Όταν στα μέσα Αυγούστου του 2023 διάβασα ότι ταξίδεψαν στην Κίνα και ειδικότερα στο εργοστάσιο που κατασκευάζει σωλήνες, άνθρωποι της αναδόχου εταιρείας μαζί με εκείνους της ΔΕΥΑΚ, προκειμένου να υπάρξουν οι απαιτούμενες πιστοποιήσεις, όπως ανέφερε η ανακοίνωση του Δήμου, πραγματικά απόρησα.
Μετά ξεκίνησε το «πανηγύρι» για το πότε θα φορτωθούν οι σωλήνες στο καράβι και πότε αυτό θα έφτανε στην Καλαμάτα.
Όταν, δε, έφτασε η πρώτη παρτίδα, μόνο που δε στήθηκε τελετή υποδοχής, όπως γινόταν όταν έφταναν κάτι κρουαζιερόπλοια, που μέχρι και χορούς είχε.
Από το μυαλό μου περνούν πολλά ερωτήματα, όπως, δηλαδή, ο ανάδοχος δεν μπορούσε να βρει εργοστάσιο στην Ευρώπη;
Επίσης, αφού ξεκίνησε παραγωγή… πήγαν να τσεκάρουν αν υπάρχουν οι πιστοποιήσεις και, μάλιστα, ήταν αναγκαία αυτή η επίσκεψη μαζί με μέλος της ΔΕΥΑΚ ή, προφανώς, ήταν υποχρέωση του αναδόχου να τηρούνται κάποια στάνταρ;
Και ύστερα από δικαιολογίες και δικαιολογίες, φτάσαμε στο ότι δε βρίσκει το εργοστάσιο καράβι να φορτώσει τους σωλήνες για να τους φέρει στην Καλαμάτα και να προχωρήσει ο αγωγός Φ800.
Πραγματικά είναι να απορείς με τέτοιες διαδικασίες, το έργο να έχει μείνει τόσο πίσω και κανείς να μην ξέρει πότε θα ολοκληρωθεί.
Άντε την επόμενη φορά, αν χρειαστούμε καμιά προμήθεια, να την κάνουμε από το Temu, λογικά νωρίτερα θα φτάσει και δε θα μας απασχολεί ούτε αν υπάρχουν διαθέσιμα καράβια ούτε πόσα μποφόρ έχει η θάλασσα.
Ο ανοικονόμητος
