Πάνος Σόμπολος: Έγραψα κι αυτό το βιβλίο για να αφήσω παρακαταθήκη το πώς κυμάνθηκε το έγκλημα τα τελευταία χρόνια

Παρουσίαση την Τετάρτη 9/11 στην Καλαμάτα του βιβλίου «Γυναικοκτονίες που Συγκλόνισαν το Πανελλήνιο»

Οι παλιότεροι θυμούνται πολύ καλά την ιδιαίτερα χαρακτηριστική φωνή του και τα ρεπορτάζ που μετέδιδε με γλαφυρό και υποδειγματικό δημοσιογραφικό τρόπο μέσα από την ΕΡΤ και αργότερα στο MEGA για όλες τις πολύκροτες υποθέσεις εγκλημάτων, ατυχημάτων ή καταστροφών. Οι νεότεροι μπορούν να μάθουν για τα γεγονότα και τα πρόσωπα αυτών των συγκλονιστικών ιστοριών, οι οποίες διαδραματίστηκαν σε βάθος δεκαετιών, καταγεγραμμένες στο πλαίσιο μιαςεπαγγελματικής διαδρομής σχεδόν μισού αιώνα μπροστά από την κάμερα ή μέσα από τις σελίδες του Τύπου και συμπληρωματικά μέσα από τις δικές του έρευνες για τις παλιότερες εποχές. 

Και είναι αυτό που ο ίδιος αναγνωρίζει ως την παρακαταθήκη του, την καταγραφή για το πώς κυμάνθηκε το έγκλημα στη χώρα μας, που τον ώθησε να έχει ήδη εκδώσει 8 βιβλία και να ετοιμάζεται να βγάλει και άλλα από το συρτάρι του… 

Ο λόγος για τον Πάνο Σόμπολο, ο οποίος θα βρεθεί την προσεχή Τετάρτη 11 Νοεμβρίου στην Καλαμάτα (7.00 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο), με αφορμή το νέο του πολύ ενδιαφέρον πόνημα με το δηλωτικό τίτλο «Γυναικοκτονίες που Συγκλόνισαν το Πανελλήνιο». Ο Πάνος Σόμπολος είναι αναντίρρητα ο «πατριάρχης» του αστυνομικού ρεπορτάζ στην Ελλάδα (για 11 χρόνια και στο δικαστικό). Ξεκίνησε το 1968 ως βοηθός στο αστυνομικό ρεπορτάζ της ιστορικής εφημερίδας «Ακρόπολις» και στα 82 του χρόνια συνεχίζει αεικίνητος και πολυπράγμων, παραδίδοντας μαθήματα ζωής και δεοντολογίας. «Δεν μπέρδευα ποτέ τον ρόλο μου. Εγώ είμαι δημοσιογράφος, όχι αστυνομικός για να εξιχνιάζω υποθέσεις. Αυτό που με ενδιέφερε ήταν πώς να συλλέγω στοιχεία, να τα διασταυρώνω και να τα παρουσιάζω στον κόσμο» δίνει το προσωπικό, δημοσιογραφικό και συγγραφικό του «στίγμα», και παρότι «έτρεχε» με διάφορα, ήταν εξαιρετικός και άμεσος στη συνεργασία για τις ανάγκες της παρακάτω συνέντευξης που παραχώρησε στο «Θ». Σας ευχαριστώ, κύριε Πάνο, κύριε συνάδελφε…

-Ποια είναι η οπτική γωνία του συγγραφέα Πάνου Σόμπολου στη συγγραφή του «Γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν την Ελλάδα»;

Έγραψα κι αυτό το βιβλίο για να αφήσω μια παρακαταθήκη στις νεότερες γενιές για το πώς κυμάνθηκε το έγκλημα τα τελευταία χρόνια. Βασικός στόχος ήταν να περάσω στον αναγνώστη θετικά μηνύματα και να συμβάλω κι εγώ στη μείωση των γυναικοκτονιών.

-Πόσο καιρό χρειαστήκατε για να ολοκληρώσετε αυτό το βιβλίο και ποιες ήταν οι ιδιαίτερες δυσκολίες;

Περίπου έναν χρόνο ασχολήθηκα με αυτό το βιβλίο ώσπου να το ετοιμάσω. Είχα στο αρχείο μου πολλές από τις υποθέσεις γυναικοκτονιών που είχα καλύψει δημοσιογραφικά, αλλά έκανα και μεγάλη έρευνα για υποθέσεις παλαιότερων χρόνων. Δυσκολίες υπήρχαν στην έρευνα, γιατί πολλά από τα αρχεία είχαν καταστραφεί.

