Πρόσφατα άρθρα κάνουν λόγο για ένα καινούργιο “μικρο-είδος” σειρών που έχουν σχεδιαστεί για “casual viewing” – δηλαδή με αδιάφορο σενάριο, πιο απλούς διαλόγους και εύκολη πλοκή, για να βλέπονται… ενώ κάνουμε κάτι άλλο. Τι είναι αυτό το άλλο;
Scrolling στο κινητό μας – γνωστό και ως “δεύτερη οθόνη”.
Μήπως αυτό έχει επηρεάσει όχι μόνο τον τρόπο που βλέπουμε σειρές και ταινίες, αλλά και το πώς παρακολουθούμε αγώνες; Είναι μάλλον ασφαλές να πούμε “ναι”.
Πάμε να δούμε πώς έχει αλλάξει η αθλητική εμπειρία τα τελευταία χρόνια.
Το κινητό ως επέκταση του χεριού μας – και της κερκίδας
Παλιότερα η κερκίδα ήταν μία και ήταν στο γήπεδο. Πλέον, είτε βλέπεις αγώνες σήμερα live είτε είσαι σε σχετικό discord είτε παρακολουθείς στα social, η κερκίδα είναι στο χέρι σου. Με κάθε γκολ ξεσπάει μια μικρή ψηφιακή έκρηξη στην παλάμη σου, με memes, αστεία, προβλέψεις, φωνές και emojis που αντιδρούν σε πραγματικό χρόνο.
Δεν έχει σημασία πού είσαι ή τι κάνεις εκείνη τη στιγμή. Ο αγώνας παύει να είναι μονόλογος και γίνεται διάλογος, με εσένα, τον θεατή, να συμμετέχει στη συλλογική αφήγηση της στιγμής.
Η άμεση ανάλυση άλλαξε το παιχνίδι
Η δεύτερη οθόνη δεν αφορά μόνο τον τρόπο που καταναλώνεις περιεχόμενο και τον σχολιασμό που το συνοδεύει βέβαια. Αφορά και κάτι άλλο, ίσως ακόμα πιο σημαντικό: τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την ίδια τη δράση.
Με ένα swipe εμφανίζονται στατιστικά, xG, heat maps και δεδομένα που παλιότερα έφτανες να τα δεις μόνο σε αναλύσεις επόμενης ημέρας. Ο μέσος φίλαθλος έχει πλέον πρόσβαση σε πληροφορίες που κάποτε είχαν μόνο οι αναλυτές ενός τηλεοπτικού πάνελ. Έτσι, το παιχνίδι δεν παρακολουθείται απλώς, αλλά αποδομείται και ξαναχτίζεται μαζί σου.
Η “κατανάλωση” είναι άμεση
Η ταχύτητα με την οποία μεταδίδεται η πληροφορία έχει αλλάξει ριζικά την εμπειρία θέασης. Δεν περιμένεις το edit και την ανάλυση των αθλητικογράφων στις εκπομπές και τις εφημερίδες της επόμενης μέρας, αλλά το ζεις την ίδια τη στιγμή που συμβαίνει η φάση, σχεδόν ταυτόχρονα.
Κάθε γκολ γίνεται κλιπ μέσα σε δευτερόλεπτα, ανεβαίνει στο TikTok, αναλύεται στο Twitter/Threads και ξαναζωντανεύει στα stories. Ο θεατής δεν χρειάζεται να περιμένει replay από την τηλεόραση. Το έχει ήδη δει στο κινητό του πριν ο σχολιαστής ολοκληρώσει τη φράση του. Αυτή η αλληλουχία, άλλοτε συναρπαστική και άλλοτε χαοτική, δημιουργεί ένα νέο είδος “κατανάλωσης”, που φαίνεται ότι έχει έρθει για να μείνει – η νέα γενιά άλλωστε διψάει για αμεσότητα.
Πού οδηγεί όλο αυτό;
Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση, το 77% των φιλάθλων κάνει τουλάχιστον μία επιπλέον δραστηριότητα (π.χ. social, live stats, fantasy) ενώ βλέπει αγώνα στην τηλεόραση, δείχνοντας ότι η χρήση δεύτερου κινητού είναι πλέον κανόνας.
Ακόμα κι αν το θεωρήσουμε “φυσιολογικό” λοιπόν, σημαίνει ότι είναι και ΟΚ; Πολλές φορές η μάχη μεταξύ τηλεοπτικής εικόνας και ψηφιακής “πλημμύρας” καταλήγει σε έναν θεατή που βλέπει λιγότερο το ίδιο το παιχνίδι και περισσότερο τις αντιδράσεις γύρω από αυτό. Δεν είναι λίγοι όσοι συνειδητοποιούν στο τέλος ότι θυμούνται καλύτερα τα tweets παρά τη φάση από την οποία ξεκίνησαν όλα.
Φαίνεται όμως πως ομάδες, leagues και χορηγοί έχουν προσαρμοστεί πλήρως στα νέα δεδομένα: το κάθε μας κλικ επηρεάζει το ψηφιακό οικοσύστημα, αλλά όλοι βγαίνουν κερδισμένοι από το engagement, την προσβασιμότητα, τα μετρήσιμα αποτελέσματα. What’s not to like?
Αν κάτι είναι ξεκάθαρο είναι πως η αθλητική εμπειρία, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τώρα, δεν πρόκειται να αλλάξει. Το υβρίδιο αυτό που θέλει την τηλεόραση να προσφέρει θέαμα και το κινητό να προσθέτει στο βίωμα έχει έρθει για να μείνει κι αυτό γιατί έχει καταφέρει να ενώσει το παιχνίδι εντός γηπέδου με την ακατάπαυστη ροή της σύγχρονης ζωής.
Και μάλλον έτσι θα συνεχίσουμε.
