Αθλητικό Κέντρο στην Καλαμάτα: Μεγάλες εξαγγελίες, αλλά πού βρίσκεται ο στίβος;

Η ανακοίνωση για τη δημιουργία ενός μεγάλου αθλητικού κέντρου στην Καλαμάτα, από τον Δήμο Καλαμάτας και την Περιφέρεια Πελοποννήσου, δημιουργεί προσδοκίες για την αναβάθμιση των αθλητικών υποδομών της πόλης. Κάθε επένδυση στον αθλητισμό είναι θετική και ευπρόσδεκτη.

Όμως, η αξία ενός έργου δεν κρίνεται μόνο από το μέγεθος, τον προϋπολογισμό και τις εντυπωσιακές ανακοινώσεις του, αλλά κυρίως από το κατά πόσο ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των πολιτών και των αθλητών.

Και εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: πώς είναι δυνατόν να σχεδιάζεται ένα τόσο μεγάλο αθλητικό κέντρο και να απουσιάζει ο στίβος;

Την ίδια στιγμή που προωθείται η νέα αθλητική εγκατάσταση, η ανακαίνιση του Δημοτικού Σταδίου Καλαμάτας, και σωστά, για τις ανάγκες της ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης μας, οδηγεί σε σημαντικό περιορισμό των δυνατοτήτων ανάπτυξης και λειτουργίας του στίβου. Πρόκειται για μια αντίφαση που οφείλει να προβληματίσει τόσο τη Δημοτική όσο και την Περιφερειακή Αρχή. Δεν μπορεί από τη μία να εξαγγέλλονται νέες υποδομές και από την άλλη να υποβαθμίζεται στην πράξη η δυνατότητα άθλησης σε ένα από τα βασικότερα ολυμπιακά αθλήματα.

Ο στίβος, μέσω του ιστορικού  Μεσσηνιακού Γυμναστικού Συλλόγου (1888), έχει προσφέρει διαχρονικά πάρα πολλά στον αθλητισμό της Καλαμάτας, της Μεσσηνίας, αλλά και της χώρας μας (7ο σωματείο στην κατάταξη του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ανδρών και 11ο στο Πανελλήνιο κάτω των 23 ετών το 2026, ενώ 5 αθλητές του αγωνίστηκαν με τα χρώματα της χώρας).

Έχει αναδείξει αθλητές (Τσάτουμας κάτοχος από το 2007 του πανελληνίου ρεκόρ στο μήκος με 8.66, της Ζέρβας 2η στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων στον ακοντισμό, του Μπάμπη  Μπάμπαλη στα 400 εμπόδια, του Σωτήρη Παπαδέα με πανελλήνιο ρεκόρ στους εφήβους στα 800 μ., του Διονύση Πουλή στα 60 και 100 μ., του Γιώργου Κουλιέρη στα 400 εμπόδια, των σύγχρονων αθλητών του συλλόγου μας, αλλά και  των παλιών αθλητών του Μεσσηνιακού ΓΣ: του Δημήτρη Χελά στα 100, του Μπάμπη Πετρουλάκη στα 100 μ., του Νίκου Μουλατσιώτη στο μήκος και το ύψος, του Νιόνιου Στεφανούρη στον δίσκο, του Γιώργου Δημητριάδη στα 100, του Παναγιώτη Δούση στις μεγάλες αποστάσεις, όπως και δεκάδων άλλων που ξεχνάω και ζητώ συγγνώμη), έχει καλλιεργήσει αξίες και έχει δώσει σε χιλιάδες παιδιά τη δυνατότητα να αθληθούν και να εξελιχθούν στις αθλητικές εγκαταστάσεις του ιστορικού συλλόγου μας… που για τους περισσότερους ήταν το δεύτερο σπίτι μας, αλλά και το σχολείο μας.

Υπάρχει, όμως, και μια ρεαλιστική προοπτική: η δημιουργία ενός κλειστού στίβου, ο οποίος, σε συνδυασμό με το Δημοτικό Στάδιο, θα μπορούσε να συγκροτήσει ένα ολοκληρωμένο σύμπλεγμα αθλητικών εγκαταστάσεων και κέντρο αθλητικής προετοιμασίας για την ανάπτυξη του αθλητικού τουρισμού, που τόσο εξαγγέλλουν οι τοπικές Αρχές. Μια τέτοια υποδομή θα εξυπηρετούσε αθλητές και συλλόγους, θα επέτρεπε προπονήσεις σε καιρικές συνθήκες που στην περιοχή μας είναι καταπληκτικές και θα μπορούσε να προσελκύσει ομάδες και αθλητές από άλλες περιοχές και όλο τον κόσμο.

Δήμος και Περιφέρεια οφείλουν να εξετάσουν σοβαρά αυτή την πρόταση, με συγκεκριμένο σχεδιασμό και τεκμηριωμένη αξιολόγηση κόστους και αναγκών.

Η Καλαμάτα χρειάζεται σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις για την επόμενη 30ετία.Ένα μεγάλο αθλητικό κέντρο δεν μπορεί να θεωρείται ολοκληρωμένο, όταν αφήνει τον στίβο εκτός σχεδιασμού.

Του Μπάμπη Βακαλόπουλου