Από φέτος το καλοκαίρι, σύμφωνα με τη σχετική απόφαση του αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας, Στάθη Αναστασόπουλου, θα απαγορεύεται η επίσκεψη και η κυκλοφορία στα δάση, τα πάρκα, τα άλση, τις περιοχές Natura, όταν η περιοχή μας θα έχει κίτρινο χρώμα -κατηγορία κινδύνου 3, στον Χάρτη Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς του υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας.
Μέχρι και πέρσι, η απαγόρευση ίσχυε όταν η περιοχή μας είχε πορτοκαλί χρώμα – κατηγορία κινδύνου 4 στον σχετικό Χάρτη. Πρέπει να γίνει σαφές ότι το κράτος, προκειμένου να αποποιηθεί των ευθυνών του, για τη μη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων προστασίας της φύσης από τις πυρκαγιές, επιβάλλει στους πολίτες να μην πηγαίνουν στα δάση, τα βουνά και τα ποτάμια.
Σημειώνεται στην απόφαση του αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας, με ημερομηνία 28 Μαΐου 2026, πως «απαγορεύεται με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο εν γένει η διέλευση, κυκλοφορία, επίσκεψη, διαμονή, παραμονή, κατασκήνωση, καθώς και η οργάνωση και διενέργεια οποιαδήποτε δραστηριότητας αθλητικής, ψυχαγωγικής, θρησκευτικής κ.λπ. […[ κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου από 1η Μαΐου έως 31 Οκτωβρίου τρέχοντος έτους, όταν ο δείκτης επικινδυνότητας για δασικές πυρκαγιές, όπως ορίζεται από την Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, είναι υψηλός (κατηγορία 3 – κίτρινο), είναι πολύ υψηλός (κατηγορία 4 – πορτοκαλί) ή κατάσταση συναγερμού (κατηγορία 5 – κόκκινο)».
Σημειώνεται επίσης ότι “»η εφαρμογή της παρούσας Απόφασης θα ελέγχεται εντατικά και για κάθε παράβαση θα επιβάλλεται το πρόστιμο των 300 ευρώ το άτομο».
Στη Μεσσηνία είναι δεκάδες οι μέρες κάθε Ιούλιο και Αύγουστο που ο δείκτης επικινδυνότητας είναι 3, που θα απαγορεύεται δηλαδή η κυκλοφορία και παραμονή στα δάση, τα πάρκα κ.λπ. Ο άνθρωπος, δηλαδή, αποκόπτεται από τη φύση ή θα παρανομεί για να βρεθεί στο δάσος και να περάσει στιγμές πνευματικής ηρεμίας. Πέραν αυτού, όμως, με αυτή την αυστηροποίηση πολλά πανηγύρια, εάν οι διοργανωτές τους εφαρμόσουν τη υποχρεωτική αυτή απόφαση, θα χρειαστεί να ακυρωθούν. Πανηγύρια σε δασικές περιοχές. Το ίδιο θα γίνει και με εκδρομές, οργανωμένες και όχι μόνο, στη φύση.
Είναι μια υπερβολική απόφαση, που δείχνει όμως ότι το κράτος δεν έχει καμία ιδιαίτερη διάθεση να προστατέψει το δάσος, γι’ αυτό και καθιστά υπεύθυνο τον πολίτη, απαγορεύοντάς του να το πλησιάσει.
Στ.Μ.
