Οι τουριστικές ιδιωτικές επενδύσεις είναι πάντοτε θεμιτές και συνήθως αναβαθμίζουν το οικονομικό αποτύπωμα μιας περιοχής. Η περίπτωση της Costa Navarino, άλλωστε, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς, αδιαμφισβήτητα, λειτούργησε και λειτουργεί ως βασικός αναπτυξιακός πυλώνας της Δυτικής Μεσσηνίας.
Ωστόσο, στην περίπτωση του συγκεκριμένου project γεννούνται ορισμένα ερωτήματα.
Αρχικά ο Δήμος Καλαμάτας, εξ όσων γνωρίζω, δε συμμετείχε στη διαβούλευση με τους επενδυτές και το υπουργείο Ανάπτυξης που ολοκληρώθηκε την 21η Μαρτίου. Δεν έκρινε η Δημοτική Αρχή ότι πρέπει να ενημερωθεί και να καταθέσει τις απόψεις της;
Ένα τόσο μεγάλο project σε μια εκτός σχεδίου πόλεως περιοχή αυτομάτως σημαίνει θέσπιση ειδικών όρων δόμησης, κατά παρέκκλιση της πολεοδομικής νομοθεσίας. Ποιοι θα είναι αυτοί; Ποιος θα είναι ο συντελεστής δόμησης και κάλυψης; Ποιο το επιτρεπόμενο ύψος;
Η εκμετάλλευση της παραλίας θα έχει χαρακτήρα ιδιωτικής χρήσης; Θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά από τους ιδιοκτήτες; Και αν ναι, αποτελεί το παραπάνω κάτι που πρέπει να αποδεχτεί ο Δήμος μας; Πώς μεταφράζεται επί της ουσίας η πρόταση «παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας»;
Η εγγύτητα με τον αστικό ιστό πόσο και με ποιον τρόπο θα επηρεάσει τη γύρω περιοχή, δεδομένου ότι οι υποδομές, όπως δρόμοι, δίκτυα ομβρίων κ.λπ., είναι ελλιπείς;
Με ποιον τρόπο και μορφή η επένδυση θα ενταχθεί στο ύφος και στο χαρακτήρα της περιοχής μας;
Η Δημοτική Αρχή θα πρέπει να εξετάσει, έστω με την ελάχιστη υπευθυνότητα και σοβαρότητα που διαθέτει, όλες τις παραμέτρους και να συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση της τελικής πρότασης. Μια επένδυση, όσο μεγάλη και αν είναι, δε μεταφράζεται σε λευκή επιταγή. Η τοπική κοινωνία, μέσω των εκπροσώπων της στο Δημοτικό και Περιφερειακό Συμβούλιο, πρέπει να έχει συγκεκριμένη άποψη επί του θέματος, ώστε να επιτευχθεί το βέλτιστο αποτέλεσμα για την περιοχή μας.
Του Βασίλη Κανάκη
Πολιτικού μηχανικού, MSc, δημοτικού συμβούλου με την παράταξη Καλαμάτα_Μετά
