Είναι η πρώτη φορά που το Νησί εορτάζει τόσον μεγαλοπρεπώς και πανηγυρικώς την μεγάλην εορτή μας.
Από ημερών κάποια ασυνήθης κίνησις, που παρετηρείτο στο Γυμνάσιόν μας, εδείκνυεν ότι κάτι το εξαιρετικόν παρεσκευάζετο.
Καθηγηταί, μαθηταί με ακαταπόνητον ζήλον υπό την συνεχή ενθάρρυνσιν και εποπτείαν του εγκρίτου και ρέκτου Γυμνασιάρχου μας Ηλ. Κουτσογιαννοπούλου, αφοσιωμένοι με θέρμην εις το έργον, κατέβαλον πάντα κόπον, ίνα προσδώσουν μεγαλυτέραν μεγαλοπρέπειαν εις την εορτήν της εκατονταετηρίδος.
Το κοινοτικόν συμβούλιον υπό την προεδρίαν του φιλοπόλιδος προέδρου μας Κορκονικήτα παρείχεν αφειδώς παν ό,τι θα συνετέλει εις τον πανηγυρικώτερον εορτασμόν.
Η εορτή ήρχισεν από της παραμονής, οπότε όλα τα σχολεία της πόλεώς μας μετά των λαβάρων των και υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής συνεκεντρώθησαν προ του εν τη πλατεία Ηρώου, όπου παρευρέθησαν πλην των κοινοτικών και δημοσίων Αρχών άπειρον πλήθος λαού, εν τιμητική δε θέση προ του ηρώου οι συγγενείς των πεσόντων μελανεμονούντες.
Εψάλη τρισάγιον υφ’ όλου του κλήρου της πόλεώς μας, ο μαθητής της ΣΤ΄ τάξεως του Γυμνασίου Γεώργιος Β. Πολυχρονόπουλος, αδελφός θύματος πολέμου, κατέθεσεν εκ μέρος των μαθητών του Γυμνασίου μας στέφανον εκ δάφνης, συνοδεύσας την κατάθεσιν δι’ ωραιοτάτης προσλαλιάς προκαλεσάσης τον γενικόν θαυμασμόν και συγκινήσας μέχρι δακρύων τους παρισταμένους.
Την πρωίαν της εορτής εν τη αυτή ως ανωτέρω τάξει συνεκεντρώθησαν εις τον ναόν των Τριών Ιεραρχών, όπου εψάλη η δοξολογία εκ χορού μαθητών και μαθητριών του Γυμνασίου καταρτισθέντος υπό του εγκρίτου καθηγητού των θρησκευτικών Σπ. Μίχα. Επίσης όλος ο κλήρος της πόλεώς μας συμμετέσχε. Μετά το πέρας της δοξολογίας εν τη πλατεία ο Γυμνασιάρχης μας Ηλ. Κουτσογιαννόπουλος, γνωστός δια την καλλιέπειαν και την ευγλωττίαν, εξεφώνησε λόγον πλήρη ποιητικών εξάρσεων, ρητορικών ανθέων και μεστόν υψηλών νοημάτων, καταχειροκροτηθείς ενθουσιωδώς υπό του απείρου πλήθους.
Έπειτα επηκολούθησε δεξίωσις εν τω κοινοτικώ καταστήματι, όπου ο πρόεδρος μετά των κοινοτικών συμβούλων εφρόντισαν να ευχαριστήσωσιν όλους τους μαθητάς, τους υπαλλήλους και πλήθος κόσμου απευθύνων τας εγκαρδίους ευχάς του.
Το εσπέρας εν τη πλατεία εκάησαν θεματικώτατα πυροτεχνήματα. Εκείνο όμως, το οποίον απετέλεσε το αποκορύφωμα του πανηγυρισμού και προκάλεσε την κατάπληξιν και τον θαυμασμόν ήτο η δοθείσα μετά την 9.30 μ.μ. σχολική εορτή του Γυμνασίου μας.
Το πλουσιώτατον πρόγραμμα απετελείτο εκ του δράματος «Χορός του Ζαλόγγου», εκ μαντολινάτας, η οποία μας μετέφερεν εις τους ενδόξους εκείνους χρόνους με τα δημοτικά μας τραγούδια τονισμένα υπό του δαιμονίου συμπολίτου μας Ν. Πετροπούλου, του υπέρ πάντα άλλον ενσαρκώσαντος την αθάνατον λαϊκήν μούσαν, υπό χορωδίας μαθητών και μαθητριών με τα κλέφτικα τραγούδια, η οποία μας μετηρσίωσεν εις τα λημέρια των ορεσιβίων μαχητών και μας αναπαρέστησε τους λεβέντες μας κλέφτας τραγουδώντας ανά τα δάση και τα όρη τα λυρικώτατα άσματά των και εξ απαγγελιών, το τοιούτον λοιπόν πρόγραμμα προεκάλεσε γενικόν συναγερμόν.
Η αίθουσα επληρώθη ασφυκτικώς, χωρίς να μείνη ούτε σπιθαμή τόπου. Η πώλησις των εισιτηρίων έπαυσεν από της ενάτης, ενώ άπειραι οικογένειαι έμειναν εκτός του θεάτρου. Ο αστυνόμος μεθ’ όλης σχεδόν της δυνάμεώς του αυτοπροσώπως επεμβάς ηναγκάσθη να λάβη έκτακτα μέτρα, διότι ο κόσμος καίτοι έβλεπεν, ότι δεν εχώρει το θέατρον ουδαμού πλέον, εξεκλιπάρει θέσεις.
Η όλη εορτή διήρκεσε τρεις ώρας. Ο κόσμος προ των αληθινών θαυμάτων των μαθητών και μαθητριών εξέσπα εις φρενιτιώδη χειροκροτήματα. Όλοι οι καθηγηταί όρθιοι καθ’ όλον το διάστημα της εορτής επέβλεπον, ίνα μη γεννηθή ουδεμία αταξία, ίνα μη εγερθή ουδέν παράπονον.
Οιαδήποτε συγχαρητήρια εις τον σύλλογον των καθηγητών δια το εκπληκτικόν θαύμα, εις τους μαθητάς και μαθητρίας δια τον ζήλον, αφοσίωσιν και αγάπην μεθ’ ης ειργάσθησαν, εις τον Ν. Πετρόπουλον δια την τελειοτάτην κατάρτισιν της μανδολινάτας και εις τους Μίχαν και Μαυροειδήν δια την οργάνωσιν της χορωδίας, είναι ελάχιστα συγκρινόμενα προς το συντελεσθέν μεγαλοπρεπέστατον έργον. Την Τετάρτην το απόγευμα επανελήφθη η εορτή χάριν των μαθητών του Γυμνασίου.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
