Η λέξη άτομο σημαίνει κάτι που είναι άτμητο, δηλαδή δεν τεμαχίζεται. Αυτό πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι με πρωτεργάτη τον Δημόκριτο κι έδωσαν αυτόν τον ορισμό για το πιο μικροσκοπικό σωματίδιο της ύλης.
Αυτή η αντίληψη κράτησε ως τις αρχές του περασμένου αιώνα, ώσπου το ζεύγος Κιουρί ανακάλυψε τη ραδιενέργεια κι έτσι άλλαξαν τα δεδομένα για τη δομή του ατόμου.
Από εδώ ενδεχομένως να προέρχεται κι ο χαρακτηρισμός του καθενός από εμάς, ως άτομα, γιατί δεν μπορεί να τεμαχιστεί ο οποιοσδήποτε άνθρωπος χωρίς αυτός να χάσει την οντότητά του, δηλαδή να πεθάνει.
Ας αφήσουμε, όμως, τη φιλολογία και τις χημικές ιδιότητές του κάθε ατόμου, που είναι πάρα πολλές κι ας έρθουμε στην ουσία της λέξης άτομο.
Τα άτομα στο σύνολό τους είναι τα πιο μικροσκοπικά σωματίδια που υπάρχουν, αλλά κι ο θεμέλιος λίθος του σύμπαντος υλικού κόσμου.
Παρ’ όλο το απίστευτα μικροσκοπικό τους μέγεθος, είναι παντοδύναμα και δημιουργικά. Μπορούν να συνενώνονται μεταξύ τους και να σχηματίζουν ενώσεις, κι έτσι δημιουργήθηκε ο φανταστικός κόσμος που βλέπουμε γύρω μας!
Ως εκ τούτου, όποιος αγγίζει την καρδιά του ατόμου, που είναι ο πυρήνας του, είναι σαν ν’ αγγίζει τον ίδιο το Θεό.
Από την άλλη μεριά, όποιος προσπαθεί ν’ αλλάξει τη φυσιογνωμία του ατόμου, έρχεται αντιμέτωπος με την τεράστια δύναμη που κρύβει μέσα του κι αυτή σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι καταστροφική!
Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη
Υ.Γ.: Αφιερωμένο στην μνήμη του αξέχαστου συναδέλφου ΠΕΤΡΟΥ ΜΠΟΥΦΕΑ, χημικού, που απεβίωσε πρόσφατα.
