Δύο κορυφαία θεατρικά κείμενα της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας συναντιούνται στη σκηνή του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Καλαμάτας, σε μια παράσταση λιτή στη μορφή αλλά βαθιά πυκνή σε νοήματα. Η Κεντρική Σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ παρουσιάζει το έργο «Μόνο δυο λόγοι», που περιλαμβάνει τον «Επικήδειο» του Ιάκωβου Καμπανέλλη και τον «Ουρανό Κατακόκκινο» της Λούλας Αναγνωστάκη.
Πρόκειται για δύο μονολόγους γραμμένους τη δεκαετία του ’90, οι οποίοι, παρά το χρονικό τους πλαίσιο, παραμένουν ανατριχιαστικά επίκαιροι. Δύο ήρωες, δύο φωνές, δύο προσωπικές αφηγήσεις που κινούνται ανάμεσα στο χιούμορ και την απόγνωση, τη μνήμη και την υπαρξιακή αγωνία.
Στον «Επικήδειο» (1992) του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ένας συγγραφέας επιστρέφει από την κηδεία ενός καταξιωμένου συναδέλφου του και, εγκλωβισμένος στο φόβο της αφάνειας, τηλεφωνεί σε ένα φίλο και συνάδελφό του. Μέσα από έναν φαινομενικά ανάλαφρο διάλογο, αναδύεται η αγωνία της υστεροφημίας και η ανθρώπινη ανάγκη για αναγνώριση – έστω και μετά θάνατον.
Από την άλλη, στον «Ουρανό Κατακόκκινο» (1998) της Λούλας Αναγνωστάκη, η Σοφία Αποστόλου, «πρώην καθηγήτρια απολυθείσα λόγω αλκοολισμού» και «μητέρα φυλακισμένου», ξεδιπλώνει τη δική της τραυματική διαδρομή. Μια εξομολόγηση ωμή και συγκινητική, που φωτίζει τη μοναξιά, την κοινωνική περιθωριοποίηση και τη σιωπηλή βία της καθημερινότητας.
Τους δύο μονολόγους ζωντανεύουν στη σκηνή δύο σπουδαίοι ερμηνευτές, η Ελένη Γερασιμίδου και ο Φίλιππος Σοφιανός, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Μάνου Καρατζογιάννη, ο οποίος υπογράφει επίσης τη μουσική επιμέλεια και τους φωτισμούς. Η παράσταση αναδεικνύει με ευαισθησία και μέτρο τη διαχρονική δύναμη της υπαινικτικής γραφής τόσο του Καμπανέλλη όσο και της Αναγνωστάκη.
Συντελεστές παράστασης
Κείμενα: Λούλα Αναγνωστάκη, Ιάκωβος Καμπανέλλης
Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια – Φωτισμοί: Μάνος Καρατζογιάννης
Ερμηνεύουν: Ελένη Γερασιμίδου, Φίλιππος Σοφιανός
Σκηνικά: Ναταλία Αστυπαλίτη
Ηλεκτρολόγος: Κώστας Μπούνας
Ηχολήπτης: Κώστας Αγγελόπουλος
Μηχανικός σκηνής: Τάκης Τσίρμπας
Ενδύτρια: Έφη Γεωργανά
Το «Μόνο δυο λόγοι» δεν είναι απλώς μια θεατρική συνάντηση δύο σπουδαίων συγγραφέων. Είναι μια κατάθεση ψυχής για όσα λέγονται – και κυρίως για όσα αποσιωπούνται- στο δημόσιο και τον ιδιωτικό λόγο.
Α.Π.
