Νέους ορίζοντες ανοίγουν τώρα «Οι Δρόμοι της Ελιάς»

Για να καταφέρει να διασώσει, να βελτιώσει και να αξιοποιήσει μια χώρα το φυσικό πλούτο της, οφείλει να τον γνωρίζει. Σε αυτή την προφανή –αλλά κάθε άλλο παρά κοινότοπη στον τόπο μας– αλήθεια βασίστηκε η πρωτοβουλία του τομέα Έρευνας και Καινοτομίας του ΥΠΠΕΘ, όταν αποφάσισε να προχωρήσει στη σύσταση του νέου Εθνικού Δικτύου από ειδικούς επιστημονικούς φορείς που εργάζονται στον πολύτιμο για την οικονομία τομέα της Αγροδιατροφής, όπως το ΕΚΠΑ, το ΑΠΘ, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθήνας, τα Πανεπιστήμια Πατρών και Θεσσαλίας, το Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων, το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας, το ΤΕΙ Κρήτης και το ΕΛΓΟ Δήμητρα.
Πρόκειται για ένα πανελλαδικό επιστημονικό δίκτυο με την ονομασία «Οι Δρόμοι της Ελιάς», το οποίο, πρώτη φορά, θα εστιάσει στη συστηματική ανάλυση και καταγραφή των περισσότερων από 250 διαφορετικών (και ενίοτε μοναδικών) ποικιλιών ελιάς που υπάρχουν στην Ελλάδα. Η χρηματοδότηση του προγράμματος «Οι Δρόμοι της Ελιάς» είναι ύψους 4 εκατομμυρίων ευρώ, έχει χρονικό ορίζοντα τα δύο χρόνια, ενώ στη συνέχεια σχεδιάζονται ανάλογες μελέτες για τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ελληνικών ποικιλιών στα αμπέλια και το μέλι.
Το πρώτο βήμα για τη λειτουργία του νέου Εθνικού ερευνητικού κέντρου που φέρει την ονομασία «Οι Δρόμοι της Ελιάς» είναι δεδομένο και αποτελεί προϊόν της συνεργασίας του υπουργείου Παιδείας με το υπουργείο Αγροτικής Οικονομίας. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που αφορά στην Πελοπόννησο αλλά και όλες τις άλλες περιοχές που καλλιεργείται η ελιά.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ στην εφημερίδα “Ύπαιθρος Χώρα”, επιστημονικός συντονιστής της δράσης θα είναι ο αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Γεωπονίας του ΑΠΘ Αθανάσιος Μολασιώτης που μας εξήγησε ότι για την υλοποίηση αυτής της εμβληματικής δράσης θα συνεργασθούν έντεκα ιδρύματα από όλη τη χώρα με συγκεκριμένη στόχευση την ελιά που επιλέχθηκε σαν εμβληματικό προϊόν.
Ο κ. Μολασιώτης προσδιορίζοντας τους στόχους του προγράμματος, που θα έχει διετή δράση, μας επισήμανε ότι «πρωταρχικός είναι ο γενετικός προσδιορισμός των διαφόρων ποικιλιών ελιάς που καλλιεργούνται στον τόπο μας, ώστε να διασφαλισθεί το γενετικό υλικό και να μη χαθεί από ανταγωνιστικές χώρες, όπως έγινε με την Κορωνέικη ελιά που χρησιμοποιούν οι Ισπανοί σαν δικιά τους».
Α.Π.