Έχουν περάσει λίγες μέρες απ’ όταν φίλος αναγνώστης του «Θ» μας έστειλε τη φωτογραφία από συσσωρευμένα σκουπίδια και μπάζα έξω από το χωριό Άρις, αλλά δε φαντάζομαι να έχουν μαζευτεί ακόμη.
Είναι φανερό, άλλωστε, ότι είναι ένα από τα μόνιμα σημεία-χωματερές που υπάρχουν άπειρα και στο νομό μας κι αυτό δεν μπορεί να αλλάξει, όσο τακτικός στην αποκομιδή κι αν ένας Δήμος.
Χρειάζεται ατομική και κοινωνική ευθύνη και επένδυση στην παιδεία.
Η άλλη φωτογραφία είναι από το 5ο χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού Δωρίου-Αετού. Για Κοπανάκι στρίβεις εγκαίρως, αλλά για Κυπαρισσία χρειάζονται ικανότητες αποκρυπτογράφησης. Άλλη πονεμένη ιστορία οι καλυμμένες πινακίδες («γκράφιτι», αυτοκόλλητα, κρυμμένες στα φυλλώματα και ακατάλληλες θέσεις).
Η ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει (να αλλάξουμε) πεθαίνει τελευταία…
Χ.Ε.
