερειάρχη Πελοποννήσου, οι υπάλληλοι της Διεύθυνσης Μεταφορών Μεσσηνίας έκαναν αυτό που οφείλουν να κάνουν.
Επέμειναν στη νομιμότητα.
Αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε πράξεις που θεωρούσαν ότι δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις.
Παρά τις πιέσεις, δεν υποχώρησαν.
Και όταν το ζήτημα κρίθηκε από τη νομική υπηρεσία της Περιφέρειας, η θέση της υπηρεσίας επιβεβαιώθηκε.
Τώρα είναι η δική σας σειρά.
Προστατεύστε τους υπαλλήλους σας.
Προστατεύστε τη Διεύθυνση Μεταφορών Μεσσηνίας.
Προστατεύστε το κύρος της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Μην αφήνετε ανθρώπους που έκαναν το υπηρεσιακό τους καθήκον να διασύρονται δημόσια.
Μην αφήνετε μια δημόσια υπηρεσία να εμφανίζεται ως «εμπόδιο», όταν οι εργαζόμενοι σε αυτήν έχουν επιλέξει να εφαρμόσουν τη νομοθεσία.
Και κυρίως, μην επιτρέπετε να δημιουργείται η εντύπωση ότι στην Περιφέρεια Πελοποννήσου η τήρηση της νομιμότητας αποτελεί μειονέκτημα για έναν υπάλληλο.
Οι υπάλληλοι που τηρούν τον νόμο πρέπει να αισθάνονται ότι η διοίκηση βρίσκεται δίπλα τους.
Η υπόθεση πρέπει να κλείσει θεσμικά, καθαρά και άμεσα.
Γιατί στο τέλος της ημέρας το ερώτημα δεν είναι ποιος φωνάζει περισσότερο.
Το ερώτημα είναι: Ποιος έκανε σωστά τη δουλειά του;
Και σύμφωνα με τη θέση της ίδιας της νομικής υπηρεσίας της Περιφέρειας, οι υπάλληλοι της Διεύθυνσης Μεταφορών Μεσσηνίας έκαναν το καθήκον τους.
Τώρα πρέπει να το αναγνωρίσει και να το υπερασπιστεί δημόσια η πολιτική ηγεσία της Περιφέρειας.
Δημήτρης Γ Φαββατάς
Μέλος Γ Σ ΟΣΥΑΠΕ, πρόεδρος ΝΤ ΑΔΕΔΥ Μεσσηνίας























