Τούτες τις ημέρες χαίρεσαι να περπατάς στους δρόμους της πόλης μας. Άρχισαν και οι επισκέψεις. Επισκέπτες όλων των ηλικιών, μικροί και μεγάλοι, τριγυρνούν στα όμορφα σοκάκια μας και θαυμάζουν τα όμορφα διατηρητέα και νεοκλασικά σπίτια που κοσμούν την πόλη, έχοντας πάνω από το κεφάλι τους έναν υπέροχο ήλιο, που κοιτώντας τον σε στραβώνει. Και καλά κάνει εδώ που τα λέμε, γιατί έτσι δεν μπορείς να διακρίνεις τις σιδερένιες σκαλωσιές που καλύπτουν και συγκρατούν τα όμορφα διατηρητέα και νεοκλασικά μας σπίτια.
Αρκεί να περπατήσει κανείς τον κεντρικό μας πεζόδρομο στην Αριστομένους και θα με καταλάβει. Κάποιες από τις σκαλωσιές, μάλιστα, έχουν και εικαστική παρέμβαση: είναι καλυμμένες με λιόπανα, για να θυμίζουν στον επισκέπτη ότι βρίσκεται στην πόλη της ελιάς, όπως θυμίζει και η μεγάλη τοιχογραφία της Μαρίας Κάλλας, που στέκει αγέρωχη εκεί πάνω στον τοίχο, ότι βρίσκεσαι στην πόλη της Καλαμάτας.
Μια Καλαμάτα, στη νότια πλευρά της οποίας έχει ξεκινήσει μια φοβερή ανοικοδόμηση με μεγάλες τετράγωνες πολυκατοικίες, οι πορτοκαλιές γίνονται διαμερίσματα και στη βόρεια πλευρά της σκαλωσιές, πολλές σκαλωσιές, που μας προστατεύουν, μη και μας πέσει η ιστορία στο κεφάλι μας.
Όμορφη πόλη, κι αν περπατήσει κανείς στις γύρω γειτονιές της, Λαίικα, Φυτειά, Ράχη, Γιαννιτσάνικα κλπ., θα μείνει έκθαμβος κι από άλλου είδους ομορφιές.
Ως σωστός γραφιάς και για να γνωρίζετε καλύτερα, σας μεταφέρω τρεις λέξεις και την έννοιά τους.
Στην πόλη μας, λοιπόν, σε κάποια σημεία της, αυτές οι λέξεις γίνονται μια «αγκαλιά» αγάπης και προστασίας του διαβάτη που περνά από δίπλα τους.
Για αυτό διαβάστε:
Η σκαλωσιά, που αλλιώς ονομάζεται και ικρίωμα, είναι μια κατασκευή που, όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε, χρησιμεύει στην ευκολότερη πρόσβαση των μαστόρων σε δυσπρόσιτα σημεία μεγάλου ύψους, για κάθε είδους εργασία. Όπως θα δούμε και στην πορεία, υπάρχουν διάφοροι τύποι σκαλωσιάς ανάλογα με τη χρήση για την οποία προορίζονται, όλες όμως έχουν έναν κοινό στόχο. Να προστατεύουν τον εργαζόμενο από τον κίνδυνο κάποιου εργατικού ατυχήματος και να του επιτρέπουν να εκτελεί την εργασία του χωρίς φόβο και άγχος.
Διατηρητέο είναι ένα κτήριο που απαγορεύεται να κατεδαφιστεί. Επίσης, απαγορεύεται να γίνουν αλλαγές που θα αλλοιώσουν την αρχιτεκτονική του κτηρίου. Τα διατηρητέα είναι συνήθως κτήρια ιστορικής αξίας. Διατηρούν ένα αρχιτεκτονικό στιλ που αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά. Για το λόγο αυτό οι Αρχές (υπουργείο πολιτισμού, Πολεοδομία κ.τ.λ.) τα χαρακτηρίζουν διατηρητέα.
Νεοκλασικό είναι ένα κτήριο του 18ου ή 19ου αιώνα που διαθέτει τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική της εποχής εκείνης.
Η νεοκλασική αρχιτεκτονική δανείζεται ορισμένα στοιχεία από την αρχιτεκτονική της αρχαιότητας (στήλες, τριγωνικά γεωμετρικά μοτίβα, διακοσμητικά στοιχεία κ.τ.λ.), αλλά τα αναδεικνύει με έναν διαφορετικό τρόπο.
Τα νεοκλασικά κτήρια διατηρούν μια αρχοντιά και ένα μεγαλείο. Είναι αρκετά επιβλητικά και προσδίδουν κύρος. Επίσης, έχουν μεγάλη ιστορική αξία. Στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα, καθώς αποτελούν στολίδι στη γειτονιά που είναι χτισμένα.
Στη σημερινή εποχή θεωρούνται κτήρια που έχουν διατηρήσει τη δική τους ξεχωριστή ταυτότητα, σε αντίθεση με τις “σύγχρονες” οικοδομές που σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχουν την ίδια αρχιτεκτονική βαρύτητα.
Με κάθε καλή διάθεση φιλοξενίας, καλωσορίζω τους επισκέπτες μας και εύχομαι καλή διαμονή, έχοντας το κεφάλι πάντα ψηλά.
Μιλάμε πάλι…
Του Κώστα Δεληγιάννη