-Υπάρχει κάτι που σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση;

Παλιότερα μπορούσε να σκοτώσει ο άνδρας τη γυναίκα του για εντελώς ασήμαντη αφορμή. Στο βιβλίο «Γυναικοκτονίες» περιλαμβάνονται υποθέσεις που σήμερα σου φαίνονται απίστευτες. Όπως π.χ. κάποιος σκότωσε τη γυναίκα του επειδή δεν του είχε έτοιμο το φαγητό όταν επέστρεψε από τη δουλειά του. Άλλος σκότωσε τη γυναίκα του επειδή γεννούσε όλο κορίτσια! Άλλος τη σκότωσε γιατί δεν του είχε σιδερωμένο το πουκάμισό του και πολλά άλλα. Σήμερα όλα αυτά μας φαίνονται περίεργα και απίστευτα.

-Πώς κάνετε την έρευνά σας για κάθε βιβλίο; Διατηρείτε αρχείο των υποθέσεων;

Στα 45 χρόνια της δημοσιογραφικής μου πορείας κρατούσα αρχείο για τα μεγάλα γεγονότα που κάλυπτα κάνοντας ρεπορτάζ. Στα βιβλία που γράφω υπάρχουν υποθέσεις που δεν είχα αρχίσει τη δημοσιογραφία όταν διαδραματίστηκαν. Έτσι αναγκάστηκα να ανατρέξω σε αρχεία της τότε Χωροφυλακής ή της Αστυνομίας Πόλεων, καθώς και σε αρχεία δικαστικών αποφάσεων, για να έχω διασταυρωμένα τα όσα είχαν διαδραματιστεί.

-Ο όρος γυναικοκτονία παραμένει αμφιλεγόμενος… Επί της ουσίας πιστεύετε ότι πρέπει να υπάρχει νομική διαφοροποίηση από άλλες ανθρωποκτονίες;

Ο όρος γυναικοκτονία με είχε προβληματίσει αρκετά για τον τίτλο του βιβλίου, με το σκεπτικό ότι και η γυναίκα άνθρωπος είναι, όπως και ο άνδρας, άρα ανθρωποκτονία θα πρέπει να λέμε. Όπως αναφέρω και στον πρόλογο του βιβλίου, μελετώντας τα στοιχεία διεθνώς και συζητώντας το θέμα με εγκληματολόγους και άλλους ειδικούς πείστηκα ότι έχουμε να κάνουμε με ένα έγκλημα που αφορά στο φύλο και την εξουσία που ασκεί ο άνδρας στη γυναίκα.. Με το να χρησιμοποιούμε τον όρο γυναικοκτονία, δίνουμε έμφαση στα κίνητρα των ανθρωποκτονιών αυτού του είδους και συμβάλλουμε στους αγώνες που γίνονται για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και στη μείωση των δολοφονιών με θύματα γυναίκες. Πιστεύω και πρέπει σύντομα να καθιερωθεί ο όρος νομικά και στην Ελλάδα.

-Ποια είναι η άποψή σας για το «όταν λέμε ισόβια να είναι ισόβια»;

Μέχρι πρότινος, όταν κάποιος καταδικαζόταν σε ισόβια, εννοούσαμε 16 χρόνια, εκ των οποίων εξέτιε λίγο παραπάνω από τα μισά και αποφυλακιζόταν. Τώρα ανέβασαν λίγο τα χρόνια, αλλά και πάλι είναι λίγα κατά την προσωπική μου άποψη. Δεν εννοώ να μένει ο καταδικασθείς σε ισόβια στη φυλακή για όλη τη ζωή του, αλλά να μένει για 25 ή 30 χρόνια.

-Ποιες βασικές αρχές θα προτρέπατε να έχουν ως «ευαγγέλιο» οι νέοι ρεπόρτερ του αστυνομικού ρεπορτάζ;

Στους νέους συναδέλφους λέω πάντα να θυμούνται και να έχουν ως μότο στη ζωή τους δύο λέξεις: ήθος και εργατικότητα. Η λέξη ήθος περιλαμβάνει πολλές έννοιες, όπως ανθρωπιά, αγάπη, σεβασμό, αλληλοβοήθεια και πολλά άλλα. Για την εργατικότητα, λέω ότι όπου τάχθηκε ο νέος να υπηρετήσει στη δημοσιογραφία ή σε άλλο επάγγελμα, να το αγαπήσει αυτό που κάνει, να δίνεται εξ ολοκλήρου σε αυτό κι ο δημοσιογράφος να ενημερώνει σωστά και αντικειμενικά τον κόσμο και να μην επηρεάζεται από χρηματισμούς, από κόμματα, από παρατάξεις κ.ά. Επίσης, να πηγαίνει οπωσδήποτε για ρεπορτάζ στον τόπο που διαδραματίζονται τα γεγονότα και όχι από το γραφείο ή από το τηλέφωνο.

