Συμπληρώνεται φέτος, τον Σεπτέμβρη του 2026, μια ολόκληρη δεκαετία από τις μαύρες μέρες του Σεπτεμβρίου (6/9) του 2016. Δέκα χρόνια από τότε που οι φονικές πλημμύρες έπνιξαν τον Δήμο Καλαμάτας, αφήνοντας πίσω τους ανθρώπινες απώλειες, κατεστραμμένα σπίτια, διαλυμένες περιουσίες, κατεστραμμένες επιχειρήσεις, βυθισμένα αυτοκίνητα και ισοπεδωμένες υποδομές. Τα πράγματα θα ήταν ακόμα πιο τραγικά, αν λειτουργούσαν τα σχολεία ή αν είχε συμβεί σε εργάσιμη ώρα.
Δέκα χρόνια μετά, οι πληγές στις γειτονιές της πόλης και στα χωριά μας παραμένουν ανοιχτές. Η οδός Γλαύκου, η Βαγγέλη Δράκου, τα Γιαννιτσάνικα, η Ναυαρίνου, η Δυτική Παραλία και ο Κορδίας στην Καλαμάτα, η Θουρία, το Πήδημα, ο κάμπος, βρίσκονται στην ίδια –και χειρότερη– κατάσταση. Κάθε φορά που βρέχει, οι κάτοικοι ζουν με τον τρόμο της επόμενης καταστροφής, γιατί για τη Δημοτική Αρχή και την κυβέρνηση η προστασία της ανθρώπινης ζωής θεωρείται «κόστος». Μια δεκαετία που δεν έχει γίνει ουσιαστικά τίποτα. Το κυριότερο είναι πως παραμένει η αιτία που μας έφτασε ως εδώ και δεν είναι άλλη από την απουσία σύγχρονης αντιπλημμυρικής προστασίας για τον Δήμο Καλαμάτας.
Η τραγική αποτίμηση μιας χαμένης δεκαετίας
-Το «φάντασμα» του σχεδίου του “Μορέα” για την αντιπλημμυρική προστασία: Η Δημοτική Αρχή αποθέωσε ένα αντιεπιστημονικό και φαραωνικό σχέδιο, το οποίο, αφού έγινε μπαλάκι επιχειρηματικών παζαριών και πολιτικών σκοπιμοτήτων, κατέρρευσε αφήνοντας την πόλη αθωράκιστη. Ετοιμάζονται να το φέρουν από την πίσω πόρτα, με άλλον σχεδιασμό, που κερδισμένος θα είναι ξανά ο Μορέας, που έχει την κύρια ευθύνη για τις καταστροφές του 2016.
-Μηδέν έργο στη Λαγκάδα της Ράχης: Σε μια περιοχή που χτυπήθηκε βάναυσα, που δέχτηκε το πιο σκληρό πλήγμα, δεν έχει καρφωθεί ούτε ένα καρφί για την αντιπλημμυρική τους θωράκιση. Αν συμβεί κάτι αντίστοιχο ή και μικρότερης έντασης, θα έχουμε πάλι πλημμυρισμένα σπίτια και κατεστραμμένα αμάξια.
-Μηδέν έργο και στη Βαγγέλη Δράκου: Ακόμα περιμένουμε να γίνει η διάνοιξή της. Το 13ο Δημοτικό συνεχίζει να είναι απροστάτευτο στην παραμικρή νεροποντή. Την ίδια ώρα συνεχίζονται προκλητικά οι υποσχέσεις και τα «φιλικά χτυπήματα» στην πλάτη από τη Δημοτική Αρχή προς τους κατοίκους.
-Το γεφύρι της Άρτας στα Γιαννιτσάνικα: Ένα έργο που ξεκίνησε με ρυθμούς χελώνας, ξεκινάει και σταματάει ανάλογα με τη στρόφιγγα του Μορέα, τώρα έχει εγκαταλειφτεί και έχει αφήσει την περιοχή ακόμη πιο ευάλωτη και εκτεθειμένη στα ακραία φαινόμενα.
-12 χρόνια υποσχέσεις: Το αντιπλημμυρικό της Ευρυπίδου συμπληρώνει πάνω από μια δεκαετία στα λόγια. Από τον Μάρτιο που ανοίχτηκαν οι προσφορές ακόμα δεν έχει μπει αγωγός πουθενά, με συνέπεια όλες οι περιοχές στις οδούς Κρήτης-Ακρίτα κ.λπ. να γίνονται Βενετία με την πρώτη βροχή.
-Χαμένα έργα και διαλυμένες συμβάσεις: Η σύμβαση για το έργο Θουρία – Αντικάλαμος λύθηκε, στέλνοντας το έργο στις ελληνικές καλένδες. Κινδυνεύει άμεσα το νοσοκομείο, όπου ο χώρος των επειγόντων γίνεται μια μικρή λίμνη όταν ψιλοβρέχει.
-Στη Θουρία δεν έχει γίνει επίσης κανένα έργο στο ρέμα των Αγίων Θεοδώρων, που έπαιξε τεράστιο ρόλο στο να πλημμυρίσει το χωριό.
