Προβλήθηκε την Κυριακή 15 Μαρτίου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος η ταινία του Μπάμπη Τσόκα σε μια πρεμιέρα για την Αθήνα που οργάνωσε η Μεσσηνιακή Αμφικτυονία. Η προσέλευση ήταν τόσο μεγάλη που κατακλύστηκαν και οι δύο αίθουσες και οι διάδρομοι για όσους άντεχαν την ορθοστασία για δυο ώρες. Οι υπόλοιποι έφυγαν και προσδοκούν να τη δουν σε μια επόμενη προβολή.
Για την ταινία έγραψε σε δημόσια ανάρτηση ο Σπύρος Κίκερης: «[…] Γιατί μας συνταράξατε τον Ψυχισμό και μας Ανατινάξατε Μυαλό και Λογισμό; Τι σας κάναμε Αλήθεια; Γιατί δε σκεφτήκατε ούτε λεπτό ότι με τη Θυσία, κι εμάς Θυσιάσατε! Ναι, μας θυσιάσατε, αφού στου Πόνου τη Θάλασσα στα Βάθη μας φτάσατε, στης δε Λύπης το Ποτάμι το Δάκρυ μας Τάξατε!».
Η διαδικασία εξελίχθηκε σε μια ιδιόμορφη γιορτή με βαθιά αισθήματα πόνου, συγκίνησης, θυσιαστικού πατριωτισμού και αγάπης, όπου για μιάμιση ακόμα ώρα μετά την προβολή στο φουαγέ, οι άνθρωποι που ήρθαν από τη Μεσσηνία, την Πρέβεζα και την Αττική θέλησαν να εκφράσουν τα αισθήματά τους στους υπέροχους, σκηνοθέτη Μπάμπη Τσόκα και διευθυντή Φωτογραφίας Peter Ostlund, που ήρθαν από τη Σουηδία, με τη συνοδεία κερασμάτων μεσσηνιακών προϊόντων.
Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Αποστόλη Τάσση «Το ρολόι μέσα στο σύννεφο» από αφήγηση του Μπάμπη Τσόκα και αποτυπώνει γεγονότα και βιώματα που ξεκινούν με την απελευθέρωση της Πρέβεζας το 1912 μέχρι το παρόν, με το μήνυμα « Φάτε, πιείτε από αγάπη».
Ο ασύγκριτος Μπάμπης Τσόκας, εθελοντής ο ίδιος, κατόρθωσε να εμπνεύσει τον εθελοντισμό, να διδάξει την τέχνη του κινηματογράφου και να συμπράξουν συμμετέχοντας στην ταινία χίλιοι περίπου άνθρωποι από την Πρέβεζα, τον Πύργο, την Καλαμάτα και το Μουσικό Σχολείο της Πρέβεζας. Και το ερώτημα είναι: Μπορούν να γίνονται τέτοια έργα χωρίς χρηματοδότηση; Και ακούστηκε από πολλούς «Έχουμε χρόνια να δούμε τέτοια ταινία». Η απάντηση είναι: Ναι μπορούν να γίνουν, όταν οι μπροστάρηδες είναι σαν τον Μπάμπη Τσόκα.
Μαργαρίτα Πολυδούρη
Γραμματέας ΜΜΕ Μεσσηνιακής Αμφικτιονίας