-Τι είναι αυτό που μας «τραβάει» και θέλουμε να μαθαίνουμε τις λεπτομέρειες των εγκλημάτων; 

Τα θέματα αστυνομικής και δικαστικής φύσεως πάντα είχαν περισσότερο ενδιαφέρον και οι άνθρωποι τα διάβαζαν ή τα παρακολουθούσαν και τα παρακολουθούν. Το θέμα είναι ότι εμείς οι δημοσιογράφοι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο πώς τα γράφουμε και πώς τα παρουσιάζουμε. Δε θα πρέπει να γινόμαστε αστυνομικοί ή δικαστές και να καταδικάζουμε ή να αθωώνουμε. Εμείς είμαστε δημοσιογράφοι και πρέπει να μεταφέρουμε στον κόσμο το όποιο γεγονός βάσει της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, την οποία θα πρέπει να υπηρετούμε πιστά.

-Είναι κάποιο από τα βιβλία σας περισσότερο αγαπημένο για εσάς; Ετοιμάζετε κάποιο άλλο άμεσα;

Τα βιβλία είναι παιδιά μου και δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω σε καλύτερα ή χειρότερα. Ωστόσο,μπορώ να σας μεταφέρω τα όσα μου λένε συνάδελφοι, φίλοι ή αναγνώστες των οκτώ βιβλίων μου. Άλλοι μου λένε ότι το καλύτερο βιβλίο σου είναι το «Άμεση Δράση, παρακαλώ», γιατί αυτό το βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη σε όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας,περιλαμβάνει πάνω από 300 περιστατικά ευτράπελα που σου φτιάχνουν το κέφι, σε διασκεδάζουν,αλλά παράλληλα σε διδάσκουν, π.χ. στο πώς να μην πέσεις θύμα διαρρηκτών, απατεώνων κ.λπ. Είναι όλα πραγματικές ιστοριούλες που είχα από τα δελτία αδικημάτων και συμβάντων που παίρναμε παλαιότερα κάθε μέρα από το αρχηγείο της Αστυνομίας. Άλλοι μου λένε ότι το καλύτερο βιβλίο είναι «Τα τραγικά γεγονότα της τελευταίας τριακονταπενταετίας όπως τα έζησα», που περιλαμβάνει διάφορα γεγονότα όπως καταστροφικούς και πολύνεκρους σεισμούς, πυρκαγιές, ναυάγια, αεροπειρατείες, απαγωγές για λύτρα και πολλά άλλα.

Ως προς το ερώτημα αν ετοιμάζω νέο βιβλίο, σας απαντώ ότι θέλω να γράψω και το ένατο κατά σειράν μέσα στο 2027. Ελπίζω να τα καταφέρω.

Την Τετάρτη στο Πνευματικό Κέντρο η βιβλιοπαρουσίαση

Η παρουσίαση του νέου βιβλίου του δημοσιογράφου Πάνου Σόμπολου «Γυναικοκτονίες που Συγκλόνισαν το Πανελλήνιο» είναι προγραμματισμένη να γίνει την προσεχή Τετάρτη 11 Νοεμβρίου στις 7.00 μ.μ. στο αμφιθέατρο του Δημοτικού Πνευματικού Κέντρου Καλαμάτας (Αριστομένους 33), από το βιβλιοπωλείο «Βιβλιόπολις» και τις Εκδόσεις Πατάκη, με την υποστήριξη του Δήμου Καλαμάτας. Εκτός από τον ίδιο τον συγγραφέα, θα παραστούν και θα μιλήσουν για το βιβλίο η δικηγόρος Mαρία Αγγελή (πρόεδρος στην Επιτροπή Ισότητα και στον Αναπτυξιακό Οργανισμό του Δήμου Καλαμάτας), οι δημοσιογράφοι Δέσποινα Ηλιοπούλου (μέλος ΕΣΗΕΠΗΝ) και Μαρία Τομαρά (ραδιόφωνο ΕΡΤ Καλαμάτας-μέλος ΕΣΠΗΤ) και η αστυνομικός υποδιευθύντρια, Κωστούλα Χριστοπούλου (επόπτρια και συντονίστρια για θέματα αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας στη Δ.Α. Μεσσηνίας).

