Χιλιάδες κόσμου συγκεντρωμένοι περιμένοντας με ανυπομονησία την ομάδα της Καλαμάτας, η οποία έπειτα από 25 χρόνια επιστρέφει στα μεγάλα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Το ραντεβού είχε δοθεί μετά τις 9.00 το βράδυ του Σαββάτου στην πλατεία 23ης Μαρτίου.
Εκεί άνθρωποι όλων των ηλικιών ευτυχισμένοι που η Μαύρη Θύελλα με ένα γκολ του Μέντες Μορέιρα κατάφερε να πάρει το εισιτήριο της ανόδου μέσα στη Νέα Σμύρνη, απέναντι στον Πανιώνιο, τον έτερο διεκδικητή.
Στιγμές που θύμισαν στην πόλη την κατάκτηση του Euro, αφού από τότε είχε να βγει τόσος κόσμος για να πανηγυρίσει την κατάκτηση ενός τίτλου.
Τίτλος που χάθηκε πέρυσι, πάλι για ένα γκολ, μέσα στην Καλαμάτα, με αντίπαλο την Κηφισιά, αλλά αυτό αποτελεί μια κακή ανάμνηση.
Φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο κόσμος ανυπομονούσε να δει την Καλαμάτα στη μεγάλη κατηγορία. Βέβαια, για να είμαι δίκαιος, υπήρξαν και υπάρχουν φίλαθλοι της ομάδας που ποτέ δεν την άφησαν ούτε όταν αγωνίστηκε στην Α’ Τοπική, ούτε στη Δ’ Εθνική, ούτε στη Γ’ Εθνική, ούτε στη Β’ Εθνική…..
Κάθε Κυριακή πιστοί, εντός και εκτός έδρας… κι ας έπαιζε χιλιόμετρα μακριά, με τις αποτυχίες να μη λείπουν, αλλά αυτοί εκεί, δίπλα στην ομάδα.
Μάλιστα, το Σάββατο υπήρξαν και αυτοί που περίμεναν την αποστολή στα Μέγαρα και μετά στα διόδια της Καλαμάτας.
Τα περσινά, αλλά και φετινά δεδομένα, επιβεβαίωσαν ότι η Καλαμάτα έχει χιλιάδες φιλάθλους που είναι έτοιμοι να γεμίζουν το γήπεδο κάθε Κυριακή, για να δουν την αγαπημένη μας Μαύρη Θύελλα, μια ομάδα που στο παρελθόν νίκησε ακόμα και τους μεγάλους του ελληνικού ποδοσφαίρου, νίκες που ήρθαν στο γήπεδο του Μεσσηνιακού, ένα γήπεδο καθαρά ποδοσφαιρικό, και όσοι γνωρίζουν από μπάλα, ξέρουν τι σημαίνει αυτό.
Με το πέταλο της Θύρας 6 σε κάθε αγώνα να «βράζει»…
Βέβαια, αν κάποιος σήμερα στρίψει στο στενό που οδηγούσε στη συγκεκριμένη είσοδο… θα δει ότι έχει πνιγεί από φυτά.
Πάμε στο γηπεδικό τώρα, που άλλωστε αποτελεί και έναν πονοκέφαλο τόσο για τους ιθύνοντες της ομάδας όσο και για τον κόσμο, αφού το κοντινότερο γήπεδο που πληροί τις προδιαγραφές είναι του Αστέρα Τρίπολης, που έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν το δίνει, οπότε μόνη λύση είναι η Αθήνα.
Έχουν πέσει στο τραπέζι το γήπεδο της Ριζούπολης ή η Λεωφόρος, αν είναι διαθέσιμα.
Δήμος και Περιφέρεια έχουν εξαγγείλει έργα ύψους 3 εκατ. για το Στάδιο ώστε να πληροί τις προδιαγραφές της Super League, έργα που είχαν δηλώσει ότι το Νοέμβριο θα έχουν ολοκληρωθεί, κάτι που είναι ανέφικτο, ενώ σε ερώτηση που είχα θέσει στον περιφερειάρχη κατά την υπογραφή των συμβάσεων στις 21 Φεβρουαρίου, είχε απαντήσει: «Αν θέλουμε να απαντήσουμε συμβατικά, ο διαγωνισμός θα διαρκέσει περίπου 4 μήνες και η σύμβαση του έργου είναι 12 μήνες, αλλά η προσπάθεια θα είναι να τελειώσει πολύ νωρίτερα».
Επανερχόμενος στο γήπεδο του Μεσσηνιακού, πρόκειται για ένα ιδιωτικό γήπεδο που το 2022 χρηματοδότησε η Περιφέρεια και αλλάχθηκε το φυσικό χορτάρι με πλαστικό, οπότε πλέον είναι ακατάλληλο, ενώ δεν υπάρχουν και πολλά από αυτά που η Super League θέτει ως προαπαιτούμενα για να γίνουν αγώνες αυτού του επιπέδου.
Τις τελευταίες μέρες κυκλοφορεί μια φήμη ότι έχει γίνει ξανά προσέγγιση ανθρώπων της ΠΑΕ με εκείνους του Μεσσηνιακού, ώστε η Καλαμάτα να επιστρέψει εκεί… Βέβαια, για να συμβεί αυτό χρειάζονται μεγάλες αλλαγές με επίσης μεγάλο κόστος
Ο χρόνος θα δείξει… Μέχρι τότε… μένουμε στη χαρά για την άνοδο και τα συγχαρητήρια σε όσους συνέβαλαν για αυτό…
Πάμε, ρε Θυελλάρα!!!
Ο ανοικονόμητος
