Η συζήτηση που άνοιξε εκ νέου για ενδεχόμενη κάθοδο του Παναγιώτη Νίκα στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στη Μεσσηνία δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αποκομμένη από τις ευρύτερες διεργασίες στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Αντιθέτως, αποτυπώνει με σαφήνεια ένα υπαρκτό πολιτικό κενό, το οποίο εδώ και καιρό επιχειρείται να «διαβαστεί», χωρίς όμως να έχει ακόμη καλυφθεί.
Η απουσία του Αντώνη Σαμαρά από τις επόμενες εθνικές εκλογές δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα στη Μεσσηνία. Πρόκειται για ένα νομό που επί δεκαετίες αποτέλεσε προσωπικό πολιτικό προπύργιο του πρώην πρωθυπουργού και συνάμα έναν από τους πιο σταθερούς πυλώνες της Νέας Δημοκρατίας πανελλαδικά. Η αποχώρησή του –είτε συνοδευτεί από πολιτικές πρωτοβουλίες είτε όχι– αφήνει πίσω της ένα κενό πολιτικής αναφοράς, επιρροής και συσπείρωσης, το οποίο δεν καλύπτεται αυτομάτως από κομματικούς μηχανισμούς.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το όνομα του Παναγιώτη Νίκα, σύμφωνα με τη στήλη “Θεωρείο” της εφημερίδας “Καθημερινή”. Όχι ως απλή φημολογία, αλλά ως μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις προσώπων με διακριτό πολιτικό αποτύπωμα στη Μεσσηνία, θεσμική εμπειρία και αναγνωρισιμότητα που υπερβαίνει τα στενά κομματικά όρια, όπως υποστηρίζει.
Ο τέως δήμαρχος Καλαμάτας και τέως περιφερειάρχης Πελοποννήσου έχει δοκιμαστεί τόσο σε αυτοδιοικητικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, αφήνοντας πίσω του φίλους, αντιπάλους και –κυρίως– ένα σαφές στίγμα διοίκησης.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι αν ο Παναγιώτης Νίκας «μπορεί» να είναι υποψήφιος, αλλά αν επιλέγεται ως απάντηση σε μια στρατηγική ανάγκη ή ως λύση ανάγκης. Η Νέα Δημοκρατία στη Μεσσηνία καλείται να επαναπροσδιορίσει την πολιτική της αφήγηση χωρίς τον Σαμαρά στο προσκήνιο.
Κι αυτό απαιτεί κάτι περισσότερο από ένα ισχυρό όνομα: απαιτεί πρόσωπο με δυνατότητα ενοποίησης, επαφής με τα τοπικά ακροατήρια και –το κυριότερο– χωρίς βαριά εσωκομματικά φορτία.
Ο ρόλος του «αντιΣαμαρά», όπως σκιαγραφείται στο σχόλιο του «Θεωρείου», είναι από μόνος του προβληματικός. Η Μεσσηνία δε χρειάζεται αντίβαρα ή σχήματα αντιπαράθεσης, αλλά μια νέα ισορροπία. Αν ο Παναγιώτης Νίκας εμφανιστεί ως υποψήφιος, θα κληθεί να υπηρετήσει αυτόν ακριβώς το ρόλο: όχι να αντικαταστήσει πρόσωπα, αλλά να καλύψει πολιτικές ανάγκες.
Το αν το Μαξίμου και η Πειραιώς έχουν πλήρη επίγνωση του μεγέθους του προβλήματος μένει να φανεί. Το βέβαιο είναι ότι η Μεσσηνία δε συγχωρεί εύκολα πρόχειρες λύσεις. Και κάθε επιλογή που θα γίνει, θα κριθεί όχι μόνο στην κάλπη, αλλά και στη διάρκεια.
Α.Π.