Το όγδοο κατά σειρά βιβλίο του κ. Σόμπολου αναφέρεται στις γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν το πανελλήνιο και απασχόλησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα τη δημοσιότητα (η Καρολάιν, η Γαρυφαλλιά στη Φολέγανδρο, η Ελένη Τοπαλούδη στη Ρόδο, η Κυριακή έξω από αστυνομικό τμήμα στην Αθήνα κ.ά.) έως και τη δεκαετία του 2020, ενώ καταγράφονται και περιπτώσεις παλιότερων εποχών. «Όλες είναι πραγματικές υποθέσεις και δεν περιέχουν φανταστικές σκηνές ή μυθοπλασία» διευκρινίζει ο ίδιος ο συγγραφέας.

To πρώτο βιβλίο του Πάνου Σόμπολου «Μια ζωή ρεπορτάζ» κυκλοφόρησε το 2010 από τις εκδόσεις Κυριακίδης Π. Εκδοτικός Οργανισμός, ενώ από τις εκδόσεις Πατάκη ακολούθησαν από το 2014 και μετά τα παρακάτω: «Τα εγκλήματα που συγκλόνισαν την Ελλάδα», «Τα τραγικά γεγονότα της τελευταίας τριακονταπενταετίας όπως τα έζησα», «Οι αστέρες του εγκληματικού πανθέου, Γυναίκες δολοφόνοι». «Εγκλήματα γένους θηλυκού στην Ελλάδα», «Άμεση Δράση, παρακαλώ!», «Βεντέτες: Εγκλήματα βεντέτας στην Ελλάδα» και «Γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν το πανελλήνιο» (2026).

Ποιος είναι ο Πάνος Σόμπολος

Ο Πάνος Σόμπολος γεννήθηκε στο χωριό Καραϊσκάκης του Αστακού Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε δημοσιογραφία κι από τα πρώτα χρόνια εντάχθηκε στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Εργάστηκε στις εφημερίδες Ακρόπολη, Αθηναϊκή, Μακεδονία (γραφεία Αθήνας) και στα περιοδικά Εικόνες, Πάνθεο, Ρομάντζο κ.ά., καθώς και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, καλύπτοντας για ένδεκα χρόνια το δικαστικό ρεπορτάζ. Για 22 χρόνια δούλεψε στην ΕΡΤ (ΥΕΝΕΔ, ΕΡΤ2, ΝΕΤ), την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, στον τομέα ειδήσεων και σε εκπομπές. Επίσης εργάστηκε στην εφημερίδα Έθνος και στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA ως προϊστάμενος του αστυνομικού ρεπορτάζ. Ήταν ο δημιουργός και παρουσιαστής της δημοφιλούς εκπομπής «Αυτόπτης μάρτυρας» του MEGA. Έχει καλύψει σχεδόν όλα τα μεγάλα γεγονότα που συγκλόνισαν τη χώρα, αλλά και υποθέσεις στο εξωτερικό, στα 42 και πλέον χρόνια της δημοσιογραφικής του πορείας, όπως πολύνεκρους και καταστροφικούς σεισμούς, αεροπορικές τραγωδίες, μεγάλες πυρκαγιές, δολοφονίες, τροχαία δυστυχήματα, ναυάγια, τρομοκρατικές ενέργειες, αεροπειρατείες και όλες τις πολύκροτες υποθέσεις της επικαιρότητας. Τιμήθηκε δύο φορές (βραβείο και τιμητική διάκριση) από τον θεσμό των Βραβείων Δημοσιογραφίας του Ιδρύματος Μπότση, για την αντικειμενική και πληρέστατη κάλυψη των μεγάλων θεμάτων του τομέα του. Τιμήθηκε επίσης με το βραβείο της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων για τις αλλεπάλληλες πρωτιές του στο αστυνομικό ρεπορτάζ, καθώς και με αρκετά άλλα βραβεία και διακρίσεις. Η ύψιστη, όμως, τιμή ήταν τον Ιανουάριο του 2019, όταν το Ίδρυμα Δημοσιογραφίας Μπότση καθιέρωσε να απονέμεται κάθε χρόνο βραβείο με την ονομασία «Πάνος Σόμπολος» σε δημοσιογράφους που διακρίνονται στο αστυνομικό, στο δικαστικό και στο ελεύθερο ρεπορτάζ. 

Παράλληλα, ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση, έχοντας διατελέσει πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ (τρεις θητείες), του Ταμείου Υγείας των δημοσιογράφων (ΕΔΟΕΑΠ), της Ομοσπονδίας Αυτοδιαχειριζόμενων Ταμείων Υγείας Ελλάδας (ΟΑΤΥΕ) και αντιπρόεδρος στο ΕΤΑΠ – ΜΜΕ.

Της Χριστίνας Ελευθεράκη