Το 2016 έπαψε να λειτουργεί έπειτα από 66 χρόνια το Ιερατικό Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Καλαμάτας, από το οποίο, σύμφωνα με ρεπορτάζ που είχαμε κάνει πριν από χρόνια, μας είχαν ενημερώσει ότι είχαν αποφοιτήσει πάνω από 2.000 ιερείς.
Μιλώντας τότε με τον τελευταίο διευθυντή, μας είχε πει ότι το «λουκέτο» μπήκε διότι υπήρχαν νομικά ζητήματα, καθώς και οικονομικά θέματα, ενώ σε όλο αυτό συνέβαλαν και οι πλημμύρες, καθώς το σχολείο είχε υποστεί μεγάλες ζημιές, που όμως αντιμετωπιστήκαν.
Κι αφού τα χρόνια πέρασαν και το κτήριο παρέμενε κλειστό, ο Δήμος Καλαμάτας ζήτησε από τη Μητρόπολη να του παραχωρηθεί για να δημιουργηθεί Κέντρο Διημέρευσης/Ημερήσιας Φροντίδας Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, ενώ μέρος του θα παραχωρούνταν στο Κέντρο Ημέρας Παιδιών και Εφήβων με Αυτισμό Μεσσηνίας. Μάλιστα, τότε δημιουργήθηκαν και δύο μισθωτήρια, προκειμένου να είναι εφικτή η κατάθεση πρότασης χρηματοδότησης.
Ο Δήμος Καλαμάτας επιχείρησε να εντάξει το συγκεκριμένο έργο στην προηγούμενη ΣΒΑΑ, αλλά τελικά η πρόταση δε χρηματοδοτήθηκε και πλέον είναι κοντά στο να εγκαταλείψει το όλο εγχείρημα, αφού βλέπει ότι με τα χρηματοδοτικά εργαλεία που είναι διαθέσιμα οι πιθανότητες υλοποίησής του είναι μηδαμινές.
Εμείς βρεθήκαμε στο συγκεκριμένο χώρο, που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αγίου Γεωργίου και Βαγγέλη Δράκου, και δε δυσκολευτήκαμε να μπούμε, αφού μέρος της περίφραξης έχει εξαφανιστεί, ενώ η πρώτη εικόνα που αντικρίζει κάποιος είναι τα χορτάρια, που φτάνουν τα δύο μέτρα.
Να σημειωθεί ότι το ακίνητο γειτνιάζει με τα 15ο και 11ο Νηπιαγωγεία Καλαμάτας.
Συνεχίζοντας περιμετρικά του κτηρίου, κάποιοι έχουν ανοίξει μια μεγάλη τρύπα στον τοίχο και, προφανώς, από εκεί εισέρχονται.
Όταν μπήκαμε, αντιληφθήκαμε ότι εκεί ήταν ο χώρος της κουζίνας, ενώ όσο περπατούσαμε βλέπαμε εικόνες καταστροφής, σπασμένα τζάμια, σώματα καλοριφέρ πεταμένα στο έδαφος και διαλυμένα μπάνια.
Στο χώρο δε που λειτουργούσε το κεντρικό γραφείο, εκατοντάδες εκπαιδευτικά βιβλία, απουσιολόγια και γενικά έγγραφα έδειχναν ότι κάποτε υπήρχε ζωή εκεί μέσα.
Προχωρώντας στον μεγάλο διάδρομο που οδηγούσε στα υπνοδωμάτια, όπου υπήρχαν κρεβάτια και ερμάρια, τα μεν κρεβάτια έχουν γλιτώσει από τους βάνδαλους, αλλά όλα τα υπόλοιπα είναι διαλυμένα.
Όπως γίνεται αντιληπτό, πρόκειται για έναν χώρο που αφέθηκε στη μοίρα του, ποτέ δεν άδειασε από ό,τι υπήρχε στο εσωτερικό του και, κυρίως, παραμένει ελεύθερος στον καθένα για να εισέλθει.
Γιατί το να είχε απλά παραβιαστεί μια πόρτα ή ένα παράθυρο και να είχαν εισέλθει, φαίνεται κάτι συνηθισμένο, αλλά το να έχουν ανοίξει τρύπα σε τοίχο, που μάλιστα έχει διπλά τούβλα, δείχνει μανία.
Το σίγουρο είναι ότι πρέπει άμεσα να καθαριστεί τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, να σφραγιστεί ξανά και οι αρμόδιοι να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να εξετάσουν πώς θα μπορούσε να αποκτήσει ξανά ζωή.
Ίσως φοιτητική στέγη; Ίσως κατοικίες για ευάλωτες οικογένειες; Ίσως, ίσως, ίσως, οι ιδέες σίγουρα είναι πολλές για ένα κτήριο που βρίσκεται μόλις μερικά μέτρα από το κέντρο της Καλαμάτας.
Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση
