Εδώ και καιρό γίνεται πολύς λόγος για τη δημιουργία νέων κόμματων εν όψει των εκλογών που θα γίνουν, εκτός απροόπτου, την άνοιξη του 2027.
Αυτό που είναι ξεκάθαρο πλέον είναι η κίνηση της «μάνας των Τεμπών», Μαρίας Καρυστιανού, που επιδιώκει να γίνει η «μάνα των Ελλήνων» μέσω κινήματος ή κόμματος (δεν ξέρω, έχω μπερδευτεί).
Η Μαρία Καρυστιανού, λοιπόν, ετοιμάζει τη στρατηγική και τις θέσεις του νέου της κόμματος, προκαλώντας ήδη συζητήσεις. Μέσα δε στον Φεβρουάριο θα παρουσιαστούν επίσημα το όνομα και οι βασικές θέσεις του νέου κόμματος.
Με αφορμή το συγκεκριμένο γεγονός και έχοντας στο μυαλό μου μια ταινία που είδα προχθές με τον Σιλβέστερ Σταλόνε και τίτλο «Οι Αναλώσιμοι», μου ήρθε μια τρελή ιδέα, μιας και στη διαλυμένη αντιπολίτευση δεν μπορούν να συνεννοηθούν για να αντιμετωπίσουν το παιδί με τα εκφραστικά μάτια που μας κυβερνά και τον έχουν αφήσει να κάνει ό,τι θέλει: η δημιουργία ενός κόμματος, μεστού, δυναμικού και με εμπειρία πλέον, το κόμμα των πρώην πρωθυπουργών. Αντώνης, Κώστας, Γιώργος, Αλέξης.
Θα μου πείτε τους είδαμε, τους δοκιμάσαμε, τους απορρίψαμε, οι καιροί όμως αλλάζουν (βλέπε Τραμπ).
Κι αυτό που λένε ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, εδώ στη χώρα μας, δυστυχώς, το καταφέραμε κι αυτό. Η δική μας Δημοκρατία, όπως λειτουργεί πλέον, έφτασε σε αδιέξοδο, κι αυτός είναι ο λόγος που είμαι υπέρ των «Αναλωσίμων», γιατί δε μου αρέσουν τα αδιέξοδα.
Για να γίνω πιο κατανοητός (αν μπορεί να συμβεί αυτό), να σας πω ότι «Οι αναλώσιμοι» είναι μια αμερικανική περιπετειώδης ταινία παραγωγής 2010, σε σκηνοθεσία του Σιλβέστερ Σταλόνε και πρωταγωνιστεί ο ίδιος μαζί με τους Τζέισον Στέιθαμ, Ντολφ Λούντγκρεν, Τζετ Λι, Ράντι Κουτούρ, Μπρους Γουίλις, Στιβ Όστιν, Τέρι Κρους, Μίκι Ρουρκ, Τζακ Νόριτς και Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Είναι η πρώτη φορά που εμφανίζονται όλοι οι ηθοποιοί-βετεράνοι της περιπέτειας μαζί σε μια ταινία, η οποία είναι ξεχωριστή από άλλες.
Μια μεγάλη διάσημη και έμπειρη παρέα που στην ταινία σώζουν τον πλανήτη από τους κακούς, οπότε δεν μπορεί, μικρή χώρα είμαστε, και πιστεύω ότι με Αντώνη, Κώστα, Γιώργο και Αλέξη στο προσκήνιο, δεν μπορεί, θα σωθούμε.
Θα μου πείτε «δε γυρίζουμε ταινία, ρε φίλε», θα σας πω «είστε σίγουροι;».
Πάντως, συγχωρήστε τα ανακατωμένα που γράφω, δεν μπορώ τα αδιέξοδα, γι’ αυτό κάνω προτάσεις.
Τελειώνοντας, να πω κι αυτό: η «μάνα των Τεμπών», μπαίνοντας στην πολιτική, παύει να είναι μάνα που γνωρίσαμε, όσο και να μη μας αρέσει. Μιλάμε πάλι…
Του Κώστα Δεληγιάννη