-Στο Πήδημα μόλις τον προηγούμενο Γενάρη δημιουργήθηκαν πολύ σοβαρά προβλήματα από τις έντονες βροχοπτώσεις, καθώς χείμαρρος με μεγάλο όγκο φερτών υλικών διέκοψε την κυκλοφορία και μπάζωσε την επαρχιακή οδό Αγίου Κωνσταντίνου, περίπου δύο χιλιόμετρα από το νέο κυκλικό κόμβο, στο ύψος της δεξαμενής που υδροδοτεί την Καλαμάτα.
–Απροστάτευτος ο παραγωγικός κάμπος: Οι αγρότες και οι κάτοικοι της υπαίθρου βλέπουν τα χωράφια τους να παραμένουν έρμαια των στοιχείων της φύσης, χωρίς κανένα σοβαρό αποστραγγιστικό έργο.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι πως συνδημότες μας που κατέφυγαν σε δικαστήριο για τις ευθύνες της πλημμύρας και τις αποζημιώσεις που δικαιούνταν δικαιώθηκαν πλήρως. Η απόφαση του δικαστηρίου έδειξε σαφείς και τεκμηριωμένες ευθύνες στην Περιφερειακή και Δημοτική Αρχή και στο αρμόδιο υπουργείο ως υπευθύνους για τα αποτελέσματα της πλημμύρας. Αντί αυτό να τους ταρακουνήσει, αυτοί κοιμούνται το ύπνο του δικαίου.
Το κράτος στάθηκε και απέναντι στους πληγέντες που πήραν ψίχουλα για τις καταστροφές που υπέστησαν, πολλοί από αυτούς δεκάδων χιλιάδων ευρώ. Το ίδιο και επιχειρήσεις που σε μερικές περιπτώσεις στην παραλία έφτασαν πάνω από εκατό χιλιάδες ευρώ. Με το ζόρι πήραν κάποιοι 600 ευρώ ή και 5.000 ευρώ για κατεστραμμένες οικοσκευές.
Μας απαντάνε συχνά πως χρήματα για αντιπλημμυρική προστασία δεν έχουν και δε βρίσκουν. Την ίδια ώρα βρίσκουν για άλλες προτεραιότητες π.χ. για τον “Μορέα” δίνουν, βρέξει – χιονίσει, 40 εκατ. ευρώ ρήτρα για τα διόδια, στον ανάδοχο για τον δρόμο Καλαμάτα-Πύλος-Μεθώνη δίνουν 79,3 εκατ. αποζημίωση, για τις ΑΠΕ δίνουν εκατ. ευρώ, την ίδια ώρα που πληρώνουμε πανάκριβό το ρεύμα και πολλά άλλα παραδείγματα.
Παράλληλα ο Δήμος Καλαμάτας βρίσκει και δίνει πολλά εκατομμύρια για έργα βιτρίνας, ενώ εντάσσεται σε διάφορά ευρωπαϊκά προγράμματα που πολλές φορές δεν καταλαβαίνουμε ούτε τι θα κάνουν ούτε τι πραγματικά προσφέρουν.
Η Ε.Ε. έχει χρήματα για άλλες προτεραιότητες, όπως να δίνει 800 δισ. στην πολεμική οικονομία, να δίνει πολεμοφόδια και βόμβες στην Ουκρανία. Στο ίδιο μοτίβο η κυβέρνηση της Ν.Δ. δίνει 7 δισ. για την πολεμική προετοιμασία, 3,5% του ΑΕΠ στο ΝΑΤΟ, 500.000 για τη φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα, 225 εκατ. ευρώ για τους Patriot για την προστασία της Aramco και παράλληλα μας ξεζουμίζει με 5,185 δισ. υπερπλεόνασμα.
Δεν πρόκειται για «ανικανότητα». Πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή. Επιλέγουν να χρηματοδοτούν έργα βιτρίνας και επιχειρηματικά κέρδη, αντί για έργα ζωτικής σημασίας που προστατεύουν τον λαό.
Δε θα γίνουμε θεατές στο ίδιο έργο! Με τις παρεμβάσεις μας μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο, συνεχίζουμε να δίνουμε τη μάχη. Καλούμε τους κατοίκους των πληγεισών περιοχών, τα σωματεία, τους συλλόγους και κάθε σκεπτόμενο δημότη να δυναμώσουν τη φωνή της διεκδίκησης.
Απαιτούμε εδώ και τώρα:
1. Γενναία κρατική χρηματοδότηση για ολοκληρωμένα, επιστημονικά τεκμηριωμένα και ασφαλή αντιπλημμυρικά έργα σε όλο τον Δήμο Καλαμάτας
2. Άμεση επανέναρξη και ολοκλήρωση των έργων στα Γιαννιτσάνικα και την Ευριπίδου
3. Ολοκληρωμένο σχέδιο καθαρισμού και αστυνόμευσης όλων των ρεμάτων και των αποστραγγιστικών δικτύων του κάμπου.
Οι ζωές μας και η προστασία της λαϊκής περιουσίας δεν είναι κόστος.
Είναι δικαίωμα!
Λαϊκή Συσπείρωση Καλαμάτας
























