Στα πίσω έδρανα της συνεδρίασης…

Αρκετές ήταν οι εκπλήξεις που έκρυβε η προχθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας.
Για πρώτη φορά στην ιστορία του οργάνου, έστω και για κάποια λεπτά,  στο προεδρείο βρίσκονταν τρεις γυναίκες. Εκτός από την πρόεδρο Μαρία Οικονομάκου και την αντιπρόεδρο Μαρία Βεργινάδη, χρέη γραμματέα εκτέλεσε και η Χρυσή Λιάππα, αφού ο Μιχ. Αντωνόπουλος προσήλθε με μικρή καθυστέρηση.  Όπως και να ’χει, ήταν πολύ όμορφη η εικόνα με τις τρεις κυρίες να ηγούνται του Σώματος.
Άλλη θετική έκπληξη ήταν το γεγονός ότι η μείζων μειοψηφία (Ανοιχτός Δήμος) στις θέσεις των εκπροσώπων της αντιπολίτευσης στα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου του Δήμου Καλαμάτας, αλλά και στις διάφορες επιτροπές, άφησε κατά μέρος τους «ηγεμονισμούς» και, κάνοντας πράξη τον τίτλο της, τις μοίρασε καθαρά και δίχως σκοπιμότητες. Σε αντίθεση, βέβαια, με τη Δημοτική Αρχή, που διεκδίκησε ό,τι «προβλέπει» ο νόμος.
Εκτός από το άνοιγμα χωρίς φοβικά σύνδρομα, η εν γένει προχθεσινή παρουσία της ήταν ενδιαφέρουσα.
Έχουν διεξαχθεί μόλις δύο συνεδριάσεις, αλλά η πρόεδρος Μαρία Οικονομάκου έχει κερδίσει ήδη τις εντυπώσεις με την παρουσία της. Άνετη, ετοιμόλογη, με χιούμορ, διευθύνει μέχρι τώρα με τον καλύτερο τρόπο ένα ανδροκρατούμενο Συμβούλιο. Μέχρι και τα δημόσια εύσημα του δημάρχου Παν. Νίκα κατέκτησε προχθές.
Αχ, πού ‘σαι, νιότη, που ‘δειχνες πως θα γινόμουν άλλος (έλεγε κάποτε ο Κώστας Βάρναλης). Εμείς, από την πλευρά μας, τι να πούμε. Θου, Κύριε φυλακήν τω στόματί μου (σ.σ. είδατε τι κάνει μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος).
Γιατί όλα αυτά τα εισαγωγικά; Για τον επικεφαλής της παράταξης «Ελληνική Δράση», Γιώργο Δημητρούλια. Λίγο πριν αρχίσει η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου έλεγε σε συνάδελφο του «Θάρρους» ότι η παράταξή του δεν πρόκειται να πάρει μέρος στο μνημόσυνο της Κυριακής στο Μελιγαλά. Ο λόγος; Θεωρεί την όλη διαδικασία διχαστική και υπογράμμισε ότι έπειτα από τόσες δεκαετίες είναι δύσκολο να γνωρίζει κανείς την πραγματική αλήθεια των γεγονότων. Πανεθνική παρέμβαση συναίνεσης από δεξιότερα της Δεξιάς;
Δεν ξέρω γιατί, αλλά όταν άκουγα τις παρατάξεις να επιχειρηματολογούν για την διεκδίκηση της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2021, το μυαλό μου τριβέλιζε ένα δίστιχο από τον Μάνο Ελευθερίου που τραγουδά ο Χρήστος Θηβαίος: «Άλλοι νομίζανε πως ήμουνα μεγάλος κι από σπουργίτι θα γινόμουνα αετός…».
Α.Π.